"Dayanılmaz bir hal aldı artık yaşamak, ölmek mi kolay, yaşamak mı derken ölmek daha kolay kaldı. Dünya bir bilinmeze gidiyor diye değil, artık göre göre hep birlikte ateşe yürüyoruz.
Her birimiz kendi kıyametini yaşıyor içinde, her birimiz kutsal metinlerde geçen o son anın ismi değişik değişik olsa da, o sırat köprüsünün üstünden kendimizce geçiyoruz, geçmeye çalışıyoruz. Ne kazanılan zaferlerin bir tadı var, ne de acılarımız o kadar asil...
Bazen düşünmüyor değilim:
Bilmek mi iyi?
Yoksa hiç bilmemek mi?
Peki ya bildiklerimiz ne kadar gerçek? Bildiğimizi zannettiğimiz şeyler ne katıyor yaşama?
Bilmeden yaşamak daha kolay olmaz mıydı?
Çıplak görmeye başlıyorsun bir süre sonra baktığın her şeyi, kalplerdeki lekeye kadar görüyorsun ve hatta kendilerine itiraf edemediklerini bile biliyorsun,görüyorsun.
iyi bir şey mi bu? Hayır! Hiçte güzel bir şey değil, yalnızlaştırıyor insanı, ıssızlaştırıyor ve sonunda inzivada bir yabani, sürgün içinde sürgün yapıyor…"
Esmeralda
