Oyun Karalama Defteri

Forumsal
Forum oyun
⚪ Konu sahibi son olarak 23 gün önce görüldü
hayatımda uzun süredir enerjimi tüketen insanlara yer bırakmıyorum. negatiflik yükleyenleri sessizce geride bırakıp kalbime iyi gelen, yanındayken huzur ve güven duyduğum insanlarla yoluma devam ediyorum. çünkü hak ettiğim şey bu; beni destekleyen, anlayan, gülümseten ilişkiler içinde olmak. ruhumu besleyen, ışığımı çoğaltan insanlarla birlikte ilerlemeyi seçtiğimden beri her şey çok daha aydınlık.
 
Bir yağmur yağdı, elektrik yok, sular desen zaten bir varmış bir yokmuş...
Hidrofor desen elektrik olmayınca depo suyunu basmıyor.
Salon müşteri dolu.
Yahu bir gün de şu müşterileri kışkışladığımızı görsün şu gözler. Veremiyoruz bir şey, gidin evinize densin.
Lakin demeyecekler. Hadi ne yapacağız şimdi! Gel günü kurtar
 
Her gun dukkanima duzenli gelen musterilerimle aramizda farklı bir dil gelisti .Gozlerinden anlayabiliyorum bazi hisleri ..
Ozellikle -Nasilsin" diye soruyorum arkasından gelen yorgunluk , umut , sevinç cumleleri dolusu , dokuluyorlar aninda .
Sanki sadece birisi ictenlikle "nasilsin " desin diye beklemis gibiler..
Onlarda soruyor sonrasinda "peki ya sen nasilain" sedece ve sqdece "iyiyim" dokuluyor agzimdan ...
Oysa ki bqzen oyle cok sey anlatmak istiyorum ki herhangi birine ama gecistirmek huyum oldu sanirim insanlara karşi kendimi ...
Öyle iste ...
 
Şeytanlar algılarını ele geçiremeyince kaybederler.
Aslında insanlar da fakat bazen insanlarda bu yeterli olmayabiliyor.
 
alt komşu abla kek tatlı falan yolluyor sürekli bugün kapıda kızıyla karşılaştık meğerse kızı yolluyormuş akdkdkdkdkd hayırlı işler biraz pormografik hikaye gibi başladık ama gayet masum
 
yapı olarak stresli bir yapım var, okey. bunu senelerdir kabul ederek hayatıma devam ediyorum. bazı durumlarda kontrol altına alabiliyorken, bazen de tam tersi, kontrolden çıkabiliyor. son zamanlarda baş edilemeyecek bir hale geldi. ogi'nin dediğin gibi, büyük şehirde yaşıyor olmanın dezavantajı mı, iş, eş, aile, arkadaş... herkesi memnun ve mutlu-memnun görme telaşı mı, bilemiyorum. bu zamana kadar hiçbir profesyonel destek almamış, gerek de duymamıştım. fakat son yıllarda verdiği rahatsızlığın boyutu arttıkça artıyor. bence profesyonel bir destek, beni hayatımın büyük bir alanında rahatlatacak.
 
Eşim sabah 6'da kermese yardima cagiriyorlar malzeme lazimmis diye cikti. Hic suphe etmedim ondan, nasil guveniyorsam sorgulamadim bile. Aksam eve geldim annem acti kapiyi acti. Havalimanindan annemi almaya gitmis. Cok sevindim ama bi taraftan da beni nasil kandirdi demek ki istese kandirabilir her zaman diye gecti... Babam gelmedi nasil nefret ettiyse buradan artik :emoji_pensive: Yunan adalarinda takilacakmis. Ne entresan adam :emoji_unamused:
 
Is konusunda 7 kocali hurmuz gibiyim. Hangi accounta bakacagimi sasirdim hepsi ile ayri flortlesiyorum soz veriyorum erteliyorum unutuyorum gunun nasil gectigini anlamiyorum. Birine tote sozu vermisim, hatirlamiyorum bile....
 
  • Kahkaha
Tepkiler: Aze
kendimi sabırlı biri olarak tanımlayabilirim. empati eşiğim de bayağı yüksektir. bir şeyler için sabır göstermek, çaba harcamak, savaşmak ya da direnmek… çözemiyorsam da o şeyle barışmak bana kendimi iyi hissettiriyor. o yüzden sorun değil; ben çözüm insanıyım. fakat bir şeyin düğüm olduğunu hissettiğim anda, ipin ucunu kesip o kaostan kurtulmayı gönlüm rahat bir şekilde yapabiliyorum. çünkü verdiğim emeği de biliyorum, gösterdiğim çabayı da. sanırım bu yüzden hayatım boyunca pişmanlık duyduğum karar sayısı, iki elimdeki on parmağı geçmez.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri