Çok öfke problemim yok sanırım benim. Elbette öfkeleniyorum, insanım nihayetinde ama kontrol edemeyeceğim bir şekle girmiyor. Sinirlendiğimi hissettiğim anda uzaklaşma imkanım varsa uzaklaşıyorum ya da öfkemin muhatabı bir kişiyse, içimden "bi git gözünü sevdiğim" diyorum, dışımdan "bunu sonra konuşalım" diyorum. Ben genelde uzaklaşıyorum ya da uzaklaştırıyorum. En iyi görüş, uzaklaşarak sağlanır. Uzaklaşınca, görüşünüz netleşir. Sükunet gelir arkasından. Size de tavsiye ederim.