Canım Süreyya hocam, bilinci müstesna, yüreği derin güzel insan.

Ne kadar çok isterdim sizinle o kahve eşliğinde karşılıklı sohbeti. Belki bir gün, dileğimdir, ümidimdir.

Çok teşekkür ederim.
İnsana dair söylenecek ne çok şey var, ama dünya bir labirent tarihselliğinde.
Çarpıtılmış, menfaate yöneltilmiş bir arenada iç dünyayı kurtarmayı hazine görme ümitsizliğindeyim bazen
Kolektif olana ulaşılabilir mi? Özellikle şu salgın döneminde bile belli kesimler rant için daha çok zenginleşirken ve kuralların diktesi ile yaşamaya maruz bırakılırken.
Tutunabilecek safi bir öz kaç kişiye ulaşabilir veya herkes bu anlamı isteyecek mi? Yoksa her eşitsiz dünya düzeninde belli kişiler ona adapte olup biz de istifade edelim kayıtsızlığında bencil olmaktan uzaklaşabilecek mi? Bahaneler sıralanıp bundan bu etik dışılığa alet oldum demeyecek kaç kişi olabilir?
Kolektif olana güvenim yok ne yazık ki.
Geriye vicdan kalıyor. Kant'ın dediği gibi ''üzerimizdeki yıldızlı gök ve içimizdeki ahlak yasası''.
Öperim var oluşunuzdaki hazineyi.
@Berdush çok teşekkür ederim güzel şarkı için.