-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?
Victor Hugo
“Onu içinden atman lazım” dediler.
“Sen onu içinde yaşatırken,
İçten içe o seni öldürüyor” dediler.
“Saçların dökülüyor” dediler.
“Saçlarımdan ona yorgan yaptım,
Üşümesin diye” dedim.
“Üşüten sensin” dediler.
“Varsın solsun çiçeklerim,
Ben ölmeyi de beklerim.
Yine de kesip atamam seni
Benim tatlı kanserim”
Diye mırıldanmaya başladım.
Anlamadılar.
Anlamasınlar.
Mühim değil.
Benim tatlı kanserim.
Gel,
Uzakları yakın yaparız seninle.
Gel,
Evimizin çatısı yıldızlardan oluşur.
Gel,
Şarkımızı söyleriz birlikte,
Yıldızlar eşliğinde.
Gel,
Aynı zamanda bir dosta ihtiyacım var.
Gel,
Çok olmadı mı gideli?
Gel,
Kalbine keder düşüren ne olsun.
İnadı bırak,
Hele bi gel.
Uzakları yakın yaparız seninle.
Gel,
Evimizin çatısı yıldızlardan oluşur.
Gel,
Şarkımızı söyleriz birlikte,
Yıldızlar eşliğinde.
Gel,
Aynı zamanda bir dosta ihtiyacım var.
Gel,
Çok olmadı mı gideli?
Gel,
Kalbine keder düşüren ne olsun.
İnadı bırak,
Hele bi gel.
Uzaktan da sevilirdi yar. Mümkündü.
Hem mümkün hem imkansızdı aşk.
Hayatın bir parçasıydı dokunmadan sevmek. Yaklaşmadan.
Aşk bugün var, yarın kaçtı kaçacak bir ada tavşanıydı sanki.
Öylesine ürkek.
Kimse yüzde yüz emin olamazdı aşka “sahip” olduğundan.
Mülkü yok, tapusu yoktu.
Hem mümkün hem imkansızdı aşk.
Hayatın bir parçasıydı dokunmadan sevmek. Yaklaşmadan.
Aşk bugün var, yarın kaçtı kaçacak bir ada tavşanıydı sanki.
Öylesine ürkek.
Kimse yüzde yüz emin olamazdı aşka “sahip” olduğundan.
Mülkü yok, tapusu yoktu.
Kimse bilmeyecek seni. Hiç kimse !
Ben her hecede seni okuyacağım
her sarkıda seni mırıldanacağım
her gece seni anlatacağım yıldızlara. - Kimse bilmeyecek..
Durup dururken gülümseyeceğim
kimse anlamayacak aklımdan senin geçtiğini.
Ben her hecede seni okuyacağım
her gece seni anlatacağım yıldızlara. - Kimse bilmeyecek..
Durup dururken gülümseyeceğim