-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
selamss. düzene giriyom ben galiba nasıl oluyor bu işler aklım almıyordu, ama hava dehşet insanın akşama kadar uyuyası geliyor benceeeee : ( ama uyumayacağım. en azından şimdilik :d
hilali çok seviyorum bu arada. evet aşığım kime ne:anla:
hilali çok seviyorum bu arada. evet aşığım kime ne:anla:
kült ablası
Altın Üye
- Katılım
- Mayıs 31, 2015
- Mesajlar
- 12,953
- Tepkime puanı
- 10,012
- Puanları
- 369
kalbimi senle doldursam? kime neeee.
kült ablası
Altın Üye
- Katılım
- Mayıs 31, 2015
- Mesajlar
- 12,953
- Tepkime puanı
- 10,012
- Puanları
- 369
nasıl hareketler mesela?
bazen.. aslında bazen değil de genelde kendi kendime yetemem ben. pireyi deve yapar, olmadık şeylere bin kat fazla üzülürüm. çünkü hep böyleydim, kırıldıkça kırılgan bir hal aldım. mutlu muyum bu durumdan? hayır.
yine stresten, sıkıntıdan, üzüntüden kendi kendime yetemediğim zamanlardayım. genelde yazarım, bazen kendimle konuşurum. bilmiyorum nasıl olur ama bir şekilde kendimi motive etmeye çalışırım ve sonuç başarısız olur. alıştım ama yine de acıtıyor.
"içim acıyor" gerçekten. nefesim batıyor ciğerlerime, iyi hissetmiyorum.
stresliyim çünkü korkuyorum. yapamamaktan, başaramamaktan, ileriki hayatımdan. her şeyden.
üzgünüm çünkü kaybettim. inancımı, hevesimi, sevgimi, birçok şeyi.
ve öfkeliyim, buna izin verdiğim için. kimseye değil, en çok kendime. kendi yaralarımı kendim açtım ben, beni benden başka kim üzebilir ki? of. tabi ki herkes.
allahım, sen kapıların hayırlısını aç. aklım başıma gelsin, güçlü olmaktan tükendim, beni buna itme lütfen. yüreğime biraz da olsa su serp, iyi olsun hep geceler.
yine stresten, sıkıntıdan, üzüntüden kendi kendime yetemediğim zamanlardayım. genelde yazarım, bazen kendimle konuşurum. bilmiyorum nasıl olur ama bir şekilde kendimi motive etmeye çalışırım ve sonuç başarısız olur. alıştım ama yine de acıtıyor.
"içim acıyor" gerçekten. nefesim batıyor ciğerlerime, iyi hissetmiyorum.
stresliyim çünkü korkuyorum. yapamamaktan, başaramamaktan, ileriki hayatımdan. her şeyden.
üzgünüm çünkü kaybettim. inancımı, hevesimi, sevgimi, birçok şeyi.
ve öfkeliyim, buna izin verdiğim için. kimseye değil, en çok kendime. kendi yaralarımı kendim açtım ben, beni benden başka kim üzebilir ki? of. tabi ki herkes.
allahım, sen kapıların hayırlısını aç. aklım başıma gelsin, güçlü olmaktan tükendim, beni buna itme lütfen. yüreğime biraz da olsa su serp, iyi olsun hep geceler.
sırtımda, göğsümde, kalbimde, beynimde, inancımda... her yerimde! binlerce hançer hissediyorum. koca koca bıçaklar saplanmış sanki, canını acıtmıyor ama seni koca bir boşluğa sürüklüyor. herkesten nefret etmek istemiyorum. en başta kendimden nefret etmek istemiyorum. sihirli bir değnek? çok imkansız. ama allahtan karşıma artık güzel insanlar çıkarmasını dileyebilirim. insanlar sihirli olabilir mesela, çünkü bu devirde iyi insan olabilmek benim için bi sihirden ibaret. yok yok beddua değil bu, herkes pisliği kadar çeksin yeter. şu nefesime batan şeyin geçmesi dileğiyle. herkes iyi olsun.
