Oysa beni enterese etmemeliydi tüm bunlar. Her bireyin hayatında gerek ailesi gerek yakın çevresi tarafından biçilmiş rolleri vardı evde çocuk dışarıda komşu çocuğu ya da arkadaş falan olabilirdin.
Neden sonra birçok rolün sorumluluğu bindi omzuma bende bilmiyorum ama yıllardır bir yetişkin kadar ölçüp tartarak düşünüyorum. Çocuk kaldı belki yüreğim bu yüzden ve hayatımın sürmekte olan yıllarında yetişkin acılara karşı daha da çocuk kaldı yüreğim.
Şimdilerde ben buna dayanabilir miyim diye soruyorum. İdare edebilir miyim kendimi yeniden dibe çekmeden. Kendi hayatını sigorta etmeye çalışmaktı bu biraz.
Eskiden ne gelirse dayanamasam bile çekiyordum.Ben bir bakırdım, ergilmem gerekken zamanla tunca döndüm hayatın bana kattıkları ve çaldıklarından sonra.
Yandım,
Söndüm,
Ve bu rutine dönmüştü.
Şimdi ne olacak denilen o yerdeyim belki uzun zaman sonra ilk kez bu kadar dibe yakınım.
Karanlık baş ucumda..
Ne olacak sahi?
Ben bunu ne kadar dert etmeliyim. Ayarını tutturamıyorum.
