-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Neredeyse her sosyal yapı çeşitli dayatma öğretilerle, hiçte bireye hayrı olmayacak şekillerde kendini kontrol etmeyi öğretir. Yapılması gereken ilk şey kendini bilmektir, kendini bilişin getirdiği kendini kontrol, dayatma olmadığı için organiktir, ruh sağlığımıza toksik etkisi olmaz .
kışın hüzün kokan beyaz tanelerinde buldum gözlerini
soğuk ürkütücü ama masum bir yanlızlıktı
ardımda bıraktığım çoçukluğumda hatıralarımı canlandıran
bir ufak şok misali beyin kasırgasıydı karanlığın hissetirdiği
tek başına anlamsız bir çok kelimeyle anlam bulmuş
bir çok kafiye dizesinin asıl anlatmak istediğiydin sen
engellerle dolu bir koşu yolunun aşılması imkansız engeli ve
bir ufak sızıydın yere düşünce acıtan cinsinden
karanlık gecelerin yıldızlarında ki esrarengizliğiydi
sana olan tutkunluğumun aşırılığı
ve sen hergece gördüğüm kabuslarımın adıydın
korkulara rağmen asıl şaşırtan beni
yine kabuslara gark edeceğimi bile bile
gözlerimi senin için kapatmaktı
soğuk ürkütücü ama masum bir yanlızlıktı
ardımda bıraktığım çoçukluğumda hatıralarımı canlandıran
bir ufak şok misali beyin kasırgasıydı karanlığın hissetirdiği
tek başına anlamsız bir çok kelimeyle anlam bulmuş
bir çok kafiye dizesinin asıl anlatmak istediğiydin sen
engellerle dolu bir koşu yolunun aşılması imkansız engeli ve
bir ufak sızıydın yere düşünce acıtan cinsinden
karanlık gecelerin yıldızlarında ki esrarengizliğiydi
sana olan tutkunluğumun aşırılığı
ve sen hergece gördüğüm kabuslarımın adıydın
korkulara rağmen asıl şaşırtan beni
yine kabuslara gark edeceğimi bile bile
gözlerimi senin için kapatmaktı
Diyorki deli gönül
Bırak çek git onu
Bakma artık yüzüne
Duyma söylediklerini
Arkandan koşsa bile
Diyorki deli gönül
Bora gibi es vadisinde
Yık başına kulübesini
Tarumar et saadetini
Azrail gibi pençende
Diyorki deli gönül
Bırak bu düşünceleri
Koş git vadisine
Ayaklarına yüz sür
Ve ondan af dile...
Bırak çek git onu
Bakma artık yüzüne
Duyma söylediklerini
Arkandan koşsa bile
Diyorki deli gönül
Bora gibi es vadisinde
Yık başına kulübesini
Tarumar et saadetini
Azrail gibi pençende
Diyorki deli gönül
Bırak bu düşünceleri
Koş git vadisine
Ayaklarına yüz sür
Ve ondan af dile...
Birisi, kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden… Birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıveriyor. O yüzden değil mi, içimizi tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız? -anlatsam mı, anlatmasam mı?- kararsızlığımız, -bu sevgi beni acıtır mı?- kuşkularımız…
Her zaman seni üzecek birileri olacaktır. Tek yapmamız gereken; sevginin bize vadettiklerine güvenmeyi sürdürmek, ama kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek.
Her zaman seni üzecek birileri olacaktır. Tek yapmamız gereken; sevginin bize vadettiklerine güvenmeyi sürdürmek, ama kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek.
Neredeyse herkes; çocukların, masum doğduğuna, melek doğduğuna inanır. Oysa, onlar; açlık, cinsellik, saldırganlık vb. diğer hayvan türleriyle de ortak iç güdüleriyle, diğer hayvan yavruları gibi, sıfır ahlakla doğarlar. Ve doğdukları andan itibarende insana benzesin diye ahlaklandırılmaya başlanırlar. Fakat malesef, insanları kolay yönetebilmek adına günümüzde hala uygulamaya devam edilen ilkel, yanlış ahlaklandırma yöntemleri bazılarımızı diğer hayvan türlerinden beter hale koyar.
Olumlu ya da olumsuz dış gelişmelere endeksli olmayan, yeyip içme,zevk ve eğlencenin çok dışında algılanması gereken mutluluk anlayışım;''Geçmişten suçluluk duyguları getirmeden, pişmanlıklardan dersini almış halde, gelecek kaygılarını şimdiden dert etmeden, sonsuz şimdiki an içinde, farkındalık dolu, kendiliğindenliklilikle(zorlanımsız doğallık), yaşama sevinci, coşkusu dolu, kendinle, dünya ile, tüm evren ile barışık yaşayabilmek sanatıdır mutluluk.'' Ve bu tanım aynı zamanda mutluluğun psikiyatri bilim dalında kabul gören tanımıdır. Bilimsel olana itibar etmeyenler çok farklı yönlere çekmekte serbesttirler.
Hayatın getirdiği tüm acılara rağmen, tüm olgunlaşma, akıllanma ve ders alma süreçlerini yaşayıp, yediğimiz kazıkların izlerini büyük bir gururla taşıyor ve bir türlü akıllanmak bilmiyorsak pembeye boyayabiliriz griyi,siyahı.
Okuduğum bir kitaptan alıntı yapacağım..adamın icinde öyle büyük boşluk varmış ki açlık koymuş boşluğun adını..cinsel doyumsuzluk ve evlenır bakar ki o açlığı gene ac yerinde ..ipne olur gene açlık aynı duygu.hayvanlara tezavüc de bulunur ne yapmış sa boşluğun doldurmaz ..en son intihar eder ..artık boşluğu doldumu dolmadı mı bilinmez...bildiğim tek şey boşluğun adı umutsuzluk ınancsızlık ,kanaatsızlık ....
yeni nesil otobüslerin janjanlı teknolojilerinden uzak, doğal bir seyahatti bizimkisi, kafayı cama dayayan, cama baktıkça bir maziyi ekranlara getiren yansımalar dünyasıydı bizimkisi, dünyanın geri kalanıyla bağlantıyı koparan getto sakinleriydik biz, iletişim ağını sabote eden tınlamazlar korosuyduk... biz hususi mahallelerde bilyesini kaybeden çocuklardık.
Fazla yakınlaşmanın verdiği kabak tadında ilişkiler? Tek kazanım ise yaklaşınca neyi farkettiğindir. Yani kayıp Yada kazanç fazlasıyla kişiye özel. Bu yüzden yakınlaşmak örgütlenmeyi zor kılmış mesela, mesela insan en çok yakından gördüğünden uzaklaşmış. Bunca yakın ama bir arada olmak korkutucu olmuş!
İnsan hernekadar zahiren bedeni warlık olarak görünsede, o'nu insan yapan taşıdığı ruhtur. Beden çoğukez mecbur olduğu yere, mecbur olduğu kişilere gider, lakin ruh serbesttir. Beden hernekadar ruhu peşinde götürsede, ruh herzaman olmak istediği yerdedir..