Kalem de kırılır bir gün!

Konu sahibi son olarak 2224 gün önce görüldü
tumblrndca0dscd91s9szdqo1500.gif
 
“yaşar gibi yapmaktan
özlemez gibi yapmaktan
iyiymiş gibi yapmaktan
nefes alıp onu içimde tutmaktan
o nefeste boğulmaktan
sıkıldım”​
 
Sen Benim yarım kalan cümlelerimsin (:
 
Bizler, tükenmez kalemimizin bittiğine inanmayıp ucunu “hoh” layan umut dolu insanlarız
 
Aşk;

Binlerce kez tövbe edip

Yine her an aklına Yâr'in geldiği zaman
Aşk'a yeniden;

"Bismillahirrahmanirrahim" demektir...
 
(...)
Geceydi.

Sızılar coğalıyordu.
ve gece;

Şifa Umduğum,

''Kör'' Bir tabibden Başkası değildi.
Aşk Olası Yangınıma.
 
İranli şair der ki; ''Aşk'a uçma kanatların yanar.''
Mevlana der ki; ''Aşk'a uçmadıktan sonra kanat neye yarar.''
 
Şimdi susma vakti.
Ve demir parmakların arasından görebildiğimiz gökyüzüne bakıp bakıp
Bu sevdayı "ayrılığa" gömmeliyiz.
Gömmeliyiz çünkü biz iki yakası kavuşmayacak iki uçurumuz.
Çünkü biz aşkı ''öldürmekten'' suçluyuz ~​
 
Gökten hiç düşmeyen elmaya özlem duyan çocuk.
Dilinde eski eksik kızıl aşkları.
Eli başına bile değmeyen,
Gözleri kör, kulağı sağır.
Yaralı herkesten, herkesten yaralı.
Ayağında yalın izler,
İsli, paslı, karalı.
Ana kucağı gibi bağrı,
Elem keder mekanı.
Bir avcu suya, diğeri güneşe sevdalı.

Durduğu yerde umutları yiten,
yitiren umutları ~​
 
'' Sahi niye herkes bu kadar yalnız ve yaralıyken;
hepimiz bu kadar yalnız ve yaralıyız? ''


İclal Aydın ~​
 
''Ben de hiçbir şey yapmadım.
Ama bir suçlu gerek adalet için.
Ve adalet için kurban gerek bir kahramandan çok.''

Umay Umay / O... Kırmızı ~​
 
Unutma;
Özlediğim kadar Sen’sin
Sevdiğim kadar Ben’sin.


“Sen özlemin en güzel yanı;
Seninle her gün yeniden doğmak mavilere.
Hep nefes al emi.
Seninle hayatlansın bu hayatım“.​
 
Geri