Karanlığa Sarılmak

Poseidon
⚪ Konu sahibi son olarak 2172 gün önce görüldü
tumblr_nnd3wnL6Yp1s9s569o1_500.jpg
 
Sevda rengi gözlerine
Derde derman gülüşüne
Biraz daha doyamadan
Aramıza giren hayat bana düşman, sana düşman..

Yalnız ve paramparça aşktan hasarlı
Zormuş unutmak bu geçmez yarayı
Sevdan içimde bir kurşun misali
Kanar durur gönlüm gittin gideli
Ah bir gün olur unutulur demiştin ya..
Söyle bana nasıl olur unutulur...
 
Hani derlerya
Böyle aşk dostlar başına
Hala
İnsanlık yolunda
Milyonları yürekte taşıyorsa
Alkışlanmalı saygıyla
Bakınca aslına
Usulca şapka çıkarmalı
Böylesine onurlu bir aşka...
 
Al yüreğimi yüreğine
Kulak ver sesine
İyiden iyiye
Sessizce bir dinle
Atıyorsa
Her seferinde
Atıyorsa
Sen sen diye
Alda derinliklerinde sakla...
 
Öyle bir yara ki
Boynumu büken
Gençliğimi
Zindanda çürüten
Ve
Gün geçtikçe
İsyankar eden bir yara
Öyle bir yara ki
Amansız kanıyor kapkara...
 
Beklemek bazen gelmeyeceğini bilerek

Bazende umut edip sevmek

Gözyaşları içinde beklemek

Saf ve temiz duygular ile yıldızlara bakıp hayal etmek

Geldiği zaman gözyaşını sildiğini düşünmek

Gelmeyeceğini bilerek sadece beklemek...
 
Poseidon' Alıntı:
Beklemek bazen gelmeyeceğini bilerek

Bazende umut edip sevmek

Gözyaşları içinde beklemek

Saf ve temiz duygular ile yıldızlara bakıp hayal etmek

Geldiği zaman gözyaşını sildiğini düşünmek

Gelmeyeceğini bilerek sadece beklemek...
Genişletmek için tıkla ...

Bunu okurken bu şarkı ve sözleri aklıma geldi..



[YOUTUBE]CBxOAFrsyxA[/YOUTUBE]


Hâlâ yalnız mısın?
Sadece özgür.
Peki mutsuz?
Sadece alışmış.

Peki ya aşık?
Sadece eksik.

Peki ya sen?
Hâlâ bekliyor musun?
Beklemek, şimdi hiç duymayan birine,
Dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız.
Peki ya umut?
Umut, şimdi hiç görmeyen birine,
Gökkuşağını anlatmak kadar zor ve imkansız.
 
Sevdalarımıza bir haller oldu ,
Gönüldaşlığımız nerde gördün mü ?
Mevsimler de değiştirmiş huyunu,
Sormadılar , ağladın mı, güldün mü?
 
Kavuşmayacak ruhlar böylesi bu dünyada
Bir bardak su içinde damlacıklar misali
Hiçkimsenin yüreği bu yeryüzü üstünde
Bir başka bedendeymiş gibi ısınmayacak...
 
Bir deryadayım ben
balık misali
sensizlik vurmuş beni
boğulmuşum ben
gökyüzündeyim kuş misali
sensizlik kırmış kanadımı
uçamamışım ben
bir bedendeyim kalp misali
sensizlik kırmış beni
üzülmüşüm ben

bir karanlıkdayım ay misali
sensizlik vurmuş beni
güneşi hiç görememişim ben
bir kırdayım çiçek misali
sensizlik bulmuş beni
solmuşum ben
 
Keklikler de yok oldu, hiç gelmiyor sesleri ,
Kırları çok özledim, nerdesin çocukluğum?
Bırak ey deli gönlüm, artık şu özlemleri,
Kır çiçekleri gibi, tazedir umutlarım…
Gözlerim arar oldu ötüşen bülbülleri ,
Kokusunu özledim, bahçemdeki güllerin.
Hayat akıp gidiyor, durdurmalı zamanı,
Şu papatyalar gibi, beyazdır umutlarım…
 
Özürüm kabahatimden büyük olsa da sen beni affedecek kadar büyüksün ve aşkımızı küçültmeyecek kadar düşüncelisin kavga olmasın hayatımızda af diliyorum özür diliyorum seviyorum seni her şeyimle...
 
Uzak arkadaşım benim
Bir rüzgâr gönderdim sana
Harlansın diye ateş
Uyansın diye gül
Ve yitip gitmesin diye türkün
Suskunun öldüren soluğunda...
 
Bir muştu gibi iniyor gün
aydınlık ve anlaşılır
bir çocuk saflığıyla
bir gülüş gibi
terli çarşaflara sıkıntılara
geceden kalma karanlıklara
meraklı ve çiçeklerle örülmüş
bir muştu gibi gün.

Yüreğim bir pencere şimdi
aydınlıklara
geçmişsiz ama sevdalı
yüreğim telaş telaş
aydınlıklara!
 
Biliyor musun giderek azalıyoruz böyle
Sen bir susuşa doğru kırılarak
Ben senin susuşunun ardında
Nereye gitsek orada olmuyoruz
Biliyor musun giderek azalıyor muyuz böyle

Akmaktadır günler belki bunlar son rüzgarlardır
Çünkü neye değsek ellerimiz yanıyor
Yaz kimliksiz bir gülle orada kalakalmış
Yaz kalsın orda çocukluğum ağlasın
Burada bakışlarımızı sular boğmaktadır
 
Eskiyen günlerde bir ilenç var, bunu da biliyorum
Resimler yırtılırdı bakışlarımdan, yine de üşümezdim
Yine de uzanırdım sabahın buğusuna
Unuturdum göğsümü delen ışıkları...
 
Yankımız soyunup sevap rahatlığı alınan yataklarda
Yürek elbet acıyor esvap değiştirirken
Bizden artık akması beklenilen kan da aktı
Kovulduk ölümün geniş resimlerinden...
 
Otların sarardığı yerlerde güneş
Kurşunun değdiği tende heves kalmıştır.
 
Sen ol küçük bir kıvrımdan, bir heceden
Aşk için bir vaha değil aşka otağ yaratan
Sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
Bir harfin başlattığı yangın ile söndür
Beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım
Öyle mahzun
Ki hüzün ciltlerinde adına rastlanmasın.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri