Yazıyorum çünkü içimde susturamadığım bir ses var

  • Kullanıcı Aze
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
🕒 Konu sahibi 9 saat önce aktifti
Ya bir kere Mecnun tek taşak maalesef, hayata bir sıfır yenik başladı kedicik.
Evde kalmış veya kalması garanti olan kadınlar kedileri alıp bir de cinsel hayatlarını bitiriyor.. ya sizin elinize erkek eli değmiyor diye kedilerin suçu ne.
Mecnun küllerinden doğacak yanımda, gerekirse taşak nakli yapacağız. Anası gibi saf olmayacak. Şevhet, arzu, ihtiras, hırs, ihanet vs vs tüm duyguları yoğun yaşamayı öğrenecek. Yoksa bu hayat kedi de olsan çekilmez ya, onu ırz düşmanı yapacağım, tam bir pislik olacak..
 
Ya bir kere Mecnun tek taşak maalesef, hayata bir sıfır yenik başladı kedicik.
Evde kalmış veya kalması garanti olan kadınlar kedileri alıp bir de cinsel hayatlarını bitiriyor.. ya sizin elinize erkek eli değmiyor diye kedilerin suçu ne.
Mecnun küllerinden doğacak yanımda, gerekirse taşak nakli yapacağız. Anası gibi saf olmayacak. Şevhet, arzu, ihtiras, hırs, ihanet vs vs tüm duyguları yoğun yaşamayı öğrenecek. Yoksa bu hayat kedi de olsan çekilmez ya, onu ırz düşmanı yapacağım, tam bir pislik olacak..

Run sinirlenmeye başlıyorum...
 
doğru maalesef, yavruyu da kaçirdı puştlar.
bok gibi günler geçirdim.

Basın sagolsun haberim yoktu. Zaten hiçbir şeyden haberim yok. Operim gözlerinden üzülme.
Hani gülüp eglenecektik ya yine moralim bozuldu hem niye bu konudan konuşuyoruz sanki gizli gizli
 
Uyudunuz mu...
Ben uyumadım da...
Beni çağırıyorsun siz gidiyorsunuz uyuyorum by
 
Yine ben. Önceki mesajımı sildirmistim burada, kötüyü çağırmış gibi hissettim çünkü, belki silersem ve olacak en kötü şeyi düşünmezsem olmaz dedim ama oldu. Joey'i kaybettik. Her şey iyi giderken, aniden gitti. Bunu her yere yazıp her yerde bağırasım geliyor. Hayatımda tanıdığım en güzel kalpli çocuk, artık yok. Herkes bilsin herkes okusun herkes tanısin onu istiyorum belki de. Kanserden çok yakınımi kaybettim ama en çok canımı yakan o oldu. Belki de gençliğine yakıştıramadım gidişini. Her an her yerde gözlerim doluyor, herhangi bir şeye gülerken bile içim acıyor ayipliyorum kendimi gencecik çocuk gitti ben hala gülüyorum yaşamaya devam ediyorum bu iğrenç dünyada diye. Kardeşim ise yıkıldı tam anlamıyla. Her an yanında olmaya çalışıyorum ağladığı zaman beraber ağlıyorum, bazen güldürmek için şaklabanlık yapıyorum ama gece başını yastığa koyduğunda acısıyla o kalıyor. Rüyalarıni yönetip acısını azaltamiyorum.
Bunları yazmam da doğru değil buraya biliyorum. Sadece ondan bir parça her yerde kalsın istiyorum. Yıllar sonra belki bu forum durursa yine gelip okurum diye.
Henüz daha 22 yaşındaki bir çocuk allahin amerikasindan gelip kendini bu kadar bize sevdirip öylece gider miymis? Annem bile helva kavurdu dualar etti onun için onu birkaç kere anca gördü ama o bile yetti sevmesine. Keşke daha fazla kalsaydı bizde, keşke daha fazla yemek yapabilseydim ona, keşke biraz daha iyi davranabilseydim dedi ve dedi. Sadece keşke kalıyor elde. Ne denir ki, ne yazayım başka,soz böyle tükeniyormus demek.
 
Bu konuya yazmaya hep çekindim, hep es geçtim. Ama bir sene dolmak üzere. Ne çabuk geçti zaman hala dün gibiyken her şey. Kardeşimle olan her sohbetimde bir yerde sana bağlandı hep adın geçti. Seni çok özledik.
 
Moderatör tarafında düzenlendi:
Seni çok özledim çiçeğim, ve sana subliminal mesaj gönderiyorum.
 
Bu konuya hep kötü hissettiğimde geldim. Uzun zamandır gelmemiştim.4 sene olmuş hiç bakmadım bile o süre boyunca.
İyi hissettiğim için değil. Korktum galiba bir şeylerden.

Bir şey oldu az önce. Çok anlık. Mecnun dedim. Normal hissediyordum önce,birkaç dakika sonra kayış koptu bende.

O zor günlerden aylar sonra tekrar müzik dinlemeye başlamıştım hafif parçalarla.
Emeklemeyi öğrenir gibi hayata dönmeye yavaş yavaş çabalamak zorunda olmak.
Metrobüsteydim o zaman. sonra yalın'ın alışmak zorundayım parçasına denk geldim şarkı ararken. Mutlu şarkıları dinlemeye utanıyor gibiydim.
Allahım şarkıyı duyunca nasıl ağlıyorum yok durmuyor dişlerimi sıkıyorum gözlerimi kapatıyorum yanaklarımdaki yaşları hızlı hızlı siliyorum hastaymışım gibi yapıyorum, ağlamıyorum hastayım sadece gibi.
Neyse uzun yazarım sanmıştım yok olmuyor yapamıyorum. Hazır değilmişim.
Bu yazı da burada kalsın anı diye.
 
Geri