-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Yaşanan herşey iz bırakıyor efendim.
İyi kötü herşey. Bazen bir dinlediğin şarkı o an bir insanı hatırlatıyor ve o insan sizi hiç üzmemiş oluyor. Mutlu oluyorsunuz.
Sonra aradan zaman geçiyor aynı şarkı o insanı hatırlattı diye üzülüyorsunuz.
Şarkı aynı ama siz aynı değilsiniz belki.
Kırılmışsınız mesela.
Ama ne olursa olsun iyi kötü bütün izleri sevmek gerekiyor. O izler yaşanmışlıklar.
Benimsemek gerekiyor.
Çünkü bir o kadar büyüyorsunuz.
Şarkıda da geçer yine; ".. Yaralara bak bu birinin değil birilerinin, izi kalır birinin o geçmeden izi kalır ötekinin.. Hepimizin izi bir dizi.."
- Katılım
- Temmuz 25, 2015
- Mesajlar
- 27,191
- Tepkime puanı
- 12,549
- Puanları
- 354
Lannnnnnn
Efendim [emoji14]
- Katılım
- Temmuz 25, 2015
- Mesajlar
- 27,191
- Tepkime puanı
- 12,549
- Puanları
- 354
Dunya guzelimmmmmmm.yerimmmmmmm
Peki ya sen başına örüldüğünü sandığın tacın bir ilmek olduğunu anladığında,
Olsun çiçekten acıtmaz diyebilecek misin?
Çiçekle kaplı da olsa seni boğmayacak mı?
İnsanlara güvenmekte bazen böyledir.
Unutma bal veren arının bile kıçında iğnesi olduğunu.
-Son kez gözlerime bak lütfen,
Çünkü bir daha göremeyeceksin..
+Nasıl yani?
-Sana dünyada sevilecek tek varlık senmişsin gibi bakıyordum ben.
Öyle ki biri sevilecekse, hem de benim tarafımdan o sen-din.
+ Ya sonra?
-Seni değerlerimden saydım.
Diğerlerinden farklı değilmişsin.
+Yapma, ne yapıyorsun?!
-Seni sevdiğim gözlerimi, artık sevmiyorum.
Ve sana öyle bakmayacağım bir dünyayı kabul etmiyorum..
...
Kadın kör kaldı, adam zaten görmüyordu.