Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
sux, annenle ilgili yazdigin, yani annenin en mutlu ani olarak tanimlandirdigi sey gulumsetti beni. bunu yazmam gerekiyordu, icimde kalmamis olsun**mutlu jenerasyonlar olması pek olası değilken 960-970 dönemi bu savı kıyısından tırpanlıyor ama küçük bir istisna olarak. savaşlar, hastalıklar, yoksulluk, ölümün her yerde kol gezmesi tarihin tamamında ve bugünümüzde rutin hadiseler. herkes kendi geçmişinde bizatihi çocukluğunda ve gençlik döneminde mutlu; annem en mutlu anlarını 12 yaşındayken belçika'da bisiklet sürdüğü günler olarak tanımlıyor, ben yine evden ayrı yaşadığım çocukluk yıllarımı söyleyebilirim vs. 93-94 den sonraki istanbul'u anbean hatırlıyorum doların 7 liraya çıktığı geceye kadar mutluydum. ghfjhk
Bende 90'lı yıllarda insanlar çok mutluydu diye hatırlıyorum. Sebebi çocukluk yıllarımızın bizim en mutlu zamanlarımız olması ve diğer insanlarında böyle hissettiğine inanmamız olabilir.Çok geri gitmeye gerek yok, çocukluk yıllarıma denk gelen 80'lerde genel olarak insanlar mutluydu diye hatırlıyorum. Şimdiyse suratlar asık. Size de öyle gelmiyor mu? Sebebi ne olabilir?