Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.

''the tale of cupid and psyche'' kitabindaki ''afterthoughts'' bolumu sanki daha eglenceliydi :d beni iki defa gulduren sey oldu. ''peki psyche nasil anlayamadi bunu? gerizekali miydi?'' sorusu ve hikayenin aslinda neredeyse komedi oldugu kismi. venus, sen onca zulmu ettikten sonra, o sevmedigin psyche, oglun cupid ile evlendiginde, dugunde ilk kalkip oynayip dans eden sen olmussun. yani gercekten komedi ama :d uf neyse. iyi ki bitti :djennifer saint - hera kitabini bitirdim. cok cok iyiydi. hera'yi sadece ''kiskanc kadin'' olarak taniyanlara tavsiyem. jennifer saint, yazi dilini ve tarzini bir daha sevdim. kesinlikle diger kitaplarini: atalanta ve electra 'yi da okuyacagim zamanla.
siparis ettigim iki kitap var ve onlari dort gozle bekliyorum. bu defa cupid ve psyche'nin hikayesine odaklanacagim.
su kitap psyche'nin kiz kardesi orual'in perspektifinden yazilmis yazar tarafindan mesela:
Ekli dosyayı görüntüle 99347
ve bu:
Ekli dosyayı görüntüle 99348

evet, tam benlikti. bittigine de biraz uzuldum sanki. yazari da sevdim. hem yakinda ilk dostoyevski kitabimi okuyacagim. ilk acilisimi bununla yapiyorum:pinterest sayesinde suna baslamis bulundum:
kitapla ilgili yazilanlara gore tam benlik. bakalim.... *evil*
Ekli dosyayı görüntüle 100098



eylül görmüş podcastlerini dinlediğimden beri en merak ettiğim yazarlardan biriydi annie ernaux ve bugün satın aldığım ilk kitabını okudum. ''bir kadın'' isimli kitabı, annesinin ölümünü, annesinin yaşadıklarını, kadın olmanın zorluklarını, toplumsal baskıyı, yer yer annesine olan sevgisini, minnetini yer yer de ona olan öfkesini anlatan bir veda yazısı gibi. 2 saatimi aldı okuması, kısacık bir kitap ama bir o kadar da derin. bazen annemi gördüm, çatışmalarımızı hatırladım, sonra şu cümlesiyle sarsıldım: ''hikayesi, dünyada bir yer işgal ettiği hikayesi burada sona eriyor.'' sonrası biraz daha sizi içine alan, ister istemez aynı acıyı hissedip içselleştirdiğiniz bir kitaba dönüşüyor. yazı dili de o kadar keyifli ki, çok yoğun duyguları bile çok sıradanlaştırarak aktarmış ama zaten o sıradan aktarım bizi tetikleyen şey. neden bu kadar sevildiğini de anladım, diğer kitaplarıyla devam edeceğim belli oldu.
şu cümlede de çoğu anneyi gördüm resmen: ''kızımın mutlu olması için her şeyi yaptım ama o, böyle yaptığım için daha mutlu olmadı.''
