Depresyona giren birinin ne yapması lazım?

  • Kullanıcı Perii
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Forumsal - Güzin Abla
Konu sahibi son olarak 4529 gün önce görüldü
Perii ilk basta depresyon teshisi oyle konulmuyor.
Emin misin depresyon oldugundan ?
Bence ilk once doktoruna gitmelisin, kim ne derse desin, nette istedigin kadar arastir senin sorunun ne oldugunu sadece doktorun soyleyebilir.
Dahada kotu olmadan, hemen doktoruna git, o seni iyi edecek en iyi yontemi bulur.
aslında depresyon demeyelim bunalım, depresyon nedir de bilmem.. Özelliklerimi yazdım şunlar diye herşeyi yazarsam kendimi acındırmış hissedecem o yüzden yazmıyorum...

@Perii
az evvel psikoloji okumus bir arkadaşım ile beraberdim ve bu konu üstüne sohbet ettik aklıma geldin.
ben senin forumda yazdığın günlüğünü okudum bir kaç kez ve yazdıklarında ciddi insanlara güvensizlik gördüm.
sonra kıskançlık sevdiği şeyleri benimseme ve sadece sana aitmiş gibi düşünme.
bunlar gerçekten normal şeyler değil. Çünkü sanal ortamda tanıştığın insanlar bazen yakınlarından da sana yakın olabilir evet buna inanırım ama sen hakkın olmadığı halde bir insanın hayatına gereğinden fazla karışmaman bilincinde değilsen orada sorun başlar sevgili gibi görmekten de öte senin yaptığı şey.

reel hayatında ki tüm yalnızlığın müessibi bu şekilde düşünmen.
kimse senin için değişmez emin ol.
ama sen kendin için birşeyleri değiştirebilirsin.
mesela etrafında ki insanları.
düşüncelerini
bakış açını vb.

kendini prenses gibi hissettirdiklerini yazmışsın..
evet güzel birşey bir bayan olarak böyle ilgi görmek hoşuna gidiyor olabilir ama sen reel hayata odaklansan ve hayatına biri girse kendini eminim daha mutlu hissedeceksin illede bir sevgilin olmasından bahsetmiyorum normal bir arkadaştan bahsediyorum hani atalarımızın bir sözü vardır tedbili mekanda ferahlık vardır diye aslında insanlar içinde geçerli bu bence.

ayrıca en azından uyuyan ve yanında olduğunu bildiğin bir annen var her şekilde kendini dinletebilirsin. ya annen olmasaydı ne olurdu hiç düşündün mü?

veya sen niçin sana birşeyler katan insanlarla ya da kendinle başbaşa kalmıyorsun? depresyonda olmadığına adım gibi eminim sürekli aynı şeyleri tekrarlıyor olman seni üzüyor kendini kötü hissettiriyor tek sorun bu.. çünkü sürekli aynı şeye takılıyor ve onun etrafında düşünüyorsun..

keşfedeceğin bir çok film ve kitap var biraz onlara odaklan bence senin için daha iyi olacak bak doktora git demiyorum sana bi insan kendini bilemezken başka birinin seni bilmesini bekleme bence.

ve bir dip not: Belki en yakın arkadaşlarını paylaşmaktan hoşlanmıyorsun ama bırakta onlar seni özlesin ve sana ihtiyaçları olduğunda seni arayabileceklerini bilsinler. En azından hem kendini hem onları yormamış olursun. unutma insanın kendini geliştirmesi kendini eleştirebilme yetisiyle orantılıdır. :)
Zaten iki insanı paylaşamamın nedeni diğer arkadaşlarımdan kazık yemem yeni birilerini bulunca beni arayıp sormamaları.. Bunlarda aynılarını yapmasın bana diye paylaşamıyorum.. Birde eskis gibi düşünmemeleri daha çok üzüyor.. Bana yakın olmaları bagladı beni kendilerine.. Birde ikisi aynı anda gidince ilgilenmedikleirnde fena oldum işte... Dünyada tek insan onlar mı var diyeceksiniz 2 3 aydır ne kadar mutluydum birden mutluluğum gidince böyle oldu işte.. Ben sevdim mi çok sevenlerdenim. Sevgili manasında sevmiyorum.. onlar benim sevgilim değil sadece yanımda olsunlar.. Tamam hatalıyım çok sevgimle ilgimle kıskançlımla bunaltım onları.. Hata bende zatenn...
Bu arada ben gerçekte sinirli biiryim.. Mesela beni biri 5 dk bekletse kızarım bagırım..
Evet Hamd olsun bir annem ailem var. Öyle sevgi filan göstermezler ama onlarda olmasa ne yapardım ben..

Savret ve bazı şeyleri düşünmemeye çalış.
Zamanla herşey yoluna giriyor sadece bazen sabretmek gerekiyor.
Ama herkesinde dediği gibi bir süre forumdan uzaklaş kendine zaman ayır ufak tefek değişiklikler yap gez kafanı dağıtacak şeylerle ilgilen geçer inşallah canım. :cici:

Dün gece girmedim foruma işte agladım agladım yattım sonra.. Sabırlı biri değilim ne geldiyse şu sabır yüzünden geldi başıma zaten.. Beklemek sabır işidir ben bekleyemiyorum.
 
Şaka maka depresyon ciddi bir şey ve teşhis konulduysa ve çözülmezse ölüme kadar gider.
intiharlardan kendıne zarar vermelerden bahsediyorum.
doktorlar ilaçlar bır cogu boş aslında.
hani şimdi ufak bir kaşıntı için bile depresan ilaçlar verılebiliyor ki açın bakın hasta gözlem altında tutulmazsa intihar riski vardır yazıyor prospektüslerde.
ilaçlardan önce bakış açısını değiştirmek gerekiyor.
doktor ve özellıkle ilaç son çare olmalı.
ama nedir gidersin 1 saat sadece konusursun bir doktorla ilaçsız ama(!) içini dökersin ne yapman gerektiği konusunda fikir alır gecersın .
aslında belkı de kötü olmayı bu kadar takmamaktan baslamak lazm işe.
en azından burda bunları yazacak kadar halin var sanalda olsa ıkı ınsanla konusabılıyorsun yastıga basını koydugunda farklı olsanda ya bu kadarına bıle halın olmasa.
bence bırak böyle kabul et kendını .
olmadı git bir cocuk esırgeme kurumuna bır kaç cocugu güldür bak nasıl iyi gelecek.
he o cocukların neden orda oldugunu hangı pskolojılerden gecıp sana gulebıldıklerınıde öğrenmeyı unutma
Tek başına gidemiyorum ben bir yere, lise okurken zihinsel engelliler okuluna giderdik hep beraber, belki tüküürlerdi vurup kaçarlardı ama onlar mutlu olurdu.. İntiharı eskiden düşünürdüm, denize mi atlasam çabuk ölüürm ilaç çok mu içsem oluurm yada hangi binadan atlasam diye.. Asmayı bile düşünmüştüm kendimi.. Ama bunlar sadece düşünceydi.. Hiç yapmadım.. Şimdi düşünmüyorum öyle şeyler

1. kitap okumak
2. dışarı çıkıp biraz dolaşmak
3.sinema ve ya tiyatroya gitmek
4.evde temizlik yapmak ( odanı toplamak yeniden dizayn etmek)
5.saçını kestirmek yada kendine bakım yapmak ben (saçlarımı boyarım siyaha bunalıma girersem)
6.sevgili manita yapmak
7.dügünlere gitmek bitini kurdunu dökecen aga
8.sanal alemde hesaplarını değiştirmek forumda nickini değiştirmek çok iyi geliyor
9.küs oldugun kişilerle barışmak bu da kendini iyi hissettiriyor
10.dag,bayır bi yer varsa oraya gidip avazın çıktıgınca bagırmak
Sevgili daha çok bunalıma sokar zaten.. 1 senedir rahatım..
içimden bişey yapmak gelmiyor.. yakında sınav var sende biliyorsun..
Küçüklüğümü özledim sesli sesli ağlardık bagırııdk çocuktur derlerdi.. Şimdi 24 yaşındaki kız neden bagırıyor derler.. Dagda bile ev var düşün nereye bagırım ben..

Şimdi sen bunu paylaştın ama ben eminim ki bunca insan sana ne derse desin sen yine bildiğini okuyacaksın.
Biraz sabredeceksin en fazla bir iki saat sonra yine aynı duygular aynı hassasiyet başlayacak sende.
Hayatını bir kaç kişiye asla endeksleme. Sana bu hayatta en değer verdiğin üç şey ne diye sorulduğunda önce BEN demeyi bil. Sonra diğerleri gelsin.
Kendine yazık etme. :)
Evet bildin 1 saat geçiyor, sonra gene Perii aynı.. Sabreden biri değilim işte..
İnsanları çok önemsiyorum..


İnsan boşlukta kaldı mı uğraşacak bir şeyleri olmadı mı kendini dinler bence sende fazla kendini dinliyorsun biraz açıl yeni hobiler bul kendine insanları fazla takma ne kadar takarsan o kadar üzerler aldırma su akar yolunu bulur demişler:)

Aldırmayacam diyorum kendime zaten ama olmuyor..

Herkes depresyon demis, ne kadar basit bir hastalik oldu bu depresyon. Insan her üzüntüsünde depresyona mi girmis oluyor? En ufak bi üzüntüde ilac mi almasi gerekiyor?

Perii git kendini dinle yalniz kal sanaldan uzaklas diyorum. Olur olmadik insanlari kafana takiyosun. sana tek gram deger vermeyen insanlara bin kat deger vermekten kacin. git o degeri ailene ve kendine ver. delirtme beni.

Bir kitap okumuştum Portakal agacı bilen bilir o kitabı... O kitabı okudukdan sonra bizimde portakal agacı vardı hep onun yanına oturdum doğayı seyrettim.. Ama ne zaman pc aldım doğayı seyretmeyi bıraktım.. Kitap okurdum sadece bu sene okumdım
 
Perii o boşluk duygusunu kendine zaman ayırarak köreltebilirsin.
Yarın işe başlıyorum artık sanalda gunduz olmam inş.. İşte sadece iki kızı kocaman babam yaşında adamlar var.. biz 2 kız vardiyeli çalıştımız için pek birbirimiz gormuyoruz.. Aramzıda iyi değil zaten.. Sadece konuşmak için bir kuzenim var o kadar oda gezen biri değil...
 
Forumda biraz yokum.. Sabredemiyeceksen gideceksin işte... Galiba böyle yapmam lazım..
 


Depresyonla yasayan biri olarak söylemek isterim ki kim ne derse desin sen icinde yasadigini bilirsin. Yemekten, icmekten, uykundan olursun. O yüzden ben simdi sana kafana takma, bosver desem ne demesem ne? Bunu basarabilecek olsan zaten yapardin. Kafaya takmamayi basaramiyorsun ki bu durumdasin. Bence eger gercekten depresyondaysan bir psikologa veya psikiyatriste görünmelisin. Allah yardimcin olsun Perii..


 


Depresyonla yasayan biri olarak söylemek isterim ki kim ne derse desin sen icinde yasadigini bilirsin. Yemekten, icmekten, uykundan olursun. O yüzden ben simdi sana kafana takma, bosver desem ne demesem ne? Bunu basarabilecek olsan zaten yapardin. Kafaya takmamayi basaramiyorsun ki bu durumdasin. Bence eger gercekten depresyondaysan bir psikologa veya psikiyatriste görünmelisin. Allah yardimcin olsun Perii..


evet yemek içmek uyku yok.. Gece uyurken birden uyanıyuorsun kabuslar görüyorsun sanki.. Rüya görmeyen kız kabus görüyor... Teşekkür ederim.. Doktora gitmeden atlatamayacamı anladım.. Nefret ettiğim doktorlara gidecem sanıırm.. Ben sadece dostlarımın bagımlısıyım.. sigara alkol yada ne bilim başka bagımlılığım yok.. İlaç bagımlısı olmakda istemiyorum ben... şu ana kadar doktor olarak bir diçşiye gittim. Doktora gittiğimde yok küçüklüğüm ve birde geçen sene dişçiye gittim.. Doktorları sevmem ben..
 
sen böyle herkese baglanırsan oho çok işin var
 
Depresyonda değilsin, kendini öyle düşünerek o duruma sokuyosun 'farkında değilsin'.. İnsanlara gereğinden fazla değer verdiğim zzamanları anımsadım bu yazdıklarınla.. Zamanında şuanki halimden eser yoktu insanlar ne demiş , ne yapmış, ne düşünmüş çok takılırdım ve bu beni git gide olumsuzlara itiyordu.. Depresyonda değilsin, git ilaç al psikologa git demeyeceğim ben sana senin çözümün kendine bağlı ( Kendi kafanda ) .. İnsanlara olduğundan çok fazla değer veriyosun bu 1. Olduğu gibi kabullenmiyosun bu 2. Olduğu gibi kabullenemediğin için değiştirmeye çalışıyosun buda seni yoruyor bu 3. Haliyle insanları değiştirmeye çalıştığında veridği tepkiler seni üzüyor bu 4. Ve şunu unutma hiç bir insanın içinde var olanı değişemezsin sadece dıştan hafif yonttuğunu sanırsın, gün gelir başaramadığını anlayıp sadece kendini yersin buda 5.. Şuan ki ruh hali bunlardan ibaret emin ol.. Çünkü bende sen gibi insanları olduğu gibi kabul etmezdim, bende değiştirmeye çalışırdım ( Ne halt varsa? ) ( Bananeyse ? ) . Şuan gördüğün gibi hepsi komik gibi dalga geçiyorum kendimle.. Sende zamanı geldiğinde emin ol tüm bu dediklerine yaptıklarına boşa olan çabalarına okadar güleceksin ki.. ( Ben nelerle uğraşmışım böyle ? ) diyeceksin.. Senin gibi olduğum zamanlarda kendimle baş başa kalmak beni rahatlatan tek nedendi, şuan ki senin dikkat çekmeye mi çalışııyosun diye adlandırdığın ; umursamazlıklarım, soğuk duruşlarım ozamanlarımdan kalan yaranın kabukları belkide.. Fakat bende bir fark vardı ben insanların üzerine çok fazla düşmedim hiçbizaman.. Şunu unutma..Bazı insanlara kıyamayıp cam fanusun içindede gezdirsen, o içinde var olanla altın kafese bile sığmaz.. AKIŞINA BIRAK. Ben değil onlar gelsin, Ben değil onlar çabalasın biraz demeyi öğren kendine.. Psikolog ilaç seni sadece uykuyA sürükler ve bir süre sonra kendi iç dünyandaki savaşlarla insanların sana söylemleri ilaçlar falan seni daha çok bunalıma sokar.. Zamanında bende yaptım çünkü ve bana piskoloğumun söylediği söz ' Ben senin yerine geçip oturayım, sen benim yerime geç' oldu.. Neden ? Çünkü kendimle kaldığım süreçlerden ondan öğrenmem gereken hiç birsey yoktu, ancak öğretmem gereken bir şey oldu ... ' Sende ben gibi insan değilmisin ? Senin aklına benim ihtiyacım yok, senin ilaçlarınla ayakta kalmaya çalışacak kadar ahmak değilim' dedim ve çıktım. Hem o odadan çıktım hemde bunalımdan :) Silkelen DEĞMEZ .
 

Arkadaslar doktorlar söyle, doktorlar böyle diyorlar ama doktorlar senin kafana silah dayamaz ilac kullan diye. Arkadasim yok diyorsun, konusacak insanim yok diyorsun. Doktora gittin mi illa ilac kullanacaksin diye bir sey yok. Arkadasin gibi konusup terapi alirsin. Bu doktorlar bosuna mi okuyor. Vardir elbet bir bildikleri. Sana tavsiyem hastaligin panik ataga evrilmeden doktora görünmen.. Yoksa panik ataktan sonrasini düsünmek bile istemezsin.

 
Arkadaslar doktorlar söyle, doktorlar böyle diyorlar ama doktorlar senin kafana silah dayamaz ilac kullan diye. Arkadasim yok diyorsun, konusacak insanim yok diyorsun. Doktora gittin mi illa ilac kullanacaksin diye bir sey yok. Arkadasin gibi konusup terapi alirsin. Bu doktorlar bosuna mi okuyor. Vardir elbet bir bildikleri. Sana tavsiyem hastaligin panik ataga evrilmeden doktora görünmen.. Yoksa panik ataktan sonrasini düsünmek bile istemezsin.

Derdini bir anla sonra bu doktor aklını ver sen bence .
 


Depresyonla yasayan biri olarak söylemek isterim ki kim ne derse desin sen icinde yasadigini bilirsin. Yemekten, icmekten, uykundan olursun. O yüzden ben simdi sana kafana takma, bosver desem ne demesem ne? Bunu basarabilecek olsan zaten yapardin. Kafaya takmamayi basaramiyorsun ki bu durumdasin. Bence eger gercekten depresyondaysan bir psikologa veya psikiyatriste görünmelisin. Allah yardimcin olsun Perii..



Alti cizili olan yere dikkatinizi cekerim..
 
Majör (ağır) depresyon geçirmiş biri olarak sanırım bu konuda sana en iyi ben yardımcı olabilirim.

Birinci olarak LaL 'ın dediği gibi her yas,keder,mutsuzluk depresyon değildir.Depresyon beynin biyokimya yapısının bozulmasıyla alakalı olmakla birlikte bilişsel bir problemdir.Varsayalım ki depresyondasın,öncelikle yapman gereken şey iyi bir uzmana başvurmak yüksek olasılıkla ilaç tedavisi uygulayacaktır ki ilaçla beraber kesinlikle psikoterapi tedaviside almalısın çünkü ben senin bilişsel çarpıtmalarının son derece ağır olduğu düşünüyorum.Ortada somut birşey yokken kendini üzüyorsun mesela.İnsanlara güvenmediğini hissettiriyorsun,sana biri geç mesaj yazınca vs.alınganlık edebiliyorsun.Bilişsel çarpıtmaların ürünü olarakta ''Meşguldürler'' şeklinde basit bir kestirip atma yerine beni sevmiyor,değer vermiyor tarzında doğruluk değeri ispatlanmamış çarpıtmaları kutsuyorsun.Bir insanı yalnızca ve yalnızca kendisi üzebilir buna emin ol.Seni üzen şey sana söylenenler değil,söylenenler karşısında verdiğin bilişsel tepkidir.Biri saba gerizekalı der ağlayabilirsin, başkasına gerizekalı der k*çıyla güler mesela.Söylenen söz aynı olduğu halde tepkiler farklıdır.Çünkü birinde bilişsel çarpıtma vardır.Sana zarar veren hereşyden uzak dur.İnsanları kırmama kaygısı taşıma.Silip atmasını bil.Laf sokuyorlar demişsin.Cevap verme.Hayat karşısında hepimiz eşitiz ve sen başkalarının dediklerinden değilsin.Öz olan sensin.Biri sende sorun buluyorsa bu onun bakış açısının problemidir.Ben güçsüzüm siz güçlüsünüz demişsin.Yapma lütfen ! inan bana sanalda gördüğün insanların bir çoğu ego tatmincisi,şekilci,reelde yediği kuyruk acılarının rahibesi.Sana birşey söyleyeyim mi Burcu.Herzaman dedim sana senin açıksözlülüğünü herzaman takdir ettim.Bazıları yoğun derecede alınganlık koksada.Bak bakalım etrafına kaç insan olduğu gibi ? ben güçsüzüm diyorsun ya.Halk ağzında Deli olarak adlandırılan birşeyi irtibarınnın zedelenmesi kaygısına bakamdan öyle olabilir miyim diyorsun ? inan bana şekerim sanalda senden çok daha ağır ruh hastası olup,akıl hocası kesilenler var.Ne mutlu sana ki özünü kabulleniyorsun.Aynaya bakınca utanman gereken hiçbirşeyin yok.Sanaldakileri ipleme.Azımsanamayacak kadar fazlası maskeli, canımcım depresyondan daha ağır ruh hastası ;) Kendine yönel,dünyaya dön.Sen mutlu musun kiiiimseyi kıçına takma isterse küssün zırlasın,zerre ipleme.Kıçını gere gere mutluluğunun tadını çıkar.

Dr.David Burns 'un ''İyi hissetmek'' adlı romanı sana eminimki iyi gelecektir.Okumalısın.
 
Neti kapattır ve bunun çözümünü sanal ortamda arayacağına gerçek hayatta aramalısın..
 

