Küfrüm aşar <<edebimi>>

Konu sahibi son olarak 659 gün önce görüldü
Neler neler düşünüyorum bazen.

Bugün de;
Ben fly.
 
Taşları yerine oturtmaya çalışırken arada parmaklarım sıkışıyor, mütemadiyen.
 
Öyle sevgi insanıyım ki ben anlamıyorum nasıl nefretimi kazanıyor insanlar.
 
O günü hiç unutamazdım. Aldığım yaranın etkisiyle her zaman gidip oturduğum o göl manzaralı bankta oturdum sonra.

Elimde maket bıçağı. Aslında çakı demek daha uygun düşecek.
Bir dal parçası buldum ve kabuğunu soymaya başladım.

Derken elimi kestim.
O an geldi aklıma bütün kelimeler ve deli düşünceler.

Ben de kalktım sonra bir soba kovası aldım ne var ne yoksa attım içine.

İhanet ilk defa çalmamıştı kapıyı.
Dokunduğu herşeyi yakmak istedim.

Bir tek ben kalmıştım. Daha doğrusu saçlarım.
Gittim onları da kestim.

İşte bazı anlar bana yazdırıyor.
Sadece bazı anlar.
Mutlu olunca değil.

İlla birinin canımı deşmesi gerek..
 
Hani beni hem sever hem nefret ederdin ya,
Artık ağır basabilir nefret,
Zira ben de öyle oldu.
Başardık evet..

Ne güzel nefret ediyoruz.
Aşka inanmıyorum artık pek ama rüyalarım var..
 
Ey imkansız aşkların müdavim yolcusu
Senin ayakların hiç yorulmaz mı?
Ya da bana gelirken neden tutmaz aniden.
 
Sürekli rüyama girmesi nedir ya çıvdırdımm.
 
Bazı anlar vardır ki o insanın gerçek yüzünü görürsünüz. Ve o andan itibaren iki seçenek olacaktır önünüzde.
1-Ona eskiden sandığınız kişi olarak davranmaya devam etmek.
2-Gitmeye başlamak ve bunu saklamaktan hiç çekinmeden.


Her ikisini de yaptığım zamanlar olmuş olsa da aslında en çok salağa yatmayı seviyorum ne güzel şey sanıyorlar ben bilmiyorum anlamıyorum falan.
Kendimle övünmeyi pek sevmem ama daha o cümleyi kullanmadan insanlara söyleyeceği şeyi çat diye söylemiş olan biriyim.
Bazen ayarı kaçıyor davranışlarımın ama..

Kötüysem dahi bunu gizlemeye çalışmadım hiç.
 
Küfür etmeyi severim ama haksız yere küfür yemeyi sevmem.

İşte bu yüzden çektim çıktım.
 
Başkasının vurunca açtıracağı güllere,
Senin batan dikenlerini tercih...
 
Çok naif bir isteğim var.
Artık "ee anlat haberler sende.."
Denilen o kişi olmak istiyorum.

Amin.
 
Bir cümle yazdım nesnesi sen öznesi sen yüklemi ben..
Çünkü bu aşkın yükünü yalnız ben çektim..

Yani çekmiştim.
 
Siz burada aşk var sanın.
Katıksız güven bu seninle her yere giderim bu.
Ölüme kadar giderim demek bu.
bd666b2f5242083e8b9b9ee0f1c3ba7e.jpg
 
Bazen kendimin de sonradan inanmayıp "naptın sen ya.."

Diyeceği şeyler yapıyorum.
 
Bazen çok bağırarak konuşuyorum.
Hızımı alamıyorum ve heyecanımı yitirten olunca tek kişilik bir susma eylemine girişiyorum.

Bilin bakalım kaç dakika sürüyor: SIFIR.
 
Benim hüzün fil hüznü normal üzülme ne bilmem ben illa ölmem lazım.
 
Ben bunu kaldırabilir miyim diye sordum kendime.
Daha ağırları da olmuştu bu benim için tüy kadar hafif be canım.
 
Evrende hem basit hem de muntazam bir işleyiş var.
Yaratıldık ve hasta olunca bulup şifa bulabilmemiz için doğada devayı barındıran bitkiler var.

Onlar kendi kendine olamayacak kadar şifalı değiller mi?
Biz beşeri ilaçlara yöneliyoruz lakin o bitkiler olmasa zaten onlar olmazdı.
Biz asıl tıbbı alternatif tıp olarak tecrit ediyoruz.

Ama hikmet o bitkilerde değil onları yaratanda.
Onları yaratmasa ilaçlar da olmazdı.
Bana bunları düşündüren limon, karbonat, corasprin üçlüsüne teşekkür, tanrıya ise şükürlerimi sunuyorum..

-Berenis
 
Geri