Unutamadığınız bir yol hikayeniz/anınız var mı ?

Konu sahibi son olarak 81 gün önce görüldü
Hangini anlatayım ki. Ağaca gireceğimizi mi. Dikten uçacağım olayımı. Kaza yaptığımız olayımı. :T:
 
küçükken bi şehirde bi şehire giderken otobüse binmiştim
nasıl ama hikaye?
(bende öyle düşünmüştüm)
 
Mersin'den Ankara' ya giden treni kaçırdığımda apar topar otobüs bileti bulmuştuk. ve ikinci gün kaçırdığım o trenin Niğde sınırlarında elektrik sıkıntısı olup sabaha kadar yolcuların karanlık ve soğukta mahsur kaldıklarını öğrenmiştim. o süreçte Allah'a ne çok şükretmiştim. Gerçekten her şeyde bir hayır var.
 
Kanada'ya giderken bavulum bagaj çıkışında gelmedi bulamadık. Yeniden alış veriş yaptım. Türkiye'ye geldikten 10 gün sonra bavulumu bana teslim edebildiler.
 
Bir Çanakkale gezisine katılmıştım. İki minibüslük bir guruptuk. Geceden yola çıkıp sabah Çanakkale'ye varmıştık.
Aynı gün geri dönecektik. Bazı noktalarda durup iniyor, rehberin anlattıklarını dinledikten sonra tekrar minibüslere geçerek başka bir noktaya hareket ediyorduk. Son gezi noktasına giderken, oradan yemeğe gideceğimizin ve İstanbul'a döneceğimizin anonsu yapıldı.
Bu son gezi noktasının, benim için yeni bir gezinin ilk noktası olacağı tabiki aklıma gelmemişti :) Biraz daha fotoğraf çekeyim derken aracı kaçırmıştım. Başka bir deyişle; araç beni beklemeden gitmişti. Eşyalarımın olduğu çanta da araçta kalmıştı.
Geziye tek başıma katıldığım için kimseyi tanımıyordum, şoförün numarasını almaksa aklımın ucundan bile geçmemişti. Biraz sonra farkettim ki, kalan sadece ben değildim, bir kişi daha vardı. Ve onda da kimsenin numarası yoktu.
Bulunduğumuz yerde toplu taşıma aracı, taksi aradıysak da bulamayacağımız söylendi. Buraya ya özel araçlarla geliniyormuş ya da gezi otobüsleriyle. Bu durum açlık, uykusuzluk ve yorgunlukla birleştiğinde, bilgeliğe eriştiğimi fark ettim :) Şaka bir yana pek umursamamıştım, çünkü bilinmezlikler, plansız geziler hoşuma gidiyor.
Kalan diğer kişiyle otostop çekerek bir yol ağzına kadar gittik, orada yarım saatlik uğraştan sonra bir araç durdurabildik ve panayır yerine benzer, kaosun hakim olduğu bir yere ulaştık. Bu arada telefon internetini kullanarak şoförü tanıyabilecek kişilerin numarasını bulduk. Şoförü aradığımızda anladık ki artık araca yetişmemizin imkanı yoktu. Üzücü olansa; bizi almadan gittiklerini yine bizden öğreniyor olmalarıydı.
Bu yeni noktada, uzun uğraşlar sonucunda, İstanbul'a dönecek olan bir gezi otobüsüne binebildik. Geziye yeni başlamış sayılırlardı ama planlarında yemek yoktu. (Sanıyorum yemişlerdi) Farklı noktaları görebilecek olma ihtimalinin verdiği heyecan da uykusuzluğuma yenik düştü ve yolculuğun büyük bölümünü uyuyarak geçirdim.
Gece yarısı eve geldiğimde ilk işim yemek yemek oldu. Ertesi gün çantamı alabildim.
 
A ilçesinden B ilçesine saatte 140 km hızla seyir halinde olan bir aracın arka koltuğunda seyahat ediyor, karşı yönden 100 km hızla gelen diğer araçla ne zaman çarpışacağımızı ortaokuldaki matematik derslerinden öğrendiğim kadarıyla ama parmak hesabı yaparak çözmeye çalışıyordum. Derken aynı yöne giden başka bir aracın aniden durmasıynan çözmeye çalıştığım yol probleminde bambaşka bi problem daha çıkmıştı. 140 la giderken nasıl duracaktık? Ve bu fizik konusuydu benim fiziğim hiç iyi olmadı. şoförün de iyi olmayacak ki direksiyonu kırdı ve karşı bariyerlere girdik karşı yönden gelen araçla çarpışamadan. Benim problem de güme gitti.
Tabi araba pert oldu, arkadan ön cama uçarak kafa attıktan sonra aklım başıma geldi.
Ölüyoduk
 
Kilimaks abim gelse de anlatsa guzel guzel ellaam
 
15 agustos 2014

Gecen yaz arkadaşımın ucak fobisi olmasından ötürü tatile ayvaliga ve otobüs ile gitmeye karar vermiştik ve bana uzun yola çıktığı zaman otobüste wc olmadığı için rahat edemediğini ve yıllar sonra benimle ilk kez uzun yola çıktığını söyledi . Biletlerimizi ona göre setra aldık. Zaten benim gibi oturmaktan nefret eden biri için otobüs tam bi iskenceydi...
Arkadaşım otobüse bindiği andan itibaren wc si var mı diye sordu ama yoktu o dk dan sonra bildiğin psikolojik olarak bilinç altıma öyle işledi ki arkadaşım yol boyunca wc ye gitmedi ve hiç sıkışmadı ama ben ayvaliga gidene kadar korkudan su içmeyip tüm gece acaba otobüs ne zaman mola verecek diye gözüme uyku girmemişti....
 
