Kendimle Hasbihal

...

Sevdim bu şarkıyı

Haydi kalk

Ben senin elbisenim,

Vücudunu benimle koru.



Ne kadar uğraşırsan uğraş,

Zamanın hikmetine erişemeyeceksin.

Öyleyse yaşadığın ânın tadını çıkar!

Zira kalbinin öfkesini sadece bu yatıştırabilir.



Bâri bu gecenin hatırına gel buraya, sevgilim!

Birbirimizin gözlerinden geleceğimizi okuyalım.



Nasıl olsa bu dünyayı mesken edineceğiz

ta ki son nefesimizi verinceye kadar.

Zaman denilen şu çengerekli yılan

bizi ayaklarımızdan sokup yavaşlatmaya çalışıyor.



Bâri bu gecenin hatırına gel buraya, sevgilim!

Birbirimizin gözlerinden geleceğimizi okuyalım.



Mağrib'in ruhu Endülüs'ün evlatlarının ses tellerinde hayat buluyor.

Binbir gece masallarındaki periler bu tınıları dinlemeye geliyor.



Haydi kalk sevgilim, benim için de bir şarkı söyleyiver!

Ki ben de senin nefesinde hayat bulayım.



Şarkı söyle, raks et, bel hareketlerinle çiz sonsuzluğumuzu...

Ayağını bastığın yer rengarenk gül bahçesi olsun.

Zevk-ü sefânın içine dalalım, kendimizi kaybedelim,

Boncuk boncuk terleyelim,

Yek vücud olalım.



Korkmadan at ey kalbim, bu dünyadan göç vakti gelmedi henüz!

Eğlenmene bak sen, yoksa bu zamanın geçeceği yok.



Musikinin efendisiyiz biz,

Sevgilinin nâr-ı cehennem dudaklarından yükseliriz.

Tıpkı şehvetin de orada hayat bulması gibi.



Güneş batıyor, kınalı buklelerini bırakmış ufukta.

Rüzgar Asturya'nın* misk kokusunu taşıyor burunlara

Afrika bitap düşmüş, kapatıyor kara gözlerini yorgunluktan.



Mağrib'in ruhu Endülüs'ün evlatlarının ses tellerinde hayat buluyor.

Binbir gece masallarındaki periler bu tınıları dinlemeye geliyor.



Gece çöküyor ve yıldızlar semada beliriyor.

Tenimiz birbirine değsin, buluşsun dudaklarımız ey sevgili!

Zaman bizden alalı çok olmuş

yarına çıkacağımızın teminâtını.

Sen hiç "ayn-ür rızâ" ile baktın mı ?
O ne ki? "Kusur görmeden, muhabbet ile
bakan gözler demek..."

Vedalaşırken, ‘seni emânetleri kaybolmayan Allah'a emânet ediyorum’ diye söyleyin.’

Gözünüz de gönlünüz de arkada kalmaz o zaman.

Sen herkes gibi olmak isterdin.Sıradan onlar gibi...
Onlarla aynı sıfatı taşımak,onlara verdiğim değer kadar anılmak istedin.
Sence,onlardan bir farkın yoktu.Belki de böylesi senin eksikliğindi.Bundandır ki,değerini sorgulardın hep.Bundandır ki,korkardın değerinden.Değer,değere eşit olmalıydı? Terazi tutmuyordu.Sence fazla olan,gereksiz olan bir hal vardı.Insan,bilmediğinden korkardı.Sende korktun.Ondandı, ipe sapa gelmez kurguların.Ondandı,olmayana inanma inadın.
Sence,herkesliğimi senden de mahrum etmemeliydim.Benle eşit,herkes gibi olmalıydın.
Yapamadım...Sana herkesliğı,sıradanlığı yakıştırmak olacak iş değil(di)
Şimdi herkes varlıkları ile sıradanken,sen eksikliğinla hâlâ farklısın.

..Kalbi kırılanın sözü sert olur....''

Sadi Şirazi

“Özlemek, usanmış olmaktan daha iyidir.”

Sadi Şirazi

Ey benim iyiliklerimi bir bir sayan, beni daha fazla üzme.
Dışyüzüm gördüğün gibidir, içimdekinden haberin yok.

