- Katılım
- Temmuz 25, 2015
- Mesajlar
- 27,317
- Tepkime puanı
- 12,689
- Puanları
- 354
Citizen abiding laws
Galiba dogru animsiyorsam.
Galiba dogru animsiyorsam.
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
son yarım saatte olanlar kjdfh gerek yoktu belhanda... bence özgün senaryo ve oyunculuk dallarında oscar adaylıkları kesin ama hangisini ya da hangilerini alırlar bilemiyorum. filmin başında iki karakterin ortak bilinci paylaşacağını ve genç versiyonun yaşlı versiyonun zihniyle hareket edeceğini düşündürdüler fakat karakterler deneyim kazandıkça birbirlerinden uzaklaştı ve tamamen ayrı iki insan gibi hareket etmeye başladılar. halbuki yaşlı versiyon, genç versiyonun yaşadıklarını zihninde hissetmeyecekse ya da onun deneyimlerini paylaşmayacaksa (kendisi gibi hissederek) böyle bir şeye girişmesinin ne esprisi vardı? bir de ikisi aynı anda nasıl uyanık kalabildi o kısmı da anlayamadım. biraz okuma yapmak gerekecek...the substance
''popüler kültürün kölesi olmanın nesi kötü hem popülerim hem kültürlüyüm'' sesi yankılanırken ve sağdan soldan, önüme düşen her paylaşımdan bu filmi görünce artık vakti geldi dedim, son yarım saatine dayanabilirseniz izleyin diyen onca yoruma rağmen de misler gibi izlendi, evet gözlerim kapalı... film güzellik algısı üzerinden ilerliyor, demi moore inanılmaz bir performansla başlıyor ama sonra işte o yaş algısı, beden algısı gibi unsurların devreye girmesiyle işinden ediliyor, sonrasında da kendinin daha genç versiyonuna ulaşabileceği bir etken madde göklerden kendisine iletiliyor ve şov başlasın. film kesinlikle görsel anlamda bir şölen. özellikle sanat ekibi, yönetmeni ve tabii ki filmde bedeniyle dışlansa da 62 yaşında taş gibi haliyle demi moore ödüle koşarsa şaşırmam. hikaye olarak bakıldığında biraz feminist camiayı da ikiye bölmüş gibi, yorumlarını biraz inceleyince böyle mi anlatılır diyen de var, tam olarak bu diyen de var çünkü filmde çok alıştığımız vurucu feminist cümleler, kadınlar harikayız, güzeliz gibi cümleler ve sevelim, kucaklaşalım gibi bir yaklaşım yok, aksine biraz sert bir şekilde, biraz bu meşhur body horror tarzında anlatmayı tercih ettikleri için ''ulan ne izledik, bi şey izledik ama iyi gibi de bi garip gibi de'' hissi var. daha derin yorumlar yapmaya üşenirim ama genel olarak ben beğendim. hem demi moore hem margaret qualley fiziksel olarak inanılmaz bir performans sergilemişler. + mubi'nin yayın hakkını aldığı herhangi bir şey görünce hormonlarıma sanatsal bi şeyler yükleniyor ama mubi almadan da apple tv'den 18 tl'ye izleyebilirsiniz... ya da hdfilmcehennemi falan ne bilim.
komple filmi yazsaydın, bu az olmuş... insan bir kere kendi olmaktan çıkınca tekrar kendi gibi düşünemiyor, kendi bedenine tekrar dönene kadar... hoş dönse de zaten kendi değil artık çünkü kendi olmaktan çıktığı an çürümeye başlar insan...son yarım saatte olanlar kjdfh gerek yoktu belhanda... bence özgün senaryo ve oyunculuk dallarında oscar adaylıkları kesin ama hangisini ya da hangilerini alırlar bilemiyorum. filmin başında iki karakterin ortak bilinci paylaşacağını ve genç versiyonun yaşlı versiyonun zihniyle hareket edeceğini düşündürdüler fakat karakterler deneyim kazandıkça birbirlerinden uzaklaştı ve tamamen ayrı iki insan gibi hareket etmeye başladılar. halbuki yaşlı versiyon, genç versiyonun yaşadıklarını zihninde hissetmeyecekse ya da onun deneyimlerini paylaşmayacaksa (kendisi gibi hissederek) böyle bir şeye girişmesinin ne esprisi vardı? bir de ikisi aynı anda nasıl uyanık kalabildi o kısmı da anlayamadım. biraz okuma yapmak gerekecek...



şu filmi birkaç güne yayarak parça parça izledim. canım sıkılınca bıraktım, kafam esince kaldığım yerden devam ettim. arada böyle saçmalıklar yaptığım oluyor.
çerez niyetine izleyebileceğiniz zombili hayatta kalma filmi. ispanyol yapımı olması güzel. sıkıcı değil ama dizi bölümü gibi olmuş. sonunu da açık bırakmışlar zaten. dizi olsa daha iyi olurdu sanki.