bu ben. birçoğuna lanet olsun, benden ve bizden uzak olsun diyorum. arkadaşın, dostun, komşun dediğin el insanı bile birçoğundan iyi.
bu tipleri bir de akrabalarına sormak lazım diyerek işin o kısmına yönelip, sorunun akrabasından şikayetçi olan kişilerde olduğunu düşünenler veya
düşündürttürenler kendi akrabalarıyla olan ilişkisine göre yorumluyor olayı.
arkadaşlarıma baktığımda amcasıyla, teyzesiyle, dayısıyla güzel ilişkiler içerisinde olanları görüyorum. şaşırıyorum, imreniyorum da çoğu zaman. bunu maalesef biz başaramadık. bizimkiler olsun, ben olayım bir şeyler düzelsin diye sürekli olumlu adım attık, akrabalarımızın çıkarcı ve kötü niyeti karşısında bir adım ileriye gidemedik. rahmetli maddi manevi hepsinin yanında oldu, sorunları konuşarak çözme taraftarı oldu, ev, araba alınacak, düğün yapılacak ilk kapısı çalınan oldu, hepsine elinden geldiğince yardımcı oldu, yer mülk olaylarında kimsenin hakkını ezdirmedi, herkesin hakkını savundu. o kadar şey yapıldı, sonuç yüzüne karşı "yapmasaydın enayi" oldu. hadi büyükleri değiştiremedik yaşıtlarımız değişsin, yarın bir gün çoluk çocuğa karışacağız dedik bir şeyler düzelsin şu ilişkilerde dedik, yine olmadı. sorgulamaktan aciz, muhakeme yeteneği olmayan, ailesinin ağzından çıkanla şekillenen tipler olunca birçoğu yine düzeltemedik. sayfalar dolusu neler neler yazarım buraya da gerek yok.