Bu hayata gelirken aileni,yaşayış biçimini, kendini,imtihan biçimini seçemiyorsun ama şu var ki, bulunduğun şart her ne olursa olsun,nerede olursan ol,orada çiçekler açabilir.Çünkü insan kalbi kadardır.kalbine bir bak.çiçekler mi açtırıyor? yoksa fırtınalar mı koparıyor?
Sahi sen ne kadarsın şu hayatta...
Ne kadarı sığdırabilirsin ömrüne?
Uykuya dalarken kapattığın göz kapakların birgün tekrar dirilene dek öylece kalacak.Açılmayacak.
Hayat bir göz kapağını açıp kapatacak kadar kısayken boş, gereksiz ve hayırsız şeylerle uğraşmak bizim için zor olmalı.Asıl zor olan bu olmalı işte.Zor olan iyilik olmamalı... iyilik kolay olan şey olmalı.İyilik muhtaçligimiz olmalı.
Şeytanın ümitsizliğe ittiği şu dünyada nefes alıp verdikçe,her sabah göz kapaklarımızı açtıkça bence ona bakıp,bak hala umut var diyebilmeliyiz.
Çünkü umut var.Çünkü bir umut,bin umut Allah'a inananlara.Belki bazı şeylere yeniden başlama vakti gelmiştir kim bilir?Allah rahmete,umide, mağfirete, tövbeye, güzelliğe, iyiliğe çağırırken, şeytanın basitçe fısıldadığı aksi şeylere kolay kanmamalı.Tokat atmalı tüm yalanlarına ve sarılmalı Allah'ın gerçeklerine.Belkide bir olan(Allah)sana bazı şeyleri fısıldıyordur kim bilir?
kalbine bak,oradasın.Neyi değiştireceğini,neyden vazgeçeceğini yine en iyi sen biliyorsun.
Yeter ki pes etme, vazgeçme.
Allah var,gam yok.
sevgili şüheda 
