-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Facebook için güzel sözler - anlamlı facebook sözleri - duygusal facebook sözleri - hüzünlü face söz
⚪
Konu sahibi son olarak 3080 gün önce görüldü
Bir duruşu olmalı insanın! Sokak lambaları gibi dimdik! ışık vermeli dibine ve etrafına..Yine de ödün vermemeli mum misali kendinden. “Gurur” sözcüğünü “Onur” ile değiştirmeli lugatindan . Eğer kuralları hiçe sayıp kuralsız yaşamaksa idol, bir onurunu, bir de şapkasını yanından ayırmamalı insan. Koltuğunun altına onuru......nu ,başına şapkasını alıp “Eyvallah” diyebilmeli Kendisi olmalı insan,kendini bilen..!!
Kapatıyorum gözlerimi bu gece; Derinsi bir hayallere dalıyorum..
Hafiften bir yağmur ağlıyor benle Soğuk bir camın önünde,
Gözlüyorum senin gelmeni İki satır bile yazamıyorum sana..Yalnızlıklar dolu rıhtımda Boş artık Sık sık gemilerde geçm...iyor.. Kuru bir bedenle her geçeni selamlıyorum.. Soğuk bir pencerenin önünde Günden güne ölüyorum..
Bu dört duvar arasında Kimse görmüyor kimse duymuyor..
VE SESSİZCE ÇEKİP GİDİYORUM BU ŞEHİRDEN ÖYLECESİNE
Hafiften bir yağmur ağlıyor benle Soğuk bir camın önünde,
Gözlüyorum senin gelmeni İki satır bile yazamıyorum sana..Yalnızlıklar dolu rıhtımda Boş artık Sık sık gemilerde geçm...iyor.. Kuru bir bedenle her geçeni selamlıyorum.. Soğuk bir pencerenin önünde Günden güne ölüyorum..
Bu dört duvar arasında Kimse görmüyor kimse duymuyor..
VE SESSİZCE ÇEKİP GİDİYORUM BU ŞEHİRDEN ÖYLECESİNE
Öyle bir zamandı ki beni terk ettiğinde;
Takvimler, beşinci bir mevsimin eksikliğini hissetti..
Hiçbir iklim, dindiremedi bir daha;
Senin tenimde bıraktığın kuraklığı..
(Deniz Yılmaz Yakut / Beşinci mevsim)
Takvimler, beşinci bir mevsimin eksikliğini hissetti..
Hiçbir iklim, dindiremedi bir daha;
Senin tenimde bıraktığın kuraklığı..
(Deniz Yılmaz Yakut / Beşinci mevsim)
Bugün pazartesi;
Gidişlerinin kaçıncı zaman dilimlerinde sensizliğin esaret duvarlarındaki sayamadığım kaçıncı çentiklerden bilmem kaçıncı iç acımalarımın başlangıcı.
Her haftanın bitişlerindeki yeniden anışlarım..
Bugün pazartesi:
Biliyormusun?
... Yada hatırlıyormusun?
Bilmem umrundamı?
Yok hayır;
Sen olmasanda yaşıyorum ya en çokta bugün lerde kırağılar yağıyor kirpiklerime
Nedenmi?
Tabii ki hatırlamazsın...!
Bi pazartesi kendine mahkum etmiştin beni; tüm günahsız masumuyetime rağmen günahkar gözlerine kilitlenirken yanaklarındaki pembeliklere kelepçelenmiş o masumane sandığım tebessümlerine prangalanmıştım
Tüm hürriyetlerimi hiç tereddütsüz teslimiyetlerle sunmuştum uzanıpta titreyen ellerini terlemiş avuçlarımla kavrarken.
Rüzgarla kavgalı saçlarının bazı zamanlarda ahengle dansına şahit olmuştumda ensendeki minicik benleri kaç kereler dudaklarımla tanıştırmıştım..
Alt dudağını üst dudaklarınla ıslatışların şahit tüm inkarlarına rağmen...
Hatırlamıyorsun değilmi?
Her ne kadar inkar etsende....!
Bugün Pazartesi;
Rüzgarla kavgalı saçların her dokunuşumda titreyen tenin her kavrayışımda alnımda boncuklanan ter damlacıklarım bungun avuçlarındaki hayat çizgilerin en önemliside ayaklarımızı içinde saatlerce akışına bıraktığımız dere yatağındaki küçük şelale oda olmadıysa öğle sıcaklarında gölgesinde kollarımda uyuduğun ceviz ağacı
Hiç birisi olmadıysa Bugün evet evet bugün Şahit.
Çünkü
Bugün Pazartesi..
Her ne yaparsam yapayım hatırlamayacaksın değilmi?
Bak işte o hatırlayamadığın yaşanmışlıkların sonrasında gidişlerinden bigündü sadece
Bugün kü Pazartesi;
Senin için diğerlerinden bi farkı olmayan sıradan Birgün
Benimse özlemlerimin yokluğunun gidişlerinin ve sensiz kalışlarımın zaman dilimi
Bugün Pazartesi
Ve
Sen yoksun...!
Gidişlerinin kaçıncı zaman dilimlerinde sensizliğin esaret duvarlarındaki sayamadığım kaçıncı çentiklerden bilmem kaçıncı iç acımalarımın başlangıcı.
Her haftanın bitişlerindeki yeniden anışlarım..
Bugün pazartesi:
Biliyormusun?
... Yada hatırlıyormusun?
Bilmem umrundamı?
Yok hayır;
Sen olmasanda yaşıyorum ya en çokta bugün lerde kırağılar yağıyor kirpiklerime
Nedenmi?
Tabii ki hatırlamazsın...!
Bi pazartesi kendine mahkum etmiştin beni; tüm günahsız masumuyetime rağmen günahkar gözlerine kilitlenirken yanaklarındaki pembeliklere kelepçelenmiş o masumane sandığım tebessümlerine prangalanmıştım
Tüm hürriyetlerimi hiç tereddütsüz teslimiyetlerle sunmuştum uzanıpta titreyen ellerini terlemiş avuçlarımla kavrarken.
Rüzgarla kavgalı saçlarının bazı zamanlarda ahengle dansına şahit olmuştumda ensendeki minicik benleri kaç kereler dudaklarımla tanıştırmıştım..
Alt dudağını üst dudaklarınla ıslatışların şahit tüm inkarlarına rağmen...
Hatırlamıyorsun değilmi?
Her ne kadar inkar etsende....!
Bugün Pazartesi;
Rüzgarla kavgalı saçların her dokunuşumda titreyen tenin her kavrayışımda alnımda boncuklanan ter damlacıklarım bungun avuçlarındaki hayat çizgilerin en önemliside ayaklarımızı içinde saatlerce akışına bıraktığımız dere yatağındaki küçük şelale oda olmadıysa öğle sıcaklarında gölgesinde kollarımda uyuduğun ceviz ağacı
Hiç birisi olmadıysa Bugün evet evet bugün Şahit.
Çünkü
Bugün Pazartesi..
Her ne yaparsam yapayım hatırlamayacaksın değilmi?
Bak işte o hatırlayamadığın yaşanmışlıkların sonrasında gidişlerinden bigündü sadece
Bugün kü Pazartesi;
Senin için diğerlerinden bi farkı olmayan sıradan Birgün
Benimse özlemlerimin yokluğunun gidişlerinin ve sensiz kalışlarımın zaman dilimi
Bugün Pazartesi
Ve
Sen yoksun...!