Tartışma aslında insani bir olgudur. Düşüne bilme, ürete bilme, var olabilme olgusu taşıdığından bilgilendirme, bir yerden başka bir yere taşıyabilme, muhattabını önemseme, muhattabına faydada bulunma vs amaçları içerir.
Tartışamamamızın en önemli nedeni ; Tartışmalarımızın bir amaca hizmet etmemesi, yada bunu yaparken karşımımızdakine ne vermek iatediğimizin yada ne almaya çalıştığımızın bilincinde olmayışımızdır. Buda beraberinde yanlış sorular, amacından kopuk ithamlar, ifşalar vs lerle bir karalama ve hakaret panosuna dönüşüverir...
Oysa ki tartışan iki gurupta kendi fikir ve düşüncelerine taassupla bağlı olmamalı... Daha tartışmaya başlamadan kırmızı çizgiler çizilir, olmazssa olmazlar sedr edilir ve güzelim konukar taasupçuluk girdabınd boğulup gider. Eğer tartışmada fikir beyan edenler taasupçuluk yapıyorlar ise orada bir verim beklemek yanlıştır ve hızla uzaklaşmak gerek...
Tartışmalarımız genelde hakaret, alaya alma, küçümseme, üstünlük sağlama, ayıplama vb edebe ve adaba aykırı şeyler barındırdığı için ne bizde ne karşımızdakinde bir şey inşaa edemez. Uslup ve adabı olmayanın tartışması, fikir beyan etmesi hakaretten öteye geçemez. Söz olsun torba dolsun, krısındakinş bastırma despotizimden öteye bir adım ilerlemez.
Oysa birbirimizi anlamaya çalışmalı alacağımızı almalı vereceğimizi vermeli, sözü dinleyip en güzeline uyma sorumluluğuna sahip olmalıyız. Böyle yapmadığımız sürece kısır döngülerle yaşamaya devam ederiz.
Tartışmadan amaç, muhatabın gerçeği bulmasını sağlamak ve onu yanlış düşüncelerden kurtarmaktır. Halbuki psikolojik bakımdan tartışmaya hazır olmayan alaycı bir toplumda bunu gerçekleştirmek mümkün olmadığı gibi, onların bu hareketleri karşısında fert olarak karşılık verme imkanı da yoktur. Bu yüzden amaçtan kopuk, başı boş tartışmaların olduğu yerlerden kaçınmak bu gşrdaba kapılmamak gerek...
Oysa biz aksini yaptığımızdan tartışamıyoruz...
Özellikle sorma forumumuzda yada başka yerlerde , sorgulama, eleştiri, tartışma içeren konuşma ve yazıların altında kötü niyet aramak bizim dünyada bazıları için bir refleks, hatta paranoya haline gelmiştir. Oysa bu tür konuşma ve yazıların altında “bir bilgi, düşünce veya inancı yanlış unsurlardan arındırmak için hakikat konusunda bilgilenme / bilgilendirme çabası da yok mudur? Neden olaya bu bağlamda yaklaşmayız ki. Bu bağlamda yaklaşmadığımız sürece yanlış yerlerde dolanırız.
Dikkat etmemiz gereken en önemli husus tartışmayı çekişmeye çevirmekten, enaniyet kokan düşmanlıklara yönelmekten sakındırmalıyız. Yoksa asla tartışılacak platformlar kuramayız...
şu kısa cümleleri eklemek istiyorum....