1 ay önce Arkadaşla Niğdeye gitmeye karar verdik internetten tanıştığımız bir abimiz İstanbuldan niğdeye gelmiş bizde yaklaşmışken görüşelim dedik tabi yol filan hiç bilmiyoruz elimizde telefon navigasyon ile yol buluyoruz :D neyse görüştük geldik dönüşte mola verdik ikindi namazını kılacam arkadaşta mazot alacak namazı kıldım dışarı çıktım araba yok oraya baktım buraya baktım yok birde otoban olduğu için gitse geri dönemez yani baya gitmesi lazım. Korktum bir an hemen aradım.
Alo nerdesin lan
Abi acil telefon geldi arkadaşa kalp nakli lazımmış ben gidiyorum dedi :D
La bırak dalgayı falan filan derken az ilerde markete girmiş :D pekte şaka yapacak bir arkadaş değil o yüzden tırsmışlığım var :D
 
Üniversite yılları .. Dengemin bozulduğu bir dönem, geceleri uyuyamıyordum .. Aynı evi paylaştığım üç arkadaşım mışıl mışıl uyurlarken ben geceleri kendimi yollara vuruyordum .. Kaldığımız ev şehrin biraz dışındaydı ve geceleri canım çektiğinde yürüye yürüye şehre gider bir çorbacıda takılırdım ..
Yürüdüğüm mesafe en az 40 dakika ve çok ıssız yollardı ..
Bu durum arkadaşlarımdan birinin dikkatini çekmiş ve sormuştu ; " Oğlum ne yapıyon nereye gidiyon sen geceleri ? "
" Tabut Cafe diye bir yer var oraya gidiyorum "

Lan nereden yaptım bu şakayı .. Çocuk o günden sonra benden korkmaya başlamıştı .. Diğer arkadaşlara " korkuyorum bu bize uyurken bir şey yapmasın " filan gibi laflar etmiş :)
 
Benim huzursuz bacak sendromu rahatsizligim oldugundan ,bacaklarimi cogu zaman nereye sigdircagimi koyacagimi sasiririm. Neyse, ucak yolculugu esnasinda on koltugun oturma kismina ayaklarimi soktum hem rahatsizdi hem de ayaklarim usudugunden isinir belki diye .) On koltukta oturan adamin totosuna degmis ayagim ama ben tabi coktan uykuya dalmisim :d bana tacizci sapik muamelesi yapip, hosteslere sikayetini dile getirmisti. Omrumde hic o kadar utandigimi hatirlamiyorum .)
 
Üniversite yılları .. Dengemin bozulduğu bir dönem, geceleri uyuyamıyordum .. Aynı evi paylaştığım üç arkadaşım mışıl mışıl uyurlarken ben geceleri kendimi yollara vuruyordum .. Kaldığımız ev şehrin biraz dışındaydı ve geceleri canım çektiğinde yürüye yürüye şehre gider bir çorbacıda takılırdım ..
Yürüdüğüm mesafe en az 40 dakika ve çok ıssız yollardı ..
Bu durum arkadaşlarımdan birinin dikkatini çekmiş ve sormuştu ; " Oğlum ne yapıyon nereye gidiyon sen geceleri ? "
" Tabut Cafe diye bir yer var oraya gidiyorum "

Lan nereden yaptım bu şakayı .. Çocuk o günden sonra benden korkmaya başlamıştı .. Diğer arkadaşlara " korkuyorum bu bize uyurken bir şey yapmasın " filan gibi laflar etmiş :)

Eklemeyi unutmuşum .. O benden korkan arkadaş bir kaç hafta içinde feci bir kaza da yaşamını yitirdi .. Nasıl oldu hiç anlamadım !!!!:eglence:
 
Benim huzursuz bacak sendromu rahatsizligim oldugundan ,bacaklarimi cogu zaman nereye sigdircagimi koyacagimi sasiririm. Neyse, ucak yolculugu esnasinda on koltugun oturma kismina ayaklarimi soktum hem rahatsizdi hem de ayaklarim usudugunden isinir belki diye .) On koltukta oturan adamin totosuna degmis ayagim ama ben tabi coktan uykuya dalmisim :d bana tacizci sapik muamelesi yapip, hosteslere sikayetini dile getirmisti. Omrumde hic o kadar utandigimi hatirlamiyorum .)

Yönetim bi bakar mısınız buraya .. Aramızda tacizci var banlar mısınız lütfen ?
 
Benim huzursuz bacak sendromu rahatsizligim oldugundan ,bacaklarimi cogu zaman nereye sigdircagimi koyacagimi sasiririm. Neyse, ucak yolculugu esnasinda on koltugun oturma kismina ayaklarimi soktum hem rahatsizdi hem de ayaklarim usudugunden isinir belki diye .) On koltukta oturan adamin totosuna degmis ayagim ama ben tabi coktan uykuya dalmisim :d bana tacizci sapik muamelesi yapip, hosteslere sikayetini dile getirmisti. Omrumde hic o kadar utandigimi hatirlamiyorum .)

Koptum ya :haha::haha: Amcamın kızı sen neler yapıyormuşsun öyle :haha:
 
Geri