Huzur

Y
⚪ Konu sahibi son olarak 1067 gün önce görüldü


Bu yol sana bir yerlerden tanıdık geliyor mu? Hemen nerden bileyim deme iyi bak kalbime giden yola ektiğin çiçeklere benzemiyorlar mı sence de ? Hele görsen evin kapısını, gönlüme kurduğun salıncak gibi bir salıncak bile var bahçesinde.

Buradan her geçtiğimde o mor çiçeğin kokusunu ciğerlerime kadar çekiyorum adını bilmiyorum ama nedense buradan geçerken hep seni hayal ediyorum. Karşılaştığım her güzel şeyde senin silüetinin olması ne garip..

Hayal kurmayı bile bilmiyordum sen gelene kadar. Güzel şeylerin olacağına dair inançlarımı yitireli de çok oluyordu. Güçlü bir insan olmaya başlamıştım yeni yeni. Beni en güçlü anımda tanıdın ama umut etmeyi seninle öğrendim ben, hayal kurmayı da ve bir sese bir ömrün sığabileceğini de.

Şimdi dersin sese ömür sığdırmak da ne demek? Başladın yine süslü cümlelerine diye.. Bilmiyorsun ki her şey, sesini duyduğum o ilk anda başladı ve bir ömür o sesi duymak istiyorum ben. Tuhaf tuhaf isteklerim var biliyorsun mesela gülüşünün tapusunu da üzerime istiyorum kimseye öyle güzel gülme, kıskancım da ufacık, minicik bunu da en iyi sen biliyorsun :)

Yazdıklarımı tekrar okudum da hayatımdaki tüm güzellikleri toplasam da sana denk düşmüyor, sen her şeyden fazlasın içimde. Tüm sevinçlerim sana dair ama en çok da umutlarım..

Kalbimde bir ülke kurdun pamuklara sarılmış hayallerle kaplı. O kadar çok şey öğrettin ki bana, öyle güzel de sevdin ki beni en güvendiğim oldun benim. Bakma sana öyle şımarıklıklar yapıp başının etini yiyişlerime nazım da sana benim kahrım da.Bir ömür çekebilirsen ne ala zira “ben buyum, böyleyim” bak bu da en sevdiğin cümlelerim. ;d
 
Yazgı' Alıntı:
Uyusun da büyüsünlü bir ninni olsaydı şimdi çok uykum var ama uyuyamıyorum. Biraz sakinlik bulmam gerek nerde ki acaba ?

Cidden kendimi anlamıyorum bugünlerde ben. Kaoslu düşüncelere kitlenip kaldım. Bir yerde anlaşılamamam da normal ama ben niye böyle düşünüyorum bana bunu düşündüren ne ? Anormal miyim yoksa sahiden ?

Aman uyku her şeyin çözümü. Hiç bir şey olmazsa sabah olur.
Genişletmek için tıkla ...

velev-ki sabah oldu,ne olacak ?
Sevgili Yazgı. Ben de bu gece dardayım,hazanda husrandayim.
neredesin eyy huzur!
 
Son düzenleme:
Kadının aklı kara kış bir düşüncesi diğerini göremiyordu. Puslu gözlerle baktı etrafına bir süre sonra ne yapacağına tam karar veremeden yola çıkan bir yolcu aceleciligiyle indi tüm yokuşlardan birer birer, çıktı tüm yokuşları tek tek,yorgun düştü dümdüz bir yol arıyordu artık kendine. Onu yormayacak, telaşa sokmayacak dümdüz bir yol.. Kışın ardından yağan bahar yağmurlarının dokunuşlarını hissetmek istiyordu artık beynini kemiren tüm düşüncelerden onu kurtaracak taze bir toprak kokusu arıyordu.. Özlediği şey biraz huzurdu, biraz da kokusu..
 
Canım canım canım günlüğüm seni de özlemişim. Yazmayı o kadar özlemişim ki bunu şimdi farkettim daha biliyor musun ? Kızdım kendime kalemi elimden bıraktığım için. Oysa her zamanki gibi önce ona sarılmalıydım. Neyse ki daha fazla zaman geçmeden kendimi hatırladım. Yazılarımı baştan baştan okudum da işte ben tam olarak buyum dedim . Hoş geldin yeniden..

Ver bir yanak o zaman yazgıcan ;d

https://youtu.be/iZRje1SsaD8
 
Bir yangından daha sağ sağlim çıktı kadın. Yana yana kül oldum zannederken dönüp bir kez baktı arkasındaki kül yığınına ve döndü yüzünü ileriye. Yaşamayı başarmıştı yeniden, hayat onu o hayatı bırakmamıştı, silkeledi üzerini ve bir daha da ardına bakmadı gülümseyerek yola devam etti.
 
