PRoFessor'ün Not Defteri

P
⚪ Konu sahibi son olarak 627 gün önce görüldü
Karayolunda seyreden arabaların ışıklarını görebiliyorum. Sonu gelmeyen bir ışık akışı. Bu kadar insan. Ne yaparlar? Ne düşünürler? Hepimiz öleceğiz, hepimiz, ne sirk! Bunu bilmek birbirimizi daha çok sevmemiz için yeterli bir neden olmalı, ama değil. Son derece önemsiz şeyler bizi dehşete sürükleyip dümdüz ediyor, yutuyor.
 
Günaydın mutlu insanlar. Geceye hakim olduk sizler için. Açık gökyüzü,temiz hava ve kuş seslerinin tadını çıkartın. Ama şunu eklemeliyim , bilmelisiniz : kedinin biri bir serçeyi yedi yaklaşık bir saat önce , bunu gördüm ben. Şimdi mutlu bir gün geçirin yeryüzü cennetinde. Bol kazançlar insanoğlu ; kağıtlar ve metaller alışverişinde.
 
Önemlidir..Tembellik etmeyi bilmek lazım. İşin özü tempodur. Yaptığından tamamen uzaklaşıp doğru zamanda mola almazsan her şeyi kaybedersin. İster aktör ol, ister ev kadını, fark etmez. Doruk noktalarının arasında hiçbir şey yapmadığın boşluklar olmalı. Yatağa uzanıp tavanı seyret, bu çok çok önemlidir. Hiçbir şey yapmamak, çok çok önemli. Ve bu çağdaş toplumda kaç kişi yapıyor bunu? Çok az. Bu yüzden herkes kaçık, saldırgan, öfke ve nefret dolu.
 
bir önyargı biçimidir aşk. İhtiyaç duyduğun şeyi seversin, sana iyi bir duygu veren şeyi, işine geleni. Dünyada tanıyabilsen daha çok seveceğin on kişi varken birine aşık olduğunu nasıl söyleyebilirsin? ama asla tanımayacaksın o insanları.
 
Eski sevgililerim hala arıyorlar.kimi geçen yildan kimi daha önceki yillardan.iyi birşeydir yürümeyen ilişkileri bitirmek.ve bana başkasıyla mutlu olduklarını söylediklerinde hoşuma gidiyor.beni atlattıktan sonra bütün mutlulukları hakediyorlar.hayat daha güzel görünüyor onlara benden sonra.onlara kıyaslama imkanı,huzur ve bensiz bir gelecek verdim.telefonu her kapatışımda adalet yerini buldu diye hissederim.
 
bir şiir caddelerle ve lağımlarla azizlerle, kahramanlarla, dilencilerle dolu bir şehir gibidir, basma kalıp sözlerle ve içkiyle, yağmurla ve şimşekle ve kuraklık mevsimleriyle doludur, şiir savaştaki bir şehirdir, bir şiir, saati 'niye' diye sorgulayan bir şehirdir, bir şiir yanmakta olan bir şehirdir, bir şiir silahlar altındaki bir şehirdir
 
Neden sabahları başkalarının değil de kendi ayakkabılarımı giyiyorum ? Neden komşularımın değil de kendi düşlerimi görüyorum ? Ben sadece yapay ihtiyaçlar yüzünden çarpıtılmış sıradan gerçeklikten kaçmaya çalışıyorum.. Hayat hakkında tek bir kötü söz edemeyiz çünkü onu hiçbir şeyle kıyaslayamayız.. İnsanların hayatta ve hayata karşı yaptıkları asıl tatsız olan..

Gerçek herkes için hayli korkunç olabilir. Çoğu hayat mutlu değil. Çoğu insan hayatını nedensiz yaşar. Ya da nedeni başka kaynaklarda, başka yerlerde, başka kurumlarda ararlar. Kendine özgü ve doğal ruhların sayısı çok değil.

Ben münzeviyim. İnsanlardan kaçıyorum çünkü ilgi alanları genellikle sınırlı ve bayağı, ayrıca kötü niyetli ve can sıkıcılar , öte yandan harikulade yaratıklar. Gözlerindeki ve beden dillerindeki güzelliği fark etmek yeterli. İnsanlar o kadar iyi görünmüyor, o kadar güzel ya da sahici davranmıyor.
 
Sayfan hayırlı olsun beğendim yazılarını (:

 
Bakıyorumda yaşam insanları cok yormuş.hayat dedıkleri ya sevgiyle yada sevgisizlikle cezalandırmış.
 
Dün gece;
titanik filminde gemi batarken keman calanların kafasını yasadım.guzel bir duyguydu hiçbirşeyi umursamazcasına yapıyorsun.
Arada bir fark olustu onlar öldü ben hayattayım.
 
Bir suredir telefonun saatinı kurmuyorum kendim kalkıyorum.boyle daha iyl oluyor.geri zekalının biri para vericek dıye keyfimi bozamam bundan sonra bedenim ne isterse o olur.
 
Kalemine sağlık :p Bu arada Che avatarı daha iyiydi be Professor. Saygılar.
 
Tesekkur ederım efenım:)
siyasi bir forum olmadıgından surekli koymak istemedım malum seven var sevmeyen var.sorun olmasın:)
 
Eğer eski sevgilinize aynı iş yerınde çalışıyorsanız bilinki bir taraf için hala havada aşk kokusu vardır.
 
Zengin insanlarr hep kendilerini yüksekte görürler cok guclu olduklarını herşeyi elde edebileceklerini mutlulugun milyon dolarlarlardan gectıgıne ınanırlar .onlara acıyorum .
Benim param yok mutlulugu oldugu kadar yasıyorum.milyon dolarım olup heran kaybetme korkusuyla yasıyacagıma.bir simit alıcak param olsun simit yemenın mutlugunu yasayayım.suan bunu yazarken bıle mutluyum:)
 
Kendine hayrı olmayan insanların başkalarına yaşama gücü vermesi cok ilginc.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri