Toz Kaçtı..!

Bu kaçıncı gece gündüze devrediyor da sen gelmedin...


Köprü altına gizlenmiş çaresiz duygularım...
Gelip geçenden habersiz...
Sevemedim bu kalabalıkta yalnızlığı...
Hayır görmemiş gözlerden düşüyorum sessiz...
Yaşadığımı alıp verdiğim nefesten anlıyorum..!​

Benim dünyam karanlık dedim...
Yollarım uçurum...
Dertlerim boyumdan büyük dedim...
İnanmadılar...


Sordular söyleyemedim...
İçimdekini anlatabilecek ne kelimem vardı hazinemde ne de anlatmayı başarabilecek gücüm vardı...
Anlamadılar...


Çoğu zaman kaçtım Onlardan...
Yüreksiz dediler...
Bilmediler...


Cesaretim yoktu yaşamaya çoğu zaman...
Çoğu zaman sustum...
Unuttun dediler...
Bilmediler...


Anlatmayı denedim çok kez...
Bunaldılar...
Sus dediler...


Uzaktım çoğuna, yetişmek istediler...
Yetişemediler...
Kimisine çok yakındım, Elimi uzattım...
Tutmadılar...


Ben ağlarım dedim...
Sitemim büyük dedim...
Babadan yadigar hiç bir şeyim yoktu üstelik...
Annem ise bir çığlıktı yankısı olmayan...
Küçük değildim ama hiç büyüyemedim...
Ellerim hala açık bir avuç hayat harçlığına...
Bir tebessümle okşanmayalı çok oldu saçlarım...


Dünyam karanlık dedim...
Yollarım uçurum...
Dertlerim büyük dedim...
İnanmadılar...
Anlamadılar...


Bakışlarım donuktu... Kelimelerim buruk...
Kalbim kırıktı... Hissizdim çoğu zaman...
Kalpsiz dediler...
Beni Hiç Anlamadılar...


Bir gün giderim dedim...
Dönemezsem dedim...
Giden gider dediler...
Dönmezsen unut dediler...
Onlar unuttular
ve beni hiç,
Anlamadılar...


Çoğu zaman Gittim...
Özledim geldim dedim...
Anlamadılar...


Susamıştım ben... Bir bardak su verdiler...
Neye susadığımı sormadılar...
Anlamadılar...


Yalnızdım... Sessizdim... Kimsesizdim...
Üstelik Babadan yadigar hiç bir şeyim yoktu...
Annem uzaktı...
Annen için dediler... Annem için dedim...
Sustum...
Neden sustuğumu hiç sormadılar...


Gülümse dediler...
Gülemem dedim... Kırıldılar...
Kırmamak için gülümsedim...
İçim ağlıyordu ama onlar Bilmiyordu...
Yorgunum dedim...
Yorma(yın) dedim...
Üzme(yin) dedim...
Bitkindim...
Ölmek üzereydim...
Görmediler...


Acım çoktu, derdim boyumdan büyüktü...
Yaklaşma(yın) dedim...
Ateşim yakar dedim...
Yanarsın(ız) dedim...
Olsun Dedi(ler)... Razıydı(lar)...
Zor zamanımda kaçtı(lar)...


Çoğu zaman bendim kaçan...
Gitmelerden yoruldum dedim...
Gideceksen gelme dedim...
Gidecektin sen de herkes gibi...
Sen kal dedim...
Ben gittim...


Acımasız dedi(ler)...
Bilmedi(ler)...


Ölüyorum dedim...
İnanmadılar...
Gözlerimden anlayacaklardı baksalardı...
Baktı bir çoğu...
Görmediler...


Hayat 3 Gün dediler...
Üzülmeye değmez herşeye rağmen yaşamaya değer dediler...
Hiç düşünmeden üzdüler...
Verdiğim değeri görmediler...


Sitemim vardı... Ağlarım ben dedim...
Ağlatırım dedim...
Yaklaşmayın dedim...
Yanarsınız dedim...
Anlamadılar...


Şimdi sıra bende...
Görmüyorum sizi...
Duymuyorum...
Anlamıyorum...


Sizi...

Merhaba sevda yanığım…
Ellerimde hissettiğim son sıcaklık...
Gözlerimden akan son yaşım...
Tek doğrum ilk yanlışım...
Hislerimin soğuk yüzü…
Hissizliğimin ölüm fermanı...
Merhaba…


Dilsiz kelimelerimle yazıyorum bu kez sana...
Hislerimle son kez kalıyorum baş başa…
Son kez senli cümleler kuruyorum...
Bu duvarlar birazdan el sallayacak gidişine...
Gidişinin izleri kalmayacak hiçbir köşesinde...
Seni hatırltan ne varsa kaldırdım çeyiz sandığıma...
Bi daha açılmayack...
Yemin olsun..!


Kokun dolmayacak buram buram odama...
Kızımı çoktan gömdüm toprağa...
Kaç cenaze verdim senden sonra bilir misin sevgili..?
Kaç kez uğurladım naşımı bedenimden…
Kaç kez yazıp yazıp sildim seni…



Ben üç günlük heveslere kurban vermedim sevgimi...
Üç günlük dünyaya teslim etmedim düşlerimi...
Yemin olsun beyazdı hepsi…
Bembeyazdı...
Ben beyazı en çok sana yakıştığı için sevdim…
Giymedim bir daha tenini.. Giymem de..!
Koklamadım bir daha kokunu… Koklamam da..!
Dolamadım boynuma kollarını... Dolamam bi daha da..!
Yemin olsun..!


Ben bu satırları yazarken sen en kirli sözlerinle kararttın düşlerimi...
Ben temize çektim sen kirlettin…
Maviydik hani ?
Hani biz ikimiz.. Boşa mı kurduk o hayalleri...
Delilikti... Serserilikti... Güzeldi...
Anılarıma katarken seni ihanet etmicem hiçbir hatırana...
Seninle kurduğum düşlere başkasını sokmicam...
Yemin olsun..!


Sözlerin...
Ah kendi bedenine bile ihanet eden sözlerin...
Dünyada ki tüm günahlardan, bütün suçlardan, en eğır cinayetlerde daha büyüktü günahın...
Bu kadar mı yalandık...
Bu kadar mı sahte...
Bu kadar mı azdı güvenin...


Ellere inandın…
Ciğeri beş para etmezlerin oyununa geldin…
Bu kadar mı saftın…
Bu kadar mı basit…


Düştün düşlerimden sevgili...
İhanet ettin.. anlamsız kıldın kendini…
Yazık ettin kendine…


Merak ediyorum sevgili kalbin de inandı mı söylediklerine..?


Dün mutluyduk.. beraber ağlardık beraber gülerdik...
Yorgundum çareszdim bilirdin…
Hastaydı ruhum…


Bu gün sen biraz daha alçalırken gözümde…
Ben kirli sözlerine inat en temiz halinle işte yine karşındayım…


Merak ediyorum sevgili hangi ********in sözüyle kirlettin kalbini..!


Ben alışkınım yalnız kalmaya...
Ağlamaya...
Acılara...
Komaz bu sancılar bana...
Kimsem kalmasa da şu hayatta...
Senin bile kirletemeyeceğin kadar temiz bir onurum var…
Umutlarım var hala…


Boşuna uzanma dokunamazsın…
Kirli ellerini çek hayallerimden…
Haykırma sırası bende...


İyi dinle bunları sevgili...
Yemin olsun bakmam bir daha yüzüne..!
Karanlığa çare olsa da suretin...
Suratına tükürür çeker giderim..!


İyi dinle bunları Sevgili...
Her satırım sana... Her sitemim sana...
Yemin olsun son kez senli cümleler kuruyorum...
Yemin olsun anmam bi daha adını…
Yok olsun ismin de cisminde...
Silinsin her bir harfın kelimelerimden…


Ölüme çare olsa da adın...
Bir daha anmam..!
Yemin olsun…!



​

Hep mi soğuk olur kışlar..?
Yoksa bu soğukluk yokluğundan mı..?

Buzdan yapılmış hayallerime güneş doğmasın diye mi bu uzaklık..?
Yoksa güneşim zaten hiç doğmayacak mı..?

Ayrılıklar kalbi kanatmak için mi vardır..?
Yoksa kalplerde kan doğuştan mı vardır..?

Ellerimde ki bu hissizlik sana dokunamamaktan mı..?
Yoksa ellerim bir daha kimseye dokunayamacak mı..?

Sana yazacak kelime bulamamak cahilliğimden midir..?
Yoksa seni anlatacak kelimelerin yetersizliğinden midir..?

Sessizliğimin sebebi çaresizlik midir..?
Yoksa kulaklarımda çınlayan sesini duyabilmek için midir..?

Her zaman gitmek mi gerekir unutmak için..?
Yoksa gitmeler en çok onu hatırlattığı için mi tercih edilir..?

Sen miydin canımı yakan..?
Yoksa yanan canıma uzaktan bakıp kaçan..?​

Korkular ağır yaralar aşkı... Yaralar kanar zamanla... Sızılar artar... Sızar kalırsın köşende... Kim dinler seni... Kim tutar elini... Kim anlar..? Sessizce ölümü mü beklersin... Yoksa aşkı mı gömersin..? Gider misin sen de herkes gibi... Benim gibi..? Dönüşü yok gidişlerin bilirsin... Ben de dönmüyorum bu yüzden geri... Hayat kısa madem... En uzağımdayken bitsin... Bitişlere mahkum ettik bir ömrü... Gidişlerle yıprattık yollarımızı... Madem öyle kapanmalı tüm kapılar... Varsın Açılmasın bir daha... Kalsam ömür böyü içerde isyan etmem... Sessizce ağlarım sadece... Duyan olmaz... Olmasın...
Şimdi kapat kapıyı biraz ağlamalıyım..!​

Bazen sarhoşken, karanlığın içinde yüksek sesle söylüyorum adını.
Ya da birinin kollarındayken, bazen pencereyi açıp, sokaktan geçiyormuşsun gibi ardından
sesleniyorum.Hep başkaları bakıyor yukarıya. Ben gülümseyerek "gitti" diyorum, yakalayamadım gitti...​

​

Bir acı var kördüğüm boğazımda... Tadım yok biraz bu aralarda... Dağıttım birazda son zamanlarda...Yüreğim artık beni yormasana…

GönüL gözüm kapandı… sesim çıkmaz Artık bu odaLarda… Heves ederdim ya eskiden… artık gücüm yok bu hayata…

Çekip gidesim var artık YALAN dünyadan…Önüme çıkıp duran SAHTE yüzLerden…Hiç bir söz bir nefes kesmiyor beni…
Nedense bi kaç gündür gidesim geLdi…​

Kaç Kez Gittim Senden

Yenilgiler yalniz yasanırdı ve sen her zamankinden daha cok yoktun...
Sensizliğin hiçbir türüne alışamadığımı bilirdin, ama yoktun...
Her zamankinden daha cok yoktun ve benim sana vurulduğumda kesilmemiş cezalara karşı nasıl savunmasız olduğumu bilirdin...


Kaç Kez Gittim Senden

Yine sana döndüm, her defasında sana döndüm, zemherilerde yere düşürülmüş bir cicek kadar çaresizdim; üşüyordum ellerin olmayınca tenimde...
Yenilgiler yalnız yasanırdı ve sen her zamankinden daha cok yoktun.


Kaç Kez Gittim Senden

Kendimden gittim. tanımlanmamış yenilgilerimde tek bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yasayamazdım iflasını gözlerimde.
İşte bu yüzden, yalnızca bu yüzden kaç kez yine sana döndüm... Kendimle döndüm, sen olmadın...
Her yeni bulusmada biraz daha benimdin ve sen her zamankinden daha çok yoktun...
Kimbilir hangi mevsimlerde unutulmus bir şarkıydı dudaklarını kanatan.
yanlış basan notalarda ben hiç olmadım, saklama sakın...


kaç Kez Gittim Senden


Kendimden gittim sonunda...Tanımlanmamış yenilgilerdi...Bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yaşayamazdım iflasını gözlerimde.
Sen uzaklıklarda kendini arardın; benim yakınlıklarımsa yalnızca sanaydı.
Yanlis kurulmus denklemlerde çözüm aramak yakışmazdı sana...Olmazdı sevdiğim...
Her sözün ayrılık üzre fermanlandı ve sen her zamankinden daha çok yoktun...


Kaç Kez Gittim Senden

Yine sana dondum, her defasında sana döndüm...
Ellerimi eski sıcaklıgınla tutman yeterliydi, bilirdin...


Kaç Kez Gittim Senden

Kac kez yine sana döndüm.
Anlatmak yetmez sevdigim; anlamak yetmez.
Birgün sensizligi sana bırakıp düşersem toprağa, korkuyla uyanacaksın gecenin bilinmez bir yerinde. gözlerinde ciğ tanesi ıslaklıklar...
Buz kesecek elin, ayağın...
Sarsılacaksın..!
Bir anı sececeksin kendine; bu kez hayal olma sırası bana gelecek.
Dudaklarında cok sevdigimi bildigin o sarkı: Seni Seviyorum...


Git..Dedin...Gittim...İşte
"Ama Sen Her Zamankinden Daha Yoktun"
​

Canım,
yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni
ve ne kadar kaçsan o kadar yakınsındır aslında kendine
geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin
ve sevgisizlik alır bir gün seni benden
işte bu yüzden
sen hep sevil
hep sevil
sevil...​