E
Ezel
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Daha önce hiç böyle birşey yapmadım, kendimi anlatmak kendimden bahsetmek sevmediğim, sıkıldığım birşey.
Çocuk ruhluyum aslında ben her ne kadar ruhunda derin yaralar açılmışsada hüzünlü bir çocuk var hala içimde. Kalabalık bir ailede büyüdüm. Kendi memleketimden başka bir memlekete taşınmak zorunda kaldım. Gurbet hasreti çekmekteyim. Babasının küçükken sarı kızım büyüdükçe deli kızım diye sevdiği, her kız çocuğu gibi babasına aşık büyüyünce onunla evlenmek isteyen babasının kızıyım. Annemede çok düşkünümdür ama anneme daha çok saygı duyarım. Çok sukunetli bir kadındır. Öyle bir kaynanaya dayanmak çok zor :kiki: Allah rahmet eylesin babanem çok zor bir kadındı
Dedemi ben çok küçükken kaybettik ama hala taptazedir sevgisi. O çocuk aklımla, çocuk kalbimle bütün sevgimi dedeme verdim sanırım. Gözlerimin önünde gözleri gözlerime dikili şekilde vefat etti. Hiç gitmez aklımdan görüntüsü gözlerinin beyazının. Yaramaz bi çocuktum ama yaramazlığım sevgi ve ilgi istememdendi sanırım. Dedemi çok sinirlendirirdim ama hiç sinirlenmezdi. Nur içinde yatsın güzel dedem :cici:
Aslında çok dengeli ve tutarlı bir insanımdır ama benimde sendelediğim zamanlar oluyor. Özellikle elimi bıraktıklarında bocalıyorum. Sabit fikirliyimdir ama değişkenimdir de. Her ortama ayak uyduramasam da çabalarım.Çabuk parlarım ama sağımdan soluma dönene kadar geçer o öfke. Canım yandımı can yakmadan soğumaz içim. Çünkü kolay kolay kimsenin canını yakmam. Yüksek sesle konuşan insanlardan hiç hoşlanmam. Gayet sakin, kısık sesle konuşurum. Bu huyumu birtek annem bilir. Sesim sadece sabrım taştığında yükselir. Dışarıdan soğuk, nemrut falan gibi görünsemde (bunu bana kazık atan insanlara borçluyum aslında) sevdiklerime sınırsız sevgi ve hoşgörü veririm. Soğukluğum ve uzak duruşum kendimi koruma çabamdan. Mesela ağlarken gülmeye başlayablirim yada gülerken ağlamaya. Buda vücudun bi çeşit savunma mekanizmasıymış. Yıllarca anormalmiyim acaba ben diye dolanmışlığım vardır. Araştırdım onayladım. Aslında pekde normal sayılmam. Biraz anormallik güzel.
Mesela bazen kızılacak şeye çok anlayış gösterirken hiç kızılmayacak şeye parlayabilirim. Bu tabii tamamen karşıdakine bağlı. Temiz ve saf yürekli insanlara ayrı bir sempati duyarım. Masumluk? Masum değiliz hiç birimiz. Hayat değil insanlar aslında masumiyetimizi çalan. Benim için insanlar ikiye ayrılır. Sevdiklerim ve sevmediklerim. Yaratılanı sevdim Yaradandan ötürü diyemiyorum malesef. Politik olamıyorum hiç. Bunu bi ara denedim a ah çok sevimsiz ve yapmacık durdu vazgeçtim. Sarılmaktan hoşlanmam mesela böyle mıç mıç hiç sevmem. Ama Efe'me sarılırken görün birde siz beni :cici:
Bu yazı çok uzun olucakmış gibi geldi birden nedense. :dusun:
Neyse ne diyoduk?
Ha ben birini sevmezsem bir daha asla ısınamam o insana ne kadar çabalarsam nafile. Bende aynı şekilde ya çok sevilirim yada hiç sevilmem. Değer verdiğim insanların bana değer vermediini görmek üzer beni hep incinirim. Kırıldığım ve incindiğim zamanlar bunu kendime saklarım. Çünkü insanlar sizin onlara kırıldığınızı anlarlarsa her seferinde daha beter kırarlar. Acımasız mıyız neyiz. Git gide paranoyaklaşan, güvensizleşen nesiller yetişiyor.
