Ne karanlıktı, ne de ben ağlıyordum. Sadece, Ellerimle yüzümü kapatıyordum, dua eder gibi aklımdakine... " Nasıl yapıyordun bilmiyordum, ama yapıyordun. Her şeye benzetiliyordu gidişin, yaşanmamış şeylere ve çıkmamış bir çimene. Uçmayı öğrenen çelimsiz bir serçeye, Kendi kanatlarına yabancı göçmen bir kırlangıca. Yine bir şeyler yapıyordun içimde, iyi şeylerdi bunlar. Ama yapma, yapma be.. Artık gelme. Gidişin herşeye benzetildikten sonra, Gelişin; Bir şeye benzemez... Üşüyorum, yanıyorum, ölüyorum gibi şeyler söylemem sana, Sen yokken yaptıklarım arasına koymam bunları. Ama dediğim gibi, üşüseydim, yansaydım ya da, Keşke ölseydim.. Görmek isterdim, gömmeye gelmediğini. Gelmediğini görmek isterdim kalabalığın arasından, Gelmediğine sevinmek isterdim.. Şimdi dedim istemeden, susun. Kısın sesinizi, pencerelerinizi kapatın, saklayın yaraları. Sende sus gelmeyen sevgilim, Sesini kıs, penceremi kapat, sakla yaralarımı, Ve bu şarkıyı bitir.. Kazanmaya ihtimal vermediğimiz bir savaşta, Kaybederek kazandık, Belki kendi sonumu gördüm bir çocuk ölürken, Belki kendi kanımı içtim onun elinden. Ve ipe dizdik hayallerimizi ıslak sokaklardan kaldırıp, Ağırlaşır ıslanan hayaller dediler, Sıkı dur dedim, ip, sıkı dur..
keske olsaydim.. 