Hiç tanımadığınız biri tarafından kurulan bir cümle insanlara olan inancınızı tazeleyebiliyordu. Böyle insanlar da vardı, hiç bir şey konuşmadan sizi anlayabilen ve iyi olmanızı isteyebilen insanlar, sizi ezbere bilip hiç etmiş onca insandan sonra ilaç gibi geliyordu kısacık bir cümle. Ve insan bir noktadan sonra kimseyi iç yüzünü anlayacak kadar yakınında istemiyordu. Herkes uzaktan güzeldi artık. Herşeyini bildiğin bir yabancı olmaktansa bir zaman sonra böylesi çok daha iyiydi.
 
dBHvPw.jpg


Parktaki huzur evde yok. Sen nasıl yaz görünümlü bir kasımsın.Dala konan bir serçenin ötüş şeklinden bile etkilenir mi bir insan? Duygusallıkta yine nirvanada dolaşıyorum. Hadi yavrum sen git evine artık dolanma çok o sularda ;d
 
Her şeyi yapmakla hiç bir şey yapmamak arasında gidip geliyorum bugün. Sürekli karar değiştiriyorum. Karışık olan ruh halimin karmakarışık oluşunu izliyorum. Bir çok şeyi aynı anda düşünüyorum kafamın içi savaş alanı gibi. Aman mevzileri terk etmeyin sevgili düşüncelerim siz olmasanız nasıl delirirdim? Kendi içime çekilmek iyi geliyordu eskiden şimdi kendi kabuğumuzda da rahat yok. Çok gürültülü burası oysa ben sessizliği ve huzuru seviyorum. Beynimin sesini duymamak için kalbime çakıl taşları tıkıyorum. Ördüğüm duvarlar da cabası. Artık ne anlaşılmak ne de ulaşılmak istiyorum.
 
kirlenmek güzeldir diyordu
belki yıkamak içindir
 
Bu havalar beni serseri bir hale soktu. Eve giremiyorum. Hazırlandım yine gidiyorum bir yerlere. Bilmem nereye mühim olan yola çıkmak. Gidilecek yer buluruz elbet, elbet yolumuzu buluruz. Deniz çağırıyor beni kokusunu özlüyorum bir gün gitmesem. Ne olacak benim maviye olan aşkım, olsun kırmızı da fena durmuyor. Gideyim, gidiyorum, gittim. :)
 
Son düzenleme:
Durdu baktı bana: " japon bebeklerine benziyorsun" dedi. Güldüm hatta kahkaha attım beklemiyordum böyle bir cümleyi. Ama cidden çok yakışıklı görünüyordum hakkımı yiyemem. ;p
 
Son düzenleme:
Bir yaprağı daha koptu ömrümün. Bir günde biraz daha büyüdüm. Uykuyla uyanıklık halindeydim, uyandım ve rüyamın gerçek olduğunu gördüm.
 
Bir yandan sümüğümü silip diğer yandan bu kadar enerjik olabilmek. Allahım bugün ne kadar mükemmelim teşekkürler. :)
 
Hassas bir kalple yaşamak ağır geliyor bazen. İnsan kalbinden yorulur mu? Oluyor işte. Bu dünyanın düzenine hiç ayak uyduramadım. Bazen istemedim de değil üzmeyi. Üzülmekten yorulduğumda mesela ama yapmadım. Ben insanca yaşamayı seçtim. Kalbime nefret duygusu ağır geleceği için ben her şeye rağmen sevgi dolu bir kalple yaşamayı seçtim. Bir çok kez güvendiğim insanlarla imtihan edildim yine de ayakta kalabildim. Dünyanın adaletine inanmıyorum ama hala güzel kalabilmiş insanlar var, hala bir umut var. Her şeye rağmen, herkese rağmen sımsıkı sarılacağım o umut ışığı hep var içimde. Duy dünya duy! Beni kirletemeyeceksin! Beni yenemeyeceksin!
 
Sizin yaş dediğiniz şey sadece sayıdan ibaret.
Ama gerçeği hiç bilmiyorsunuz.
O sayının içine sığdırabildikleri kadar büyür insan.
Hatta sığdırabildiği gözyaşları kadar,
sığdırabildiği kötü insanlar kadar,
ihananetleri kadar,
tanıştığı yanlış insanlar kadar,
kırılan güveni,incinen sol yanı kadar...
Yıkılan hayallerinin altında kaldığı kadar..
Kendi gözyaşını kendi silebildiği kadar ve bütün bunlara rağmen gülüşünden taviz vermediği kadar..
Ayakta durabildiği kadar..
Benim kimliğimdeki yaşım bilmem ne kadar..
Ama hissettiğim yaşım biraz önce saydıklarım kadar..
Kısacası insanları tanıyabildiğim kadar..
İşte benim yaşım bu kadar.
İnsan olmayan insanların içinde insan olarak
kalabildiğim kadar.
 
Kadın huzurlu, sakin limanlar kadar huzurlu..
Kadın duru, berrak sular kadar duru..
Kadın mutlu, çocuklar gibi mutlu..
Kadın derin, serin okyanuslar kadar derin..
Kadın özgür, kendi olabildiği kadar özgür..
Kadın güzel..Huzur kadar, duruluk kadar, mutluluk kadar, derinlik kadar, özgürlük kadar güzel..
 
Son düzenleme:
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri