Hayat enerjisi bile olmayan biriyle karşılaşıyorsun, o sırada sen dünyanın en huzurlu insanısın ama. Arkadaş oluyorsun, dost oluyorsun, sevgili oluyorsun, herşeyi oluyorsun. Sonra o düzelmeye başlıyor. Dış dünyaya açılmalar filan... Sen sadece ona kapanıyorsun, tabi bu arada tüm dünyan sadece o oluyor. Aylar geçtikçe sana olan ilgisinden eser kalmıyor. Senden sömürdüğü enerjiyle hayata öyle güzel tutunuyor ki sana ihtiyacı olmuyor. Öyle ya da böyle gidiyor bir taraf. O hayatına çok güzel devam ederken bu sefer senin yaşamaya gücün kalmıyor. Biz buna döngü diyoruz, aşk değil bu. Bir taraf diğerine canını veriyor, diğeri o canla yaşamaya devam ediyor.