Hazin Kurallar

B.Karaca
⚪ Konu sahibi son olarak 906 gün önce görüldü



şimdi veryansın etsin tüm evren
sus kesilsin katre katre ne varsa
geceden kalma mahcubuz çınlayan bu sese!
ey fecr! duy beni
beni sensiz bırakma

şimdi varsın savrulalım öldüresiye
geceden kalma gamlıyız bu tebessümlere
ey fecr! tamamla beni..
..

beni düşlerimden uyandırma

...

’’göğsüme vuran bu hüzün
yarım asrı devirmiş gibi
senden ayrı bahtı soluk’’

...

ve
gün biter ..

doğ sen başka gizlere!

b.karaca​
 



Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır
Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi
Sevgili
En sevgili .. (s.k)

_____________________________

keşke kara sayfalardan sıyrılsaydım..
sıyrılsaydı neferimden dört nala koşan bu küheylan
ah suveyda mayın bunlar..
kabuslarıma kadar gasp
kanıma kadar pas

..
..

bil ki kalben elif gibi dik durmanın
eşiğindeyim..
duy artık
sağ yanım hayber fırtınası.

...

’’gitmenle başladı hayatım"
zamanla daha çok hata yaptım
daha çok sağır vakitlere uyandım
kıyasıya yanıldım..

demedim mi sana
sevmem hasreti!

bana hasreti neden reva gördün..

demedim mi sana
dayanamam senden uzak kalmaya!

beni neden bu zindanda heba ettin..

şimdi kusursuz seken
kurşun kadar kimliksiz
tarafsızım..

...

gittin ya...

gayrı gözlerim sürgün
canım sorgusuz yargıda

kerbela
eşlik ediyor ah sukeyna!
kekeme üç cümle var dilimde
sırata sığmaz bu son.
sığmaz yüzüm avuçlarına sevgili.

ağrılı sancılı
bir türkünün eşliği ile
kanla yıkanacağım
üstümü örtecek
mağrur bir karanlık!

..

yoksun ya...

burada nicedir
sevdalar kirleniyor
takvimler kopuyor tek tek

yoksun ya...

cebimde mührü basılı bir mektup!
sen kokar
içimde boylu boyunca hüzün
içimde hep aynı iklimler
içimde yangınlar
içimde fırtınalar..

çaresiz
benim payıma yalnızlık düştü
duy bak mahrem
kalabalıklar akıyor ufuklara

yorgunum..

gözlerimde ağıdından kalma
o son bakışlar..

o gün bugündür içimde bir savaş
ant içti..

öldürdüm..
içimde ne kadar harabe varsa
yığdım ettiğim yeminleri
yanı başıma..

ve vakitsiz bir boşluk
senli günlerin hatıraları

artık
sağırım en sağır..
vuslata dair ne varsa

..

ah keşke duysaydın
"gitme" diyen kalbimin çırpınışını

" g i t m e "

ah keşke görseydin
" k a l " diyen bakışlarımı

.....

b.karaca


gittin...
*beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın.*
​
 




hqdefault.jpg



’’dönüp seslendim geri
merhametsiz birine
beni siz vursaydınız
şu gavurun yerine..
can alınan çarşıda, kardeşim sattı beni.’’

..

gaib kuşları tünüyor penceremin önüne
içimde pervasız and..
doğrudur bu öfke!
aç susuz..

doğrudur bu mevkisiz ezber!
sen sattın beni

ateşin tam çukurunda!
yağlı urganla
sen çektin en dibe beni

..

..

ölüme kardeş...
ölümüne kardeş.
öldürene dek kardeş

..
..

yunsan arasda çıkmaz
yüzün karası


..

ağrıyan yanım
solgun çiçekler topluyor
sana vermek için..
tenimde düğüm olmuş yetim ağıdı!
hüsran yağdırıyor gecenin koynuna
tutki vakitler talan
tutki bin parça ile bir ah!

ey fener
ölüme kardeş...

ellerim çocukken attığım tebessümlerde..
dev bir şehir yürüyor içimde
saçlarımı savuruyor
akıbeti esir bir günah..

er geç mevzilerede yağar
içimi acıtan bu vasiyet

..

..

ey fener
ölüme kardeş..
..

çivilenmiş dilim uzanıyor umuda
ilk kez bu esinti..
kurtulmuyor ne varsa
fakir odamda ekmek atıkları
içimde pervasız çocuk
gözlerim duvardaki yaslı tabloda..

ey fener
ölüme kardeş..

yüzler gördüm şehrin kıyısında
alnımda bahanesiz kasırgalar
derinlerde çığlıklar
hedef.. hedefki çarşıda can cana!
her bahar merhamet fukarası
her dönüş dalgalı!
toprağın bileğinde kan!
ayaklarımda pranga!

yunsam kevser ile çıkmaz yüzüm karası..


’’feleğin yüzü tutulmuş
savrulur..
uzatsam elimi vesikalı kırmızı har!’’

b.karaca

Boraltan faciası'na itafen
​
 


tufana tutulmuş anka kuşları
umudum olmuş asasız dervişler
elleri boş dönmüş sevda ulaklarım
benim dediğim neyim varsa
uçup gidiyor
senli bir düşün peşinden

aklım annemde
saçlarımda çocukluğum
başucumda gaybın cerrahları
ahdetmişler
seni yüreğimden söküp almaya

..

b.karaca​
 



’’Neden gözlerinden öperim denir bilir misiniz
Hasretliğin çilesini en çok göz çeker
İşte bu yüzden vuslatı en çok o hak eder..’’
..

ihtimallerim imkansızlığa dönüşmüşken bile beni bırakmayana
’’hamdolsun’’

..

ve ben sana bunları kirletilmiş bir şehrin
kalabalıklarından yazıyorum.

burada hep sustuklarımız var bilirsin
usul usul parçalansakta gizli bir derya var
şimdi beynimin divitinden kağıda düşüyorum
nefti ve sarsak ..

yoksun ya
kaç zifiri geceyi şahit tutmak lazım

...

nezaketi olmayan diş gıcırtısı
misafirim bugün..
yutağımda kalan isimsi tırnaklar
aynı sancı
aynı kurgu
sıratın başı kalabalık
hep tıkanık yollar...

içimde sana dair
dağ yıkan hasretler var
cefası çok, dermanı yok.

yüzler gerik
aynı belirsiz
aynı serzeniş
gözlerden uzaklarda
dipsiz kuyularda
o hücrede bir ses var...
duvarlardan geçen ruh gibi.

ve sensizlik cellat korkusu gibi
..

’’oysa herkesin yüreğinde taht kuran bi ferze vardı...’’

Belma.​
 


..


’’gitmişlikler var bu dergahda
ve
her acı kendi kınında gebe öfkesine..’’

..

kan ile yanmaktı ahdetmekti
yenilmek ama
yinede fırat gibi çağlamaktı.
şimdi
varsın yoksay sen beni..
varsın gitti say sen beni..

kırılgan zamanlar aha düşüyor
yazgımızda bunca hasret varken
geçmiyor hiç bir şey
dinmiyor bu ince sızı

yüzüm her gün kuz’a dönükken
bana sensiz yürümemi söyleme..

..

şimdi her güne uluyan
bir ayın haykırması var içimde
inancı paramparça olmuş bir ben
bir yaraki nakış nakış işlenen..

..

haydi dedim kalk!

senin kalbin kirletilmez intihar..
ki
bundandı savaşım
bundandı göğüme serdiğin yıldızlar!!
..

..

’’bin parçaya bölündüm her gün..
her gün ilk gün, ve ayrılık sonsuz’’

şimdi varsın gitti say sen beni.
.

Belma.​
 
tumblr_nbnhoaDIya1tiivxro1_640.jpg



çınlarmı asrın minaresi
heyhat!!!

şahit ol en sadık olan..
ebî vakkas’ın şahitliği
ile...

vuruldu
bu gece ağzımın zikr’i..
bu gece de dilime nasihattı!


vurgundu..
susmadı her satırda
hikmetin sırrı.

kesrete geldi yusuf
bir parça pala ile...

ensar ’lâ’ dedi
dalından bir gül düştü ..
..


Belma​
 



''Neden gözlerinden öperim denir bilir misiniz
Hasretliğin çilesini en çok göz çeker
İşte bu yüzden vuslatı en çok o hak eder..''
..

ihtimallerim imkansızlığa dönüşmüşken bile beni bırakmayana
''hamdolsun''

..

Belma.​
 




sustum ama yetmedi..


ve yine
anaçlığıma vuruyor rüzgar

..

..

içimde annemin sesi

üstümde ölüm ağıtları
sevdalanmış bir imana der
biliyorum gelmez
bilirim zaman geçmez

kara dingin gözlerinde aradım
ne varsa
vuslat
hep böyledir aslında hasretlik.

şimdi içimi yanardağ cehennemi yangını say sen

üşüyor sana bakan gözlerim
nefesin gider kavruk düşersin
nefesin gider öldün sanarsın

..

ve
annemdi ağrısız uykum

gördünmü ?sen onu haydi söyle..

Belma.​
 



..


1.Gün

ey başkaldırmışlığıma şahitlik eden
sağır vakitler..
dün ölmüş cenazeler kalkıyor içimden
koyu renkli perdeler çarparken
gecenin orta yerine
bana yazılmış türküler lekeleniyor damağımda..

