Gensler size behendigim bir kopya hikaye annatayim.
Zamanin birinde zengin bir ailenin bir kis cocugu dunyaya gelmis. Fakat cocuk malesefki takdiri ilahi elleri olmadan dogmus. Aile ne yaptiysa ne kadar doktora hastaneye tanindik unlu kim varsa goturmusler fakat bir hal varesi yokmus malesef.
Durumu kabul edip hayatlarina devam etmialer. Zaman gecmis kis cocugu buyumus ama o kadar guzelmis ki bakmaya doyulmaz guzellige gelmis fakat icine kapanik birisi olmus. Elleri olmayan bir kis ne kadar guzel olabilir ki diye dusunuyormus hep.
Okulunda bir cocuk bu kisa asik olmus ama bir turlu cesaret edip soyleyemiyormus. Birgun cesaretini toplamis ve kisa acilmis. Kis sasirmis ve inanmamis cunku kisin bu tur seylere de inanci yokmus. Kendini yarim olarak gordugu icin cocugun sevgisinin gercek olmadigini sadece bir heves olabilecegini dusunmus. Fakat cocuk gercekten sevmekteymis.
Zaman gecmis cocugun kisa olan hisleri daha da kuvvetlenmis ve kis da bunu farketmeye baslamis akabinde inanmaya baslamis ve sonunda kis onu gercekten kalben sevdigine inanmis ve sevgili olmuslar.
İkiside cok mitlu imis evlenmeye karar vermisler fakat cocugun durumu iyi degilmis. Kis babasina durumu anlatmis babasi karsi cikmis. Cocugun paralari icin onunla evlenecegini bu tarz seylere inanmamasi gerektigini soylemis ama kizin yogun israri sonucu babasi cocukla tanismayi kabul etmis.
Cocuk babasi ile tanismaya geldiginde babasi kizina soyledigi seyleri cocugun da yuzune soylemis cok uzulmus cok kirilmis ama vazgecmemis ve vazgecmeyecegini soylemis.
Ve zaman biraz daha ilerlemis fakat gercekten kizi onunla mutlu ve cocuk ise paragoz birisi olmadigini anlamis babasi da inanmis. Evlenmelerine musade etmis.
Sevgileri evlenerek kat ve kat artmis cok mutlu olmuslar cok huzurlu olmuslar.
Ve bir gun kizin bileklerinin dibinden bir kemik cikmaya baslamis. Buyuk bir korku icinde doktora gitmisler. Yapilan testler sonucu bir sonuca varilamamis fakat kontrol altinda tutulmasi gerektigi soylenmis. Gunler haftalar aylar gectikce bu kemik uzamis ve ele donusmeye baslamis. Doktorlar gorulenin karsisinda hayrete dusmusler tibben bunun imkansiz olacagini olsa dahi milyarda 1 olacagini dile getirmisler.
Zaman gecmis ve kizin elleri yavas yavas olusmus. Cocuk bu durum karsisinda mutlulugu tarif edilemezken kizin da kendine olan guveni yukselmis ve yarimim hissi artik bitmis.
Zaman gecmis yillar gecmis ve kis cocuktan bosanmayi istemis. Cocuk duydugunda yikilmis bir dag artigi bir tufan sonrasi perisanligi yasamis ve nedenini sormus. Kizin ceevabi onun maddi acidan ve guzellik acisindan es deger olmadigini elleri yokken kimsenin onu istemeyecegini fakat artik ellerinin oldugunu bu yuzden kendisinin guzelligine es bir yakisikli olmadigini acikca soylemis.
Cocuk itiraz etmeksizin ona olan sevgisi onun mutlulugunu istedigi icin fakat yikilmis bir sekilde bu durumu kabullenmis ve bir sarki yazmaya karar vermis.
Kiza demis ki sana oyle bir sarki yazicam ki benimle birlikte tum dunya bu sarkiyi unutmayacak demis ve her dinlediginde hatirla bizi demis.
Sarki mi? Ekliyorum gensler dinleyin.
https://youtu.be/zUh49oO9wm8