"Sevgili" kelimeden öte bir şeydir. Duygudan da ötedir üstelik. Bu kelimeyi dudaklarından çıkıyorsan aynı şekilde susup yutkunmayı da bileceksin. Anlatımı zor. Yaşanması gerekiyor. Rol yapmadan yaşanması gerekiyor. Sevgili, sevgili demekle olmaz bayım, anlatacaklarım daha bitmedi…
Bu bir akım değildir. Birinin ardından yenisini getiremezsin. Hayat mizahtan, komediden ibaret değil. Ciddiye alman lazım. Nitekim buradan mutlu ayrılamayacaksın.
Silinen bir şeyler varsa o da kendinsin. Bunlar da bir zaman sonra unutulup hafızalardan silinecektir, biliyorum. Şüphem yok. Yalnız söylemek istediklerim varken biraz daha eklemek istiyorum.
Yaşadıklarımın ciddiye alınmasını isterdim. Yazdıklarım gibi.
Kısır bir döngünün üzerinde dönüp duruyorum. Farkındayım.
Hadi beni önemsemeyin. Bir noktayı bile ifade etmiyorum. Ancak bunu da sormam gerekiyor ki, sizler hep aynı cümlenin devamı mısınız? Kaldığınız yerden yenilikler ekleyip devam mı ediyorsunuz? Oysa atladığınız paragraflar büyük boşluklar bırakıyor. Keşke görebilseydiniz…
Anlayan anlıyor. Selam olsun sandığını yaşayamayanlara.
Gidiyorum şimdi. Gitmek yolda olmak demek değildir. Bu da böyle biline.