Her Gün İçimizde Ocaklar Çöker
Bugün de havada hiç kuş görmedim…
Begonviller açmayalı sanki bin senedir…
Erkenden yaprakları toplamışlar…
En sevdiğim şeydi, sonbaharda ağaçlar sarı…
Çöpçülerin ellerinden alıp yaprakları…
Dallarına koyasım gelir…
*
Yıldızlar eskisi gibi değil…
Maytaplara dayanamadı çoban yıldızı…
Çocuklar büyük ayıyı hiç görmediler…
Aynalı binanın arkasında kaldı terazi…
Yakalayıp yakalayıp kayan yıldızları…
“Gitmeyin” deyesim gelir…
*
Niçin kimsenin keyfi yok?..
Niçin parklarda korkmadan el ele oturamıyor kızlar oğlanlar…
Niçin dokunsan Mustafa ağlayacak?..
Niçin annelerin babaların gözleri ıslak…
Bayrağı mendil yapıp…
“Ağlamayın” diye yaşlarını silesim gelir…
*
Hırsızlar doymuyor bir tanem…
Her gün biraz daha çalıyorlar dünyamızı…
Parklar, bahçeler, korular, ormanlar, koylar…
Anılarımız…
Hiç fark etmez; bir bahçe, ya da eski bir duvar…
Daha dün, yaşlı kadın korusundaki ağacın altında ağladı…
Anılarını çalmışlar…
...
Bekir Coşkun - 01.11.2014