Duruyorum.Gözlerimi kapatıp düşünüyorum.Anlamaya çalışıyorum olanları ve hissediyorum seni...Sonra farkediyorum sevdayı ve yine terkediyorum dünyayı...Ama geri geliyorum.Umut işte...Bazen bir balıkçı sandalında dolaşıyorum.Bazen dağların yamacında buluyorum hiç anlamadan kendimi...Hiç sorgulamadan susuyorum...Bir köşeye oturup dinliyorum...Eşlik edebilir miyim, bilmiyorum...Sana dair ne varsa paylaşmak istiyorum sadece...İçim...acıdı ama yine de eksilmedi nefesim..çok şükür şarkılar söylüyorum; sana, sevdaya, barışa ve insanlığa...Sonsuz hayata...