Üsame ibni Zeyd radıyALLAHu anhüma anlatıyor:
Resul-i Ekrem sallalhu aleyhi ve sellem bizi Cüheyne kabilesinin Huraka kolu üzerine göndermişti. Sabahleyin erkenden onlara saldırdık ve yendik. Yanımdaki Medineli Müslümanla, bir Cüheynelinin peşine düştük. Biz üzerine yürüyünce adam ''La ilahe ilALLAH'' dedi. Bunun üzerine arkadaşım ona dokunmadı, ben ise mızrağımı saplayıp adamı öldürdüm. Medineye döndüğümüzde bu olay Hz. Peygamber'in kulağına gitti.
ALLAH'ın elçisi bana, ''Adam 'la ilahe ilALLAH' dediği halde onu öldürdü, öyle mi?'' diye sordu.
Ben, ''Ey ALLAH'ın Elçİsi!'' dedim. ''O adam canını kurtarmak için öyle söyledi.''
Resul-i Ekrem, ''Kalbini yarıp baktın da, canını kurtarmak için söylediğini anladın? La ilahe ilALLAH sözü kıyamet günü karşına geldiğinde ne yapacaksın, söyle?''
''Ey ALLAH'ın Elçisi'' dedim. ''Cenab-ı Hak'tan beni bağışlamasını dile.''
Ama o durmadan, ''La ilahe illALLAH sözü kıyamet günü karşına geldiğinde ne yapacaksın, söyle?'' diyor, başka bir şey demiyordu.
Bu sözü o kadar çok tekrarladı ki, ''Keşke ilk defa o gün Müslüman olsaydım'' dedim.