Bu güvensizliğimden ötürüdür ki evlenmek falan bana çok uzak. Böyle iyiyim desemde bazen insan arıyor bir omuz başını yaslayıp bütün sıkıntıları o anlığına kafasından atmak. Nasip kısmet demişler.
Kolay sevebilen biri değilim, kolay da unutmamam ama silebilirim. Birini eğer sevdiysem iyisiyle kötüsüyle, doğrusuyla yanlışıyla, hatasıyla kabul ederim arkasında dururum. Ama bana yanlış yaparsa çok çabuk soğurum. Kinciyimdir affedemeyeceğim şeyler vardır. Şaşarım bazen kendime bu kadar kolay silebilmeme ve arkama hiç bakmama. Hiç boşluk yaratmaz bende çünkü saygım bitmiştir. Saygımın olmadığı insana sevgimde olmaz. Değersizleşir. Saygı önemlidir benim için herkese göstermem. Saygı görmek istiyorsan önce saygı duyacaksın. Hislerim çok kuvvetlidir mesela. Yüz yüzeyken insanın aklından geçen düşünceleri okuyabilirim. Bu huyumdan tırsanlar olmuştur. Çok salağa yatarım mesela izlerim uzaktan önce kendimi belli etmeden. Önce tanır ona göre adım atarım. Bana 1 adım gelene 2 adım gittiğim doğrudur, 1 adım attığım insanın benden 1 adım kaçtığını gördüğümde bana her attığı adımda iteklediğimde olmuştur.
Meraklı değilimdir hiç mesela. Ve çok unutkanımdır birazda sakar. Ama beynime işlediğim yada yüreğime dokunmuş insanları dözleri asla unutmam. Bana yapılan kötülükleri unutabilirim ama iyilikleri unutmam. Sanaldaysa biriyle tartışayım mesela 1 hafta sonra gelsin bana bişi desin tanımam yada neyden bahsettiğini anımsamam. Çok böyle girişken değilimdir daha çok izlerim. Empati kurmayı sanala takıldığımda öğrendim mesela ben. Görmediğin bir insanın sadece yazdıklarından birşeyler anlamaya çalışıyorsun. İnsanları anlamak için çok çabaladım mesela. İnsanları yargılamam hiç herkes ne yapıyorsa kendine yapıyor sonuçta.
Bu kadar yetsin mi şimdilik. Sıkıldım
Çocuk ruhluyum aslında ben her ne kadar ruhunda derin yaralar açılmışsada hüzünlü bir çocuk var hala içimde. Kalabalık bir ailede büyüdüm. Kendi memleketimden başka bir memlekete taşınmak zorunda kaldım. Gurbet hasreti çekmekteyim. Babasının küçükken sarı kızım büyüdükçe deli kızım diye sevdiği, her kız çocuğu gibi babasına aşık büyüyünce onunla evlenmek isteyen babasının kızıyım. Annemede çok düşkünümdür ama anneme daha çok saygı duyarım. Çok sukunetli bir kadındır. Öyle bir kaynanaya dayanmak çok zor :kiki: Allah rahmet eylesin babanem çok zor bir kadındı
Dedemi ben çok küçükken kaybettik ama hala taptazedir sevgisi. O çocuk aklımla, çocuk kalbimle bütün sevgimi dedeme verdim sanırım. Gözlerimin önünde gözleri gözlerime dikili şekilde vefat etti. Hiç gitmez aklımdan görüntüsü gözlerinin beyazının. Yaramaz bi çocuktum ama yaramazlığım sevgi ve ilgi istememdendi sanırım. Dedemi çok sinirlendirirdim ama hiç sinirlenmezdi. Nur içinde yatsın güzel dedem :cici:Aslında çok dengeli ve tutarlı bir insanımdır ama benimde sendelediğim zamanlar oluyor. Özellikle elimi bıraktıklarında bocalıyorum. Sabit fikirliyimdir ama değişkenimdir de. Her ortama ayak uyduramasam da çabalarım.Çabuk parlarım ama sağımdan soluma dönene kadar geçer o öfke. Canım yandımı can yakmadan soğumaz içim. Çünkü kolay kolay kimsenin canını yakmam. Yüksek sesle konuşan insanlardan hiç hoşlanmam. Gayet sakin, kısık sesle konuşurum. Bu huyumu birtek annem bilir. Sesim sadece sabrım taştığında yükselir. Dışarıdan soğuk, nemrut falan gibi görünsemde (bunu bana kazık atan insanlara borçluyum aslında) sevdiklerime sınırsız sevgi ve hoşgörü veririm. Soğukluğum ve uzak duruşum kendimi koruma çabamdan. Mesela ağlarken gülmeye başlayablirim yada gülerken ağlamaya. Buda vücudun bi çeşit savunma mekanizmasıymış. Yıllarca anormalmiyim acaba ben diye dolanmışlığım vardır. Araştırdım onayladım. Aslında pekde normal sayılmam. Biraz anormallik güzel.
Mesela bazen kızılacak şeye çok anlayış gösterirken hiç kızılmayacak şeye parlayabilirim. Bu tabii tamamen karşıdakine bağlı. Temiz ve saf yürekli insanlara ayrı bir sempati duyarım. Masumluk? Masum değiliz hiç birimiz. Hayat değil insanlar aslında masumiyetimizi çalan. Benim için insanlar ikiye ayrılır. Sevdiklerim ve sevmediklerim. Yaratılanı sevdim Yaradandan ötürü diyemiyorum malesef. Politik olamıyorum hiç. Bunu bi ara denedim a ah çok sevimsiz ve yapmacık durdu vazgeçtim. Sarılmaktan hoşlanmam mesela böyle mıç mıç hiç sevmem. Ama Efe'me sarılırken görün birde siz beni :cici:
Bu yazı çok uzun olucakmış gibi geldi birden nedense. :dusun:
Neyse ne diyoduk?
Ha ben birini sevmezsem bir daha asla ısınamam o insana ne kadar çabalarsam nafile. Bende aynı şekilde ya çok sevilirim yada hiç sevilmem. Değer verdiğim insanların bana değer vermediini görmek üzer beni hep incinirim. Kırıldığım ve incindiğim zamanlar bunu kendime saklarım. Çünkü insanlar sizin onlara kırıldığınızı anlarlarsa her seferinde daha beter kırarlar. Acımasız mıyız neyiz. Git gide paranoyaklaşan, güvensizleşen nesiller yetişiyor.
Bu güvensizliğimden ötürüdür ki evlenmek falan bana çok uzak. Böyle iyiyim desemde bazen insan arıyor bir omuz başını yaslayıp bütün sıkıntıları o anlığına kafasından atmak. Nasip kısmet demişler.
Kolay sevebilen biri değilim, kolay da unutmamam ama silebilirim. Birini eğer sevdiysem iyisiyle kötüsüyle, doğrusuyla yanlışıyla, hatasıyla kabul ederim arkasında dururum. Ama bana yanlış yaparsa çok çabuk soğurum. Kinciyimdir affedemeyeceğim şeyler vardır. Şaşarım bazen kendime bu kadar kolay silebilmeme ve arkama hiç bakmama. Hiç boşluk yaratmaz bende çünkü saygım bitmiştir. Saygımın olmadığı insana sevgimde olmaz. Değersizleşir. Saygı önemlidir benim için herkese göstermem. Saygı görmek istiyorsan önce saygı duyacaksın. Hislerim çok kuvvetlidir mesela. Yüz yüzeyken insanın aklından geçen düşünceleri okuyabilirim. Bu huyumdan tırsanlar olmuştur. Çok salağa yatarım mesela izlerim uzaktan önce kendimi belli etmeden. Önce tanır ona göre adım atarım. Bana 1 adım gelene 2 adım gittiğim doğrudur, 1 adım attığım insanın benden 1 adım kaçtığını gördüğümde bana her attığı adımda iteklediğimde olmuştur.
Meraklı değilimdir hiç mesela. Ve çok unutkanımdır birazda sakar. Ama beynime işlediğim yada yüreğime dokunmuş insanları dözleri asla unutmam. Bana yapılan kötülükleri unutabilirim ama iyilikleri unutmam. Sanaldaysa biriyle tartışayım mesela 1 hafta sonra gelsin bana bişi desin tanımam yada neyden bahsettiğini anımsamam. Çok böyle girişken değilimdir daha çok izlerim. Empati kurmayı sanala takıldığımda öğrendim mesela ben. Görmediğin bir insanın sadece yazdıklarından birşeyler anlamaya çalışıyorsun. İnsanları anlamak için çok çabaladım mesela. İnsanları yargılamam hiç herkes ne yapıyorsa kendine yapıyor sonuçta.
Bu kadar yetsin mi şimdilik. Sıkıldım