Şeyh Sadi Şirazi

Olvido

Şair: Ahmet Muhip Dıranas

Hoyrattır bu akşamüstüler daima.
Gün saltanatıyle gitti mi bir defa
Yalnızlığımızla doldurup her yeri
Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,
Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan
Lavanta çiçeği kokan kederleri;
Hoyrattır bu akşamüstüler daima.

Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar
Unutuşun o tunç kapısını zorlar
Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;
İşte, doğduğun eski evdesin birden,
Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,
Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik
Ve cümle yitikler,mağluplar,mahzunlar...

Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir.
Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;
İnsan yağmur kokan bir sabaha karşı
Hatırlar bir gün bir camı açtığını
Duran bir bulutu,bir kuş uçtuğunu,
Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...
Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.

Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla
Halay çeken kızlar misali kolkola
Ya sizler! ey geçmiş zaman etekleri,
İhtiyar ağaçlı,kuytu bahçelerden
Ayışığı gibi sürüklenip giden;
Geceye bırakıp yorgun erkekleri
Salınan etekler fısıltıyla, nazla.

Ebedi aşığın dönüşünü bekler
Yalan yeminlerin tanığı çiçekler
Artık olmayacak baharlar içinde.
Ey ömrün en güzel türküsü aldanış!
Aldan, gelmiş olsa bile ümitsiz kış;
Her garipsi ayak izi kar içinde
Dönmeyen aşığın serptiği çiçekler.

Ya sen! ey sen! esen dallar arasından
Bir parıltı gibi görünüp kaybolan
Ne istersin benden akşam saatinde?
Bir gülüşü olsun görülmemiş kadın,
Nasıl ölümsüzsün aynasında aşkın;
Hatıraların bu yanma vaktinde
Sensin hep,sen, esen dallar arasından

Ey unutuş! kapat artık pencereni,
Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;
Çıkmaz artık sular altından o dünya.
Bir duman yükselir gibidir kederden
Macerası çoktan bitmiş o şeylerden.
Amansız gecenle yayıl dört yanıma
Ey unutuş! kurtar bu gamlardan beni

Hatıra

Şair: Ahmet Muhip Dıranas

Dün, bir gölge gibi geçti yanımdan
Oydu, bir bakışta tanıdım onu;
Rüyalarıma tayf halinde konan,
Peşime bir korku gibi düşen o.

Bazı yapraktı, bazı bir rüzgâr.
Dolardı aydınlık olup, odama.
Bahçemde süzülür giderdi bahar
Sabahının fecri vururken cama.

Ayakları kumda bırakmadan iz
Yanıma geldiği hep gecelerdi;
Sanki bir lahitten kalkar ve sessiz
Uzak bir maziye dönüp giderdi.

Bir avuç ışıktı incecik yüzü,
Gözleri geceler gibi derindi;
İçine başımın her an düştüğü
Avuçları sudan daha serindi.

Geçerken dün yoldan, ruhumu saran
Bir gölge halinde ve ağır ağır;
Tanıdım; o, yâdı hoş zamanlardan
Seven ve yaşayan bir hatıradır.

.

.

Dün gibi hatırlıyorum o günü.Ankara'nin baharı yeni ısıtırken içimi,bir tepede uzun uzun bu şarkıyı söylemek,ne güzeldi.Buruk bir mutluluk boğazıma tutunmuş,göz yaşlarıma siper olmuştu.
Huzur ile hüzün içiçeydi.Olsun,ne güzel bir gündü.

Şu hayatın bana öğrettiği en önemli tecrübelerden biriydi;keskin ve kesin ifadelerden kaçınmak
Çünkü doğada bile hiçbir şey net çizgilere sahip değildi.
Bilmediğimiz ne çok şey var.Bir de hiçbir şey göründüğü gibi asla değildi.
Boşluğa düşmemek için ihtimalleri de unutmamam gerekiyor.

Dostu memnun eden,düşmanı üzen şey erdem.

.

.

Akıllılar dünyasının bir kıyısında, sisli bir dağ başına çöreklenmiş, dünyayı kendimce anlamdırmaya çalışan bir deliyim.

Ayşe Şasa