Birisi, kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden. Birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve
ruhumuz kan içinde kalıveriyor. O yüzden değil mi, içimizi tutmalarımız,
birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız?
-anlatsam mı, anlatmasam mı?
- kararsızlığımız?
-bu sevgi beni acıtır mı?
- kuşkularımız..Her zaman seni üzecek birileri olacaktır. Tek yapmamız gereken; sevginin bize vadettiklerine güvenmeyi sürdürmek.
Ama kime? ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek.