-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
“birileri yaşar, birileri ölür. arkada kalanlar yarım yamalak, paramparça ve halsiz. günler yalancı geceler günahkar. iyi misin dediler bir kere bile gerçekten nasılsın demeden. ben iyi bir adam olamadım. iyiler ilk görüşte tanınmaz.”
Bu hayatta böyle değil mi birileri yaşıyor birileri ölüyor. Kimisi ağlarken kimisi gülüyor.
olan hep geride kalanlara oluyor. Biz hep ağlatan olmuşuz haberimiz yok
Bu hayatta böyle değil mi birileri yaşıyor birileri ölüyor. Kimisi ağlarken kimisi gülüyor.
olan hep geride kalanlara oluyor. Biz hep ağlatan olmuşuz haberimiz yok
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Keşke yaşarken tanışmış olsaydık. Yazık. Çok yazık. Gerçekten bana hitap eden bir martıydı. O martıyla arkadaş olmak isterdim. O martıyla uçmak isterdim. O martıyla vapurların peşine takılıp dans eder gibi sağa sola süzülmek isterdim. O martıyla sırf insanlar mutlu olsun diye, karnımız tok olduğu halde atılan simit parçalarını yemek isterdim. O martıyla çatılara tüneyip gün ağarırken ortalığı velveleye vermek isterdim. O martıyla gökyüzünün sessiz maviliğinde bir metronom çubuğu gibi alçalıp yükselmek isterdim. O martıyla deniz fenerlerinin üstünde döne döne uçmak isterdim. O martıyla köpüren dalgaların arasında evimizdeymiş gibi rahat ve telaşsız gezinmek isterdim. O martıyla akşam üstleri dalga kıranlara konmak ve geçip giden günleri düşünmek isterdim. O martıyla yağmura bakmak ve hayatımızdan sessiz sedasız çıkıp giden insanları özlemek isterdim. O martıyı öpmek isterdim, O martıyı öpmek isterdim dostum.
Emrah Serbes - Deliduman
Emrah Serbes - Deliduman
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Yalnızlığa bir övgü bu. Sanıldığı kadar korkunç bir şey değil bence yalnızlık. En son çare değil. Bir mahkumiyet hiç değil. İnsan tanımak tehlikeli. Her insanla beraber yeni yeni riskler de geliyor. Bazısı koca bir bavulla geliyor mesela. Sonra hiç gitmiyor. Gitmesi gerektiği zamanı bilmeli insan. Ne erken ne geç. Doğru zamanda gitmeli. Gitmekten korkmadan aklı arkada bırakmadan.
O koca bavulu alıp gitmeli işte.
O koca bavulu alıp gitmeli işte.
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Sonra yine zaman geçti. Zaman geçmesi önemli değildir. Bundan bahsetmiştik. ''O zaman bir şeyleri reddetme ihtiyacım vardı ve sen tam bunun üstüne gelmiştin,'' dedi . '' O kadar iyiydin ki o zaman . Annem sanki bu yüzden yedi ay daha yaşadı. Ne demek istediğimi anlıyor musun ?'' Anlıyordum. İki karışlık mesafede, birbirimizi görmeden uzanmıştık. Kaç kişi olduğumuzu bilmeden uzanmıştık o karanlıkta, yanımızda ölülerle beraber uzanmıştık. Karanlıkta nüfus sayımı şöyle yapılır: Yaşayanlar bir sigara yakar.
