çocukluğa dair unutulmayan şeyler

Konu sahibi son olarak 2423 gün önce görüldü
algida patlayan şekerli dondurma, sen benim canımsın seni hiç onitmam.
 
Huzur ya. Böyle oyuncaklarıma, kitaplarıma falan bakınca birkaç dakika için inanılmaz huzurla doluyorum.
 
Akrabalara misafirliğe gittiğimizde uyuyakalmak ve babamın beni eve kadar kucağında taşıması. "Sen hiç ateş böceği gördün mü?" oyunundaki şu bölüm aklıma geldi:

[YOUTUBE]Sy9iHL1jZjM[/YOUTUBE]

"Daha yeni geldin, daha geleli 50 yıl bile olmadı. Acele etmiyor musun biraz?"

Tüm ışıklar sönüyor, o güçlü adam kendini bile taşıyamıyor artık. O spotun altında yalnız kalıyorsun.
 
Babamin dogum gunu hediyesi olarak 1 adet mark banknotunu rulo seklinde paketleyip vermesi asdfjdksjs cocuklugumun en karanlik donemiydi
 
Kil çamurundan arabalar, traktörler, barajlar, öküzler yapmak.
 
Okulumuzun tadilati akabinde 1 sene kilisede egitim gorup ordaki urkutucu havayi solumam. Tek basina kalamiyordum nedense.
 
Cocukken benim basimi orter kuran kursuna yollarlardi
ne oldu da boyle acildim sacildim kabak cekirdegi gibi bilmiyorum.skj
 
Çocukken Yasin-i Şerifi ezbere bilirdim. :)
 
çocukluğuma sahip çıkan iki kişiye ait tüm unutulmazlarım
 
Topum inşaata kaçtı. kdgasjhdgasjfd :D
 
Teyzem'in Beyazit'daki Sahaf Dukkani. Haminnem o gun evde yoksa Annem adliye'ye gitmeden beni oraya birakirdi.
ilk mecmualari ayirip dizmeyi ogrendim, okuma yazma bilmedigim icin logolarindan ayirt edebiliyordum.
Ses, Hayat mecmuasi, Yildiz, Hey.
Sonra kendimce kitaplari renklerine gore ayirdim, harfleri ogrendim sonra A lar B ler diye ayirirken okumayi ogrendim.
O dukkan da zaman mefhumu mu kaybettim.
Evde kaldigim gunlerde Haminne'me garip garip insanlar gelirdi, sifaciydi, korkardim bazen gelenlerden.
Yuruyemeyenler, yanan insanlar,otizm, ve daha bir suru garip, korkunc insan travmalari.
Yine de o yillar hep bahardi. Sorumsuzluk basma ve pazendi.
Banyolar pazar gunu, yolculuklar salcali ekmek trenleri ile yapilirdi.
"Haminnem, Annem ve Teyzem" bu uc kadinin tedrisatindan gectim buyurken.
Sansli miyim degil miyim? hic bir zaman karar veremedim, ama kendilerine demogojik gen aktarimindan oturu tesekkuru bir borc bilirim.
 
Saatlerce LEGO oynardım/yapardım ama saatlerce, bakın saatlerce diyorum...

ajjkn8otoskn.jpeg
 
Salçalı ekmek
Mendil arası harçlık
Dizlerimdeki yaralar
 
Küçük Ev dizisi
Uçan Kaz Morton
Leblebi tozu
Ailenin tüm fertlerini etrafında toplayan teneke soba
 
Geri