İnsan hayatındaki en kötü anları dahi unutuyor. Evet kendinin bile unuttuğu bir yerlerde kalıyordu izi.
Ancak biri o acıyı uyandırsa hatırlatılayabilirdi. Dokunulmasına engel olmak yine kişinin elinde değil miydi?
İçinde bir yerleri olmalı bu yüzden insanın, kendinin bile olmadığı.
Kendi içinde ama içinde olmadığı yer.
Kendi bilmezse kimseye güvenip söylemez ve yara almazdı değil mi?
Gel gelelim bir şekilde izlerini gizleyip yaşamını sürdüren aynı insan, elbette ki başka bir insanı daha kolay unutabilirdi. Ama izsiz,
hissiz ve dipsiz bir şekilde.
Unuttum bende. Turuncu ile ilgili bütün iyi kötü anılarımı unuttum.
Attım denize,
Verdim ateşe,
Uçurdum göğe,
Gitti benden.
Unuttum koskocaman.
*Turuncu kişi ya da durum değil sadece anıları ifade ediyor.
Olur da tekrar okursan ne yazmışım ben ya deme diye not düşüyorum.
-Buraları alıntıya boğmuşum biraz.
Saçmaladım o yüzden de..[emoji419]