-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Benim Hiç Kalbim Olmadı
Ben çocukken o kadar sessiz ağlardım ki bazen kendim bile fark etmezdim ağladığımı. Çoğu zaman gölgelere saklanırdım. İnsaların içine çıkınca da hep şirin, o başı okşanmak istenen sevimli çocuk olurdum. Ben hep kendimi nasıl sevdirebileceğimi düşündüm. Hiç kimsen yoksa kendini sevdirmek zorundasındır. Babalarından şikayet eden çocukları can kulağıyla dinlerdim hep. Benim kavga edecek bir babam olmadı. Bana bağırıp çağıracak, sonra da pişman olduğunda gelip ne diyeceğini bilemeyecek bir babam olmadı. Giydiklerime karışan bir babam olmadı. Okuduğum kitapları, seyrettiğim filmleri, dinlediğim müzikleri gizlice kontrol eden bir babam olmadı. Eve 5 dakika geç kaldığımda başıma bir iş gelmiş olabileceğini düşünen bir babam olmadı. Kız arkadaşım olduğunu öğrendiğinde aslanım benim diyen bir babam olmadı. Çevremin beni kötü yola düşürmeye çalışan insanlarla dolu olduğunu düşünen bir babam olmadı. Bütün çocukların vardı kavgalı olduğu bir babası. Ve hepsi bütün o kavgalardan sonra dönüp dolaşıp yine barışmışlardı babalarıyla. Birbirlerini anlamış her şeyi affetmiş eski günlere dönmüşlerdi. Çünkü bir çocuğun kalbi her zaman babasına aittir. Babanın kalbi de çocuğa. Benim hiç kalbim olmadı.
Ben çocukken o kadar sessiz ağlardım ki bazen kendim bile fark etmezdim ağladığımı. Çoğu zaman gölgelere saklanırdım. İnsaların içine çıkınca da hep şirin, o başı okşanmak istenen sevimli çocuk olurdum. Ben hep kendimi nasıl sevdirebileceğimi düşündüm. Hiç kimsen yoksa kendini sevdirmek zorundasındır. Babalarından şikayet eden çocukları can kulağıyla dinlerdim hep. Benim kavga edecek bir babam olmadı. Bana bağırıp çağıracak, sonra da pişman olduğunda gelip ne diyeceğini bilemeyecek bir babam olmadı. Giydiklerime karışan bir babam olmadı. Okuduğum kitapları, seyrettiğim filmleri, dinlediğim müzikleri gizlice kontrol eden bir babam olmadı. Eve 5 dakika geç kaldığımda başıma bir iş gelmiş olabileceğini düşünen bir babam olmadı. Kız arkadaşım olduğunu öğrendiğinde aslanım benim diyen bir babam olmadı. Çevremin beni kötü yola düşürmeye çalışan insanlarla dolu olduğunu düşünen bir babam olmadı. Bütün çocukların vardı kavgalı olduğu bir babası. Ve hepsi bütün o kavgalardan sonra dönüp dolaşıp yine barışmışlardı babalarıyla. Birbirlerini anlamış her şeyi affetmiş eski günlere dönmüşlerdi. Çünkü bir çocuğun kalbi her zaman babasına aittir. Babanın kalbi de çocuğa. Benim hiç kalbim olmadı.
B
bburrccu
Ziyaretçi
Ziyaretçi
"Bilemezsin ki; belki de Allah bundan sonra daha güzel bir kapı açar." Talak Sûresi,
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Ne çok kötülük vardı ama sen başkaydın. Kimsesizliğimi soyundum, yüreğimi çırılçıplak gör istedim, kimsenin görmediği gibi. Yaralarımı bil istedim, hissedemesen de benim gibi, "ben adım adım geçtim bu hüzün kırıklarının üstünden, ayaklarımdaki yara bere bu yüzden" demek istedim. ''Al bunlar gözyaşlarım ve ben kimsenin önünde ağlamam ama sen benim parçamsın" üzülünce dayanamayacak kadar canım yanınca yüreğimden taşıp gözlerimden akanları da gör istedim. Hiç bir şey beklemedim senden sadece senin diğer insanlardan farklı olduğuna inanmak istedim. Çünkü öyle çok kötülük vardı ki elimi koyacak temiz bir yer bulamadım. Yüreğimi yaslayacağım temiz bir yürek. Öyle çok inandım ki sana ağlamam bundan, sen varolan son inancımıda alıp gittin. Hani gülüşünü görünce cenneti yüreğimde hissederdim ya, bu gece gülüşün benden çok uzakta olsun istedim.
Çünkü sen var olan son inancımı da alıp gittin
Anlıyor musun bitti.
[YOUTUBE]xu441EH7OYE[/YOUTUBE]
Çünkü sen var olan son inancımı da alıp gittin
Anlıyor musun bitti.
[YOUTUBE]xu441EH7OYE[/YOUTUBE]
Pitho
Bronz Üye
- Katılım
- Mayıs 28, 2014
- Mesajlar
- 2,594
- Tepkime puanı
- 39
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Sen baba olursun , sanada aslan babam derler :-)
gelecekteki babalar gunun kutlu olsun
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Ülke tarihinin en muazzam şarkısı budur. Benim şarkım
Pitho
Bronz Üye
- Katılım
- Mayıs 28, 2014
- Mesajlar
- 2,594
- Tepkime puanı
- 39
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Sayfani sabote etmek istemem ama biraz paylasimci olmalisin ,
Benimde sarkim bikere :-)
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
- Görev başındayken içermiydi ?
- Bildiğim kadarı ile rakıyı bıraktı
- Rakıyı bıraktı ama içmeye devam ediyor
- Bir insan rakıyı bırakmışsa içmeyi bırakmış demektir. Bizim muhitte böyle bilinir
- neresiymiş sizin muhit ?
- Cebeci Dörtyol
bir zamanlar ankarada
- Bildiğim kadarı ile rakıyı bıraktı
- Rakıyı bıraktı ama içmeye devam ediyor
- Bir insan rakıyı bırakmışsa içmeyi bırakmış demektir. Bizim muhitte böyle bilinir
- neresiymiş sizin muhit ?
- Cebeci Dörtyol
bir zamanlar ankarada
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Bir fotoğraf ...
Elinde cam bir bardak var. Fotoğrafını çekmiş. Bardağa yakından baktım. Görüntüsü ters düşmüş cama az çok belli. Ağız burun göz koydum kendi kafamda. Omuzları güzelmiş dedim. Saatlerce baktım o fotoğrafa. Hatta daha sonra ters çevirdim biraz da öyle baktım. Bana yaşattıklarına baktım. Sana yaşattıklarıma baktım. Ağladıklarımıza güldüklerimize baktım. Çok uzun bir rüya gördüm ben. Uyanma vaktim gelmiş geçiyor. Sonunda Elindeki cam bardak olmak istedim. Eline değmek istedim. Keşke kırılsaydım bölünseydim. Bu kadar canım yazmazdı dedim. Fotoğrafı sildim.
Elinde cam bir bardak var. Fotoğrafını çekmiş. Bardağa yakından baktım. Görüntüsü ters düşmüş cama az çok belli. Ağız burun göz koydum kendi kafamda. Omuzları güzelmiş dedim. Saatlerce baktım o fotoğrafa. Hatta daha sonra ters çevirdim biraz da öyle baktım. Bana yaşattıklarına baktım. Sana yaşattıklarıma baktım. Ağladıklarımıza güldüklerimize baktım. Çok uzun bir rüya gördüm ben. Uyanma vaktim gelmiş geçiyor. Sonunda Elindeki cam bardak olmak istedim. Eline değmek istedim. Keşke kırılsaydım bölünseydim. Bu kadar canım yazmazdı dedim. Fotoğrafı sildim.
[YOUTUBE]E_VrTh2Q4Dc[/YOUTUBE]
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
15 yıl önce bir gecede yok oldu bir çok hayat. 1999 yılının 17 Ağustos'unu yaşamaya başlayalı henüz 3 saat ve sadece 2 dakika olmuşken, 17 Ağustos'un 3. saatine kadar çok güzeldi Adapazarı.
Ve sonra o yeşil şehir insanları gömüldü koyu geçit vermez bir karanlığa. Su yok, elektrik yok, yemek için bir parça ekmek bile yok. Altyapısı ile beraber %80 oranında yok olmuş bir şehir ve bütünü ile değişmiş hayatlar. Orada kimse varmı oluyor umudun söyleyebileceği tek cümle, belki arada bir cevap geliyor buradayım diye. Şehir değil yok olan. Yok olan; İnsanların geçmişi, geleceği, sevdiği veya kendisi. Sağlık Bakanlığı domuz gribi vardır diye gıda yardımlarını kabul etmezken, yurtdışından gelen yardımlar vize yok diye sınırdan içeri sokulmazken, deprem dinsizler yüzünden oldu diye ortalıkta gerçek dinsizler gezinirken, insan olmayan çakal sürüleri enkazları yağmalarken. Saatlerce kimse bilmedi ulaşmanın imkansız olduğu ölmüş şehirden geri kalanın ne olduğunu. Günlerce ölümü duydu ölümü hissetti ölümü gördü Adapazarı ve biz. Sokaklar, evler ve insanlar boşaldı şehirde. geride ; Geçmişlerini, hayallerini, sevdiklerini, canlarından bir parçayı bırakarak bir çoğu sadece hoşça kal diyebildi ve bir daha hiç bir şeyin hoş olmayacağını bile bile.
Ve sonra o yeşil şehir insanları gömüldü koyu geçit vermez bir karanlığa. Su yok, elektrik yok, yemek için bir parça ekmek bile yok. Altyapısı ile beraber %80 oranında yok olmuş bir şehir ve bütünü ile değişmiş hayatlar. Orada kimse varmı oluyor umudun söyleyebileceği tek cümle, belki arada bir cevap geliyor buradayım diye. Şehir değil yok olan. Yok olan; İnsanların geçmişi, geleceği, sevdiği veya kendisi. Sağlık Bakanlığı domuz gribi vardır diye gıda yardımlarını kabul etmezken, yurtdışından gelen yardımlar vize yok diye sınırdan içeri sokulmazken, deprem dinsizler yüzünden oldu diye ortalıkta gerçek dinsizler gezinirken, insan olmayan çakal sürüleri enkazları yağmalarken. Saatlerce kimse bilmedi ulaşmanın imkansız olduğu ölmüş şehirden geri kalanın ne olduğunu. Günlerce ölümü duydu ölümü hissetti ölümü gördü Adapazarı ve biz. Sokaklar, evler ve insanlar boşaldı şehirde. geride ; Geçmişlerini, hayallerini, sevdiklerini, canlarından bir parçayı bırakarak bir çoğu sadece hoşça kal diyebildi ve bir daha hiç bir şeyin hoş olmayacağını bile bile.
- Katılım
- Şubat 12, 2012
- Mesajlar
- 4,543
- Tepkime puanı
- 33
- Puanları
- 303
- Yaş
- 41
Unutmak kelimesi undan çıkmıştır. Unutmak için un ufak etmek gerekirmiş. Ben unutamıyorum, ne zaman unutucam diye soruyorum ben kendime, her unutmak istediğimde de herşeyi yeniden hatırlıyorum ben daha net. Unutamıyorum.
En iyisi çıkıp biraz yürümek galiba
En iyisi çıkıp biraz yürümek galiba