Küfrüm aşar <<edebimi>>

Konu sahibi son olarak 660 gün önce görüldü
Gördüğüm en güzel postlardan .d
a08e9a79bdbf9af7609da929115d93fb.jpg
 
Hiç sevmemiş beni.
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş
Sevmemiş



O kadar sevmediğinin için de zerre kadar sevmişse bunun adı yok.
Ne talihsiz.
 
Kalabalık içinde herkese yetecek kadar o kadar yalnızdın ve dışardan sessiz ama içinde çığlık çığlık konuşurdun ki dışardan seni fark etmek de olanaksızdı.
Seni olmanı istedikleri kişi yapmaya çalıştıkları zaman turuncun kahverengiye çalardı.

Turuncuya.. (Kitaptaki karakterler daha az üzer bizi.)
 
Cennet şarkıların, cehennem senin olduğun yerdir.
 
Bu hafta iki kez gelecekteki sevgilimi gördüm :blush:
Tabi evlenecek olduğum da kişiymiş.
Kesinlikle esmer uzun boylu ve baba yiğit birşeydi :dyg:
 
fa79045e5eee45a70bb5d4f91a28cbc2.jpg


Yazmak dışındaki herşeyi bırakırım galiba..
 
Bu nasıl birşeydi bilmiyorum ama hep olsun istediğim şey artık olmasının bir anlamı kalmadığı anda oluyor ya, ona sinirleniyorum.
 
Rüyamda iki gündür güldüğümü görmem ve gerçekte gülmeyi unutmuş olmam tersi çıkar mantrasını onaylar cinsten.
 
Hiçbir yokluk zor olmazdı insana, insanın kendisizliği kadar. Onca insan olurdu etrafında ama işte ruhu kendinden kilometrelerce uzakta olabilirdi.
 
Hiç eksilmedi üzerinden kadının,
Onu suçlayan bakışlar.
Hele de en sevdikleri.
 
Birini öpmek hunharca renklerini çalma telaşı olmalı.
Eğer siyahı sevmiyorsanız kimseyi öpmeyin.
e27b4b7cc8b889f0673c0bac5fecc171.gif
 
Birini sevmek sanki soluna saplanan bir acı gibi.
O varken elini üzerine koyuyor hissetmiyorsun.
Yan yana olmayınca da onunla konuşurken zaten iyi oluyorsun. Ne zaman gölgesi üzerinden çekilirse işte o zaman başlıyorsun karanlığa ve acıya. Önce o acı tatlı geliyordu değil mi?
Sonra tüketiyor seni.
Sigara mı tüketir sandınız siz sadece?
Ondan da beter tüketiyor hem sabrını da alıp götürüyor.

Geçenlerde çok seven bir kadının öldükten sonra kızına bıraktığı bir mektupta yazıyordu bu.
e05c96849f58c204de9505cc744b91ff.jpg
 
Hep sonradan gelir aklım başıma diyor ya yani yedim bi bok hay **Spam/Adversiting** diyor.
 


AY KARANLIK

Maviye,

Maviye çalar gözlerin,

Yangın mavisine.

Rüzgarda asi,

Körsem,

Senden gayrısına yoksam,

Bozuksam,

Can benim, düş benim,

Ellere nesi?

Hadi gel,

Ay karanlık...

*

İtten aç,

Yılandan çıplak,

Vurgun ve bela,

Gelip durmuşsam kapına,

Var mı ki doymazlığım?

İlle de ille

Sevmelerim,

Sevmelerim gibisi?

Oturmuş yazıcılar,

Fermanım yazar.

N'olur gel,

Ay karanlık...

*

Dört yanım puşt zulası,

Dost yüzlü,

Dost gülücüklü.

Cigaramdan yanar,

Alnım öperler,

Suskun, hayın, çiyansı.

Dört yanım puşt zulası,

Dönerim dönerim çıkmaz.

En leylim gecede ölesim tutmuş.

Etme gel,

Ay karanlık...

*

AHMED ARİF

*

*

*

*

*

****
 
Bir kitapta da alıntı olarak görünce iç sesimin diline dolandı şiir.


YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK

Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!



Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa?



Bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!



Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz…



Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!



Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler…



Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

ADNAN YÜCEL

 
Geri