Zihnimin bulantılarını kusacak en güzel yöntemim çoğu zaman kalemimdir. Bazı bulantılar var ki dilimi geçtim kalemim bile lal kalıyor. Sanırım zamanı değil henüz bazı şeylerin dile gelmesi kaleme düşmesi.
Bu aralar pek fazla sorguluyorum kendimi, hayatımı, nerde olduğumu ve nerede olmam gerektiğini sanırım her geçen gün biraz daha çalıyor umutlarımdan hayat denen hırsız…..
Kendi hayatımın sığıntısıyım sanki yabancı geliyor her şey kendi hayatıma yabancılaşmış gibiyim. Bir kaza geçirmiş hafızamın gelecek kısmını kaybetmiş şimdimden önceki her anı hatırlar gibiyim….
Sıcak dost geceleri vuruyor ansızın beyimin tam ortasından. Doyasıya gülüşlerimiz, omuz omuza söylenen türküler, içilen kahveler, sırlar, düşler, sırt sırta uyuduğumuz geceler şimdi hepsi birer anı. Hayat hepimizi farklı yollara sevk etti hayatın koşuşturmasına daldık kilometreler girdi araya artık telefon ardından hissediyoruz o sımsıcacık yürekleri o en içten kahkahaları büyük galiba artık….
Yani demem o ki hayat dostlarım ile arama mesafe koysa da varlıklarını bir şekilde hissetmek yüreğimi ısıtan tek şey sanırım bu günlerde…
Sevgilimi dedin??
Sevgilinin yüz güldürdüğü nerde görülmüş allah aşkına tamam yüreği ısıtıyor ısıtmakla da kalmıyor yakıyor ama yüz güldürenine henüz rastlamadım. Gerçi yani sanırım ben sadece dostlarımla mutluyum onlar ile huzurluyum….
Neyse konumuz bu değil konumuz çıkmazlar yani sanırım…
Aslında konuyu bende bilmiyorum öyle boşluğa ne geçerse zihnimden parça parça döküyorum işte…
Sanırım şuan da zihnim dağılmakta toplayamıyorum parçaları bir araya getirip bir düşünce bir var oluş çekip çıkartamıyorum. Sadece birazcık yorgunum biraz vazgeçmiş belki de çokça kırgınım kırgınlıklarımı toparlıyorum dönüp bakıyorum koskoca bir hiç elde etmiş oluyorum….
Sanırım ağır geliyor bazı şeyler…
Düşünüyorum bazen neden şimdi buradayım diye hep birilerini suçlamaya alışmışız ya artık gerçek suçluyu bulsam da inanasım gelmiyor… Soruyorum kendime hadi eğitim hayatını batıran babandı, aileyi dağıtan babandı peki şuan çabalamamanın sebebi ne bu pes etmişlik niye koskoca 7 yıl dimdik durup ideallerim hayallerim diyerek savaş açan ben neden şimdi bu kadar bezgin neden bu kadar pes etmiş haldeyim….
Yenik mi düştüm yoksa….
b.t
24/10/2013
00/25
Bu aralar pek fazla sorguluyorum kendimi, hayatımı, nerde olduğumu ve nerede olmam gerektiğini sanırım her geçen gün biraz daha çalıyor umutlarımdan hayat denen hırsız…..
Kendi hayatımın sığıntısıyım sanki yabancı geliyor her şey kendi hayatıma yabancılaşmış gibiyim. Bir kaza geçirmiş hafızamın gelecek kısmını kaybetmiş şimdimden önceki her anı hatırlar gibiyim….
Sıcak dost geceleri vuruyor ansızın beyimin tam ortasından. Doyasıya gülüşlerimiz, omuz omuza söylenen türküler, içilen kahveler, sırlar, düşler, sırt sırta uyuduğumuz geceler şimdi hepsi birer anı. Hayat hepimizi farklı yollara sevk etti hayatın koşuşturmasına daldık kilometreler girdi araya artık telefon ardından hissediyoruz o sımsıcacık yürekleri o en içten kahkahaları büyük galiba artık….
Yani demem o ki hayat dostlarım ile arama mesafe koysa da varlıklarını bir şekilde hissetmek yüreğimi ısıtan tek şey sanırım bu günlerde…
Sevgilimi dedin??
Sevgilinin yüz güldürdüğü nerde görülmüş allah aşkına tamam yüreği ısıtıyor ısıtmakla da kalmıyor yakıyor ama yüz güldürenine henüz rastlamadım. Gerçi yani sanırım ben sadece dostlarımla mutluyum onlar ile huzurluyum….
Neyse konumuz bu değil konumuz çıkmazlar yani sanırım…
Aslında konuyu bende bilmiyorum öyle boşluğa ne geçerse zihnimden parça parça döküyorum işte…
Sanırım şuan da zihnim dağılmakta toplayamıyorum parçaları bir araya getirip bir düşünce bir var oluş çekip çıkartamıyorum. Sadece birazcık yorgunum biraz vazgeçmiş belki de çokça kırgınım kırgınlıklarımı toparlıyorum dönüp bakıyorum koskoca bir hiç elde etmiş oluyorum….
Sanırım ağır geliyor bazı şeyler…
Düşünüyorum bazen neden şimdi buradayım diye hep birilerini suçlamaya alışmışız ya artık gerçek suçluyu bulsam da inanasım gelmiyor… Soruyorum kendime hadi eğitim hayatını batıran babandı, aileyi dağıtan babandı peki şuan çabalamamanın sebebi ne bu pes etmişlik niye koskoca 7 yıl dimdik durup ideallerim hayallerim diyerek savaş açan ben neden şimdi bu kadar bezgin neden bu kadar pes etmiş haldeyim….
Yenik mi düştüm yoksa….
b.t
24/10/2013
00/25