’’göreceksin hepimizde hep bir kavgada
umudu yitire yitire
körebe oynarken öleceğiz’’

..

2.Gün


bu bir isyan
bu bir heyelan desemde
düşsemde uçurumlardan
gözleri yitmeyen çocuklar
tutuyor ellerimden

umut veriyor yüzüme
güneşi bırakıyor ellerime
diriliyor aklım!
ışıyor yanı başım!
ve toprak bıçaklıyor bağrımın
leş duvarlarını..

parmaklarımdan fırlıyor cüzzamlı satırlar
kara kaplı kitaplarda can veriyor
eksik dizeli şiirler..

ah içimde eksik kalan!
bak! yinede
her sabah ilkbahar..
her sabah bin umut..

...

’’bu korku içimde felaket bir sığıntıydı belki..
ve gittiğim yol alışkanlığımdı
usanmadan yürüdüm..’’
..

Belma KARACA​
 



insanın zulmüne dayanmaz yürek!
yatarım yatarım gün belli değil
..

..

kaç zaman/ oldu görüşmeyeli
hatırlamıyorum
-buralarda zaman/ diye bir şey yok
sonuçta-

.....

nasılda kırışmış yüzüm
ellerim
o kuşlara lokma lokma ekmek pay eden
o resim çizen
şiir yazan ellerim
titrer olmuş

..

kafese hapsetmişim göçmen kuşları
göğsümde
mevsimi geldi bırak bizi diye diye
kanat çırparak parçalıyorlar gagalarıyla
gövdemi

açsam göğsümü!
salıversem..
salıversem her birini bir bir
kaçıp ufukta dağılsalar dört bir yana
yol alsalar
göğsümden daha sıcak diyarlara

bilmiyorlar ki

nereye giderlerse gitsinler
içimdeki çölde kaybolacak
ve beni yakan ateşde/
kavrulacaklar..

çünkü

bir insanın gönlünde tutunamayan
hiç bir yerde barınamaz

..

’’kalsın üstü ,kâfidir bana yaşadığım günler’’


Belma​
 


an gelir anlatır gök kubbe
an gelir susar tüm kainat
ve sen kalırsın geride
yunus gibi her zerren kopar..
yüklenirsin bilmez namerde

yarım kalırsın...

B.KARACA.​
 


üzülünce gökyüzüne
sevinince toprağa bak dedi Peygamber

ormanları değil
koskocaman aileleri
ayetleri yaktılar
ağaçları değil
kuşlarımı
kuş yuvalarımızı yaktılar
gökyüzümüzü-gökyüzü mü yaktılar benim


içiniz selamet görmesin emi
ne soğuk toprak koydunuz
ne mavi kuş sesi
kalbiniz bir cehennemdi

ve Allah insanı terk etti

tebbet gibi​



m.yldz​
 



inzivaya çekilmiş duvarlar ardındayım
dilimde bunca kekeleyen cümleler varken
iblis kalkmıyor gövdemden..

yaşasın:
ardımda kalan kendimsiz bu zelil dünya..
....
b.karaca​
 




üryân serzeniş.. ...
içim diyorum,
sen sızıyor avuçlarımdan
bu vakitsiz sahra da
üşüyor dudaklarımda son yaktığım sigara..

B.karaca​
 





Ölülere acıma Harry.
Yaşayanlara acı, her şeyden çok da sevgisiz yaşayanlara.
-Albus Dumbledore

...



İhtilal gibi
geçtim yeryüzünden
sonrasımı...
üçe böldüm aslında kendimi
sır oldu tek yanım
önce ağladım aktım har gibi
savruldum bir çocuğun gözlerinde




Fakat

Gökyüzünün o masmavi çehresine bakarken
unutuyorsun yüzünden geçen karıncaları
usul usul uzanıyor elin daldaki kırık dala
anlamsız bir veda Hengâmesi başlıyor
aslında biliyorsun
ne atların bu sesi tav
nede küçülmüş bu soluğun sana hayat
sen artık
eski bir şiirin içinde
parmağına ihanet eden uyumsuz asalaksın



Şimdi ben

ince dokunmuş bir gecede
bırakıyorum dudaklarına kırmızının
her tonunu
ve sessiz ol


B.karaca​
 


Strabon Iskenderiye'den döndügünde heybesine bunu da koymuş.
Dagitmis Amasya halkina.
Bu güne gelebilmesinin nedeni ise..şarkin siyah gözlü oluşu..
Değil mi?
Olsun..
 
öldürdüklerimizin namazı fermandır.


Keffareti anlıyorum ama
zehirli yılanlar var.

tüm bozgun maliklere rağmen
içimizde humma ile kıvranan
eski zamanların hazzı var..

B.KARACA
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri