Diyen ama faaliyete doken insan azdir.
Veya yoktur, yalan soyluyordur.
Her zaman derim; insan once kendisiyle barisik olmali ki karsisindaki insana "guven" ve "ozguven" aşılasın. "Vay be, anlatsa sabaha kadar dinlerim"(vallahi onlar diyor) demeli. Pozitif olun yahu. Kimse senden, yani kendi benliginden onemli degildir.
Benim her zaman onceligim "ben" olmustur. Ben istersem hayatima girer, istemezsem yolunu alir gider. Guzeldir, cirkindir, yakisiklidir vs vs bunlarin etkeni yok kadar azdir. Sevdigim insanlarin yeri ayridir. Onlarda bunun farkindadirlar. Fark ettiriririm. Sevmedigim insana tum icimdeki kini, ofkeyi kusarim. Onlarada anlatirim muhakkak. Cunku sevmedigim insana yapamayacagim sey yoktur. Veya kotuluk iste.