Kalem de kırılır bir gün!

Seveceksen bir kadının dudaklarından önce gözlerini sev.
Gözlerindeki o derin bakışı sev.

Yalnızca Yalnızım​

Mesela sen aklıma geldiğinde gülümsüyorsam, seni seviyorumdur.

Mehmet Ali KILINÇ / Yalnızca Yalnızım​

bir şehir ol;
mesela İzmir gibi..
de ki; sokaklarım sen kokana kadar seveceğim seni...​

Esen rüzgar ile kokun geliyor sanki
Rüzgar seni sevdiğimi biliyor gibi
Tutsak ettin sevgimi ve benliğimi
Ufkunda gördüğün sevgi tümsekleri
Geceler boyu hasretle düşündüm seni
Rüyalarım bile seninle güzel sevgili
Umudum var oluduğu zamandan beri
Lütfen yalvarıyorum şenlendir yüreğimi​

Her şeye rağmen kendimi şanslı hisseden biriyim ben. Bazen yazılarıma hüzün sinse de.
Çok ağlarım çoğunlukla da yüreğime akıtırım gözyaşlarımı. Hiç kaybetmediğimden değil birini ya da birilerini.
Çok kan ağladı yüreğim, bazen baktığım her yere, sevdiklerimin yüzünü kazıdım.
Yıldızlarla doluydu dünyam ama kapkara bir boşluk bıraktılar kayanlar. Bir daha asla dolduramadım, dolduramayacağım yerlerini.
Gidene sormak gibi bir lüksüm olmadığından, kalanın ıstırabını daha çok zannettim.
Günü geldi yarası her zaman taze, birkaç yarayla dolaştım durdum yüreğimde. Bazen öfkelensem de, bazen de anlamsız geldi kızmak, sinirlenmek.
Herkesten farklı değildi yaşadıklarım. Herkes kadar ağladım, herkes kadar yandım.
Acısız olmuyor ki hayat. Bulutlarda ağlıyordu, yağmurda ıslanmadan yeşermiyor ki sevdiklerimizi bağrına alıp saklayan toprak…
Bakmayın, yazılarıma bazen sinmiş olan hüzne, eleme...
Mutlu musmutlu bir çocuktum ben. Çok güzel bir ailenin sevgisiyle büyümüştüm. Bir sürü arkadaş, bir sürü oyun… Hayat o zamanlar hep veriyordu, alacağı günleri hiç düşünmemiştim.
Sancılı değilmiş lise yıllarım şimdi düşününce…
Şu an yaşadıklarımı , o zamanlarla karşılaştırdığımda, çocukluk deyip geçiyorum.
Şimdi nerede 17 yaşın dertleri, sıkıntıları. Acıya alıştım diyemem asla. Hele de kalbim nasır tuttu hiç diyemem…
Unutmayı becerdiğimi de söyleyemem. Asla unutamadım, hafızamalmayı biliyor da silmeyi, asla… Bazen düşünüyorum da iyi ki hatırlıyorum.
Hayatımdan çıkanlara hiç kızmıyorum. Hayata karşı beni temkinli hale getirdikleri için hatta minnet bile duyuyorum.
Bir zamanlar, doyasıya güldüğümüz içindi onları yüreğimden uğurlarken akıttığım göz yaşlarım. Paylaştıklarımız ne kadar değerliydiler… Paylaşamayacaklarımızın adıysa hasretti.
Bakmayın, yazılarıma sinmiş olan hüznüme. Çok şanslı biriyim ben.
Mükemmel bir anne-baba ve harika kardeşimle hem birbirine çok bağlı, hem mutludur ailem.
Eski-yeni hiç fark etmez hem köklüdür, hem sınanmıştır dostluklarım, arkadaşlıklarım…
Kolay yere gelmez bu yüzden sırtım.
Kokladığım güller birgün teker teker solacak biliyorum. Asla hazır olamayacağım acıya… Ama acıyı da çekmeyi öğrendim artık.
Kalbim herkese açık, elimde suyum, yüreğimde umut, gönlümdeki güllerimin yanı başındayım daima...
Biteceğini bildiğim bir hayatı son nefese kadar paylaşmaya hazırım sevenlerimle…
Hayat bir un değirmeni gibi, keder olarak girer, hüzün olarak çıkar kapıdan...
Ben de çocuk olarak girip, olgun olarak çıktım içinden....
Bakmayın bazen hüzünlenmeme yağmur yağar, toprağı koklarım. Güneş açar, bu defa da çiçeği koklarım…

Avuçlarımda umuda uçurduğum beyaz bir güvercin...

Sadece, güneşli günlerde kalem oynatmaz ki bu yürek…

Bugün günlerden hüzün…​

Arasa şimdi...
"Özledim." dese o huzur veren sesiyle...​

Gözlerinde bambaşka bir hayat var onun...
Görünce bütün kederimi unuttuğum...
Bakınca huzur bulduğum...​

Biri var her gün yeniden sevdiğim...​

Her saniye daha fazla sevebilir mi insan?​

En mutsuz zamanınızda çıkıp gelen bi dostunuz oldu mu hiç?
içimdeki sevinçle bu soruya cevap veriyorum kendi adıma..
evet benim oldu.. O öyle bi geldi ki bi daha gitmedi...
Ondan nasıl bahsedeceğimi bilmiyorum.
kelimeleri özenle seçmeliyim bu özel dost için
o atomdur benim karıncamdır
Arada yollar değil ülke farkı olsa da
biz birbirimizi severiz, koruyup kollarız
çok klasik olacak ama iyi ki varsın​

Özlemek ona doğru uzayan bir yola dönüşüyor...
​

Gözlerimdeki bulut hiç gitmiyor...
ve yağmurun ardından gözlerimde hiç gökkuşağı olmuyor...​

Güneş ışığı gibisin... Bakmaya gücüm yetmiyor...​

Fazla söze gerek yok aslında... "O" kendini bilen farkında her şeyin... Bütün düşündüklerimin...​