Evet arkadaşlar bugün beni derinden etkileyen bir olayı paylaşmak istiyorum.
Konuya nasıl ne şekilde giricem bilmiyorum fakat konumuz ölüm ile ilgili.
Bugün bir araç ile ilgili görüşmeye gittim. Sıradan, olasıgelen şekilde muhabbetler oldu. Kaza değişen motor vs. Aracı inceledim ve araç sahibi kişi ile ayak üstü edilen muhabbetler iyi kötü bilirsiniz işte.
Sonrasında konu konuyu açtı babasının rahatsız olduğunu öğrendim ramazanın başına kadar hiçbir sorunu olmayan neşe dolu bir insan birden rahatsızlanmış ve 20 gündür hastane de imiş. Son zamanlar da da ağırlaşmış ve yoğun bakımda duruyormuş. Zaten araç sahibiyle hemen hemen aynı yaşlardayız. Anlatırken gözleri doldu. Tabi bizim katılaşmış yüreğimiz pek umursamadı ve muhabbet sonunda biraz düşüneyim deyip ayrıldım yanından.
Akşama doğru saat 18 civarında aradım tekrar ve müsaitse görüşmeyi istedim. Müsaitmiş buluştuk ve aracı sanayiye götürdük, gösterdik vs vs klasik araç alımında olan şeyler neyse veshasıl benim pek içime sinmedi. Açıkça da belirttim durum bu şekilde diye ve eyvallah hayrlısı olsun dedik tekrar geri dönmeye yola çıktık. Aracın gazı bitmiş sinyal verdi ve petrole uğradık. Tabi sanayiye gidiş ve dönüşte de muhabbet ediyoruz. Araç sahibinin telefonu çaldı eniştesiymiş konuştu, telefonu kapattığında bana şunu demişti. İnsan her telefon çaldığında tedirgin oluyor korkuyor demişti.
Ve biz petrole girdiğimizde gaz almak için durduğumuzda yine çaldı telefonu, korktuğu başına geldi. Ben yolcu koltuğunda oturuyorum kapımı açtı ve hastaneden arıyorlar dedi açtı telefonu. Malesef babası Hakka yürümüştü, sesi titredi kendi de titredi ağlamaya başladı. Anahtarı bana verdi ve aracı benim kullanmamı istedi.
Ne diyeceğimi bilemedim aracı aldım ve buluştuğumuz noktaya doğru yola çıktık, Yolda tabi telefon trafiği başladı ablası eniştesi dayısı amcası vs vs yavaş yavaş yayılıyordu haber.
Telefon trafiğinin arasında vakit buldukça hem ağlıyor hem babasını anlatıyordu. Ne diyebilirim ki gerçekten üzgündüm. Ve geleceğimiz yere vardık. Eğer gidemeyecek gibiyse ben götürebileceğşmi söyledim ama kabul etmedi ilk şok geçti dedi. Giderim dedi ve ayrıldık.
Eve geldim tabi o katılaşmış yüreğim birden hüzün doldu. Ne garip dünya dedim. Hiç beklemediğin bir anda arabaya gaz alırken, yada herhangi başka yerde ölüm ansızın geliyor, haberide ansızın geliyor.
düşündüm sıradan bir iş yaparken böyle bir haber herşeyi değiştiriyor gerçekten. Kardeşime sabır ve Babasına rahmet diliyorum Allah'tan.
Ve bazı insanlar gerçekten dolu oluyor. Normalde araç alımı ile ilgili muhabbet edilmesi gerekirken bugün ben araç hariç çok farklı muhabbet ettim. Alıcı ve satıcı buluştuğunda klişe olan muhabbet dışında çok farklı muhabbet geçti.
Genşler bazı insanların içini bilemiyoruz bu iyi yada kötü her iki şekilde de olabilir.
Kötü olarak başımıza çok geldi ama bu şekilde içi dolu bir insanla olması gereken muhabbet dışına pek çıkmamıştım. Hani bazen insan dolar dolar anlatamaz ve hiç tanımadığı birine kendi ailesine anlatamayacak şeyleri bile anlatır ya işte öyle bir zaman geçti.
Üzüldüm etkilendim bende burada bunu paylaşmak istedim. Yani ölüm hiç tanımadığım beni bile bu kadar etkilemişse dedim o kardeşimin içinin yangını nasıldır kim bilir.
Allah ona ve ailesine sabr versin ve babasına Gani gani rahmet dilerim.
bu da böyle bir anı olsun.