Kaybedecek bir şeyin kalmaması özgürlük galiba ...

Konu sahibi son olarak 2381 gün önce görüldü
J7nP8Q.jpg

Hayatımızdaki özel insanların kıymetini bilmek gerek..
 
1794713_606026512836350_4793169217646908430_n.jpg


biz bu çağın fiyakalı kaybedenleriyiz.
 
"Kırmızı, sana sadece kırmızı demeliyim. Ben başaramıyorum kırmızı, hatırlamak dışında bir mucizem yok. Bir şeye inandım, birşeye ve sadece bir kere ağlayarak dansettim. Oysa hayata bağlanmak için ayağa kalkmıştım."
Umay Umay - **Spam/Adversiting** kırmızı
 
10806378_625458384226496_3624296986390679254_n.jpg


Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm.

Sabahattin Ali
 
Rows of houses, all bearing down on me
I can feel their blue hands touching me
All these things into position
All these things we'll one day take control
And fade out again and fade out

This machine will, will not communicate
These thoughts and the strain i am under
Be a world child, form a circle
Before we all go under
And fade out again and fade out again

Cracked eggs, dead birds
Scream as they fight for life
I can feel death, can see its beady eyes
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again and fade out again

Immerse your soul in love
Immerse your soul in love


Radiohead - Street Spirit (Fade Out) - YouTube
 
[YOUTUBE]1lVigZa_BQQ[/YOUTUBE]

Ey akşam vapuru, sana mı kalır dünya?
Ben o yağmurlu iskeleye inmem, inmem.
 
[YOUTUBE]9sTJo6_7frM[/YOUTUBE]


Yaşanmamış kırıntılar sadece bir düş.
 
“Kendimi haklı görüyor değilim; ama kendimi savunuyor da değilim –hele yargılamayı hiç beceremiyorum, kendimi de dünyayı da…–Dünya ne ise oydu; ben de ne isem o oldum –uyuşamadık. Hepsi bu”

Oruç Aruoba
 
Gece mesaisi yerini gündüze bırakmıştı. Sadece bir saniye için hayatin da mesaisi olması gerektiğini düşündü Zargana. Yani yaşanacak zamanın tercih edilmesi gerektiğini. Gece ya da gündüz. İkisini birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan. Kaldıramıyordu aynı hayatin içinde hem geceyi hem gündüzü. Onun için uyku vardı belki de. Ve onun için bu kadar mutsuzdu belki de uyuyamayan insanlar.

Hakan Günday - Zargana
 
Peki ya ben? Bu alçak tavanlı şehirde, kazasız belasız ne kadar yükseğe sıçrayabilirdim?
 
"Kişi öteki insanlardan uzaklaştığı ölçüde hakikate yaklaşır. Günlük yaşam, yalanlardan kurulu yüzeysel bir düzendi."
 
Belki de insan yalnızca refahtan değil,acıdan da aynı ölçüde hoşlanıyor.Hatta acının mutluluk kadar yararlı olduğu bile düşünülebilir.İnsanın yeri geldiğinde acıyı,tutkuya varan derecede sevdiği bir gerçektir.Bunu anlamak için insanlık tarihine bakmaya gerek yok,yaşamın ne olduğunu bilen bir insansanız kendi kendinize sorun yeter.Benim kişisel düşünceme göre,yalnızca refahı sevmenin biraz ayıp yanı bile vardır.İyi mi kötü mü olduğunu bilmem ama bazen bir şeyleri kırıp dökmenin bile kendine özgü bir tadı olabiliyor.Bu açıdan,ben ne yalnız başına refahı,ne de yalnız başına acıyı yeğlerim.Acı,kuşku demektir,yadsıma demektir.Bununla birlikte insan gerçek acıyı tatmak istediğinden,çevresinde bir kargaşa yaratmak,yok etmek,dağıtmak hevesinden asla kendisini uzaklaştıramaz.Bizim manevi varlığımızın biricik kaynağı acı değil mi?
Dostoyevski
 
Bir bedeli var, çok büyük bir bedeli var:
Bir sözün veya bir dokunuşun.
 
Kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? Beni kim kurtaracaktı? “Kurtuluş” dedim “Ankara'da bir mahalle.” fazlası değil. Belki bir de Bob Marley'in en iyi şarkısı. Daha fazla düşünmeye gerek yok. Adı her yerde, kendisi yok. Kurtulmaya gelmiyoruz bu dünyaya, daha da saplanmak için buradayız. Dibine kadar. Onun için çürüyor bedenlerimiz ölünce..
 
Oysa sen, adımlarının gittiği yeri ülkem yapan kadın,
Kadınım, seni ne zaman görsem bir Nisan gecesi belirirdi
Ve bulurduk her zaman bir yolunu, bulmuştuk
Dört duvar arasında kalmışken orada martıların uçuşması
Ancak seninle mümkündü ya da bir çocuğa
Dünyadan ve bir şeylerden ısrarla korkan bir çocuğa
Sevmenin kırmızı bir uçan balonla başlayabileceğini
Bana sen öğretmiştin ve gülüyorum bu da bir şey mi?
İnsanlığa ve yaşama bu denli nefretle bakan birine
İnsanları ve yaşamayı bu denli güzel gösterebilmiştin.
Anla, anla çünkü sana içiyor ve seni yazıyorsam,
Başka bir yolu yok sonunda seni gördüğüm bu çıkmaz sokağın
Malena, benim hüzünlü metresim.

Mert Durmazer
 
olur mu be kaybedecek bişiin yoksa çoktan ölmüşsün....
 
[YOUTUBE]sqoNLQxTuz8[/YOUTUBE]



Öyle dertli dertli bakma gören olmaz
Kalbinden söyler ama duyan olmaz
 
Geri