Seninle tek bir fotoğraf karesine sığdırılmış hayatları, belki de küçük bir tebessümle hatırlanan güzel günleri geride bıraktık. Bazen kış ayazına şahitlik eden bir şehir kadar soğuk cümleler duydu kulaklarımız, bazen de yaz yağmuru gibi döküldü gözyaşlarımız. Gelmeyecek olan ne varsa, onu beklemeyi öğrendik seninle. Ama en çok da ayrılığa sevdirdik kendimizi. Senin gidişinden tut da, benim bir daha gelemeyecek olmama kadar... En çok ayrılık sevdi bizi, tıpkı benim seni sevdiğim gibi...
Serkan Özel //