Mavi derinlikler...

Konu sahibi son olarak 2613 gün önce görüldü
Hayat enerjisi bile olmayan biriyle karşılaşıyorsun, o sırada sen dünyanın en huzurlu insanısın ama. Arkadaş oluyorsun, dost oluyorsun, sevgili oluyorsun, herşeyi oluyorsun. Sonra o düzelmeye başlıyor. Dış dünyaya açılmalar filan... Sen sadece ona kapanıyorsun, tabi bu arada tüm dünyan sadece o oluyor. Aylar geçtikçe sana olan ilgisinden eser kalmıyor. Senden sömürdüğü enerjiyle hayata öyle güzel tutunuyor ki sana ihtiyacı olmuyor. Öyle ya da böyle gidiyor bir taraf. O hayatına çok güzel devam ederken bu sefer senin yaşamaya gücün kalmıyor. Biz buna döngü diyoruz, aşk değil bu. Bir taraf diğerine canını veriyor, diğeri o canla yaşamaya devam ediyor.
 
“Birini kesinlikle sevmemelisin, bağlanmamalısın. Çünkü hayat seni kıskanır ve onu elinden alır.”
 
“Susarak susarmışız da, ölçemezmiş kimse derinliğini.”
 
“İçim karanlıktır benim
Biraz öp beni nolur..
Hüzün bendendir
Sen biraz gülümse nolur..”
 
"Herkes bir hoşçakal kadar yalnız, herkes bir veda kadar kimsesiz duruyor kapısında zamanın."
 
"Herkes bir hoşçakal kadar yalnız, herkes bir veda kadar kimsesiz duruyor kapısında zamanın."
 
tumblr_nblirzCB8z1rz25qto1_500.jpg
 
“Son bir nefesle sana sarıldımdı
En acısı buydu”
 
Evden uzak yollarda,karanlık bastırınca, soğuk dondurunca, iki insan sarılınca tabii ki aklıma sen geleceksin.

tumblr_nc5sngYf8b1sx7lhao1_500.jpg
 
“Kötülük yaptığım için değil, yeterince iyi olmadığım için..”
 
“Niçin beni kabahatlı zannettiler? Kendilerine vaat etmediğim, sadece kafalarında yaşattıkları şeyi vermedim diye mi? Bu haksızlık değil mi?”
 
Geri