Öfke; neşe gibi, üzüntü gibi bir duygu nihayetinde. Olağan bir duygu. Herkes gibi ben de gündelik yaşamımda karşılaştığım kimi olaylara yönelik bu duyguyu taşıyorum. Ancak bunu yansıtma şekli kişiden kişiye fark edebiliyor. Öfkelenmemeli sebep olan sorunu kafamda iyice tanımladıktan sonra sorunları kafamda basitleştiriyorum ve öfkemi kontrol altına alıyorum. Aslında düşünüyorum da içimde biriken öfke bayaa bir işime yarıyor ve öfke sebebine yönelik daha verimli ve daha çok çalışmama teşvik ediyor. Kimi zaman öfkelendikten birkaç dakika sonra kendimi gülümseyerek bulabiliyorum.
Ender de olsa zıvanadan çıktığım zamanlar oluyor. O zamanlar her şeyi ateşe verebiliyorum, kendimin de yanacağını bilsem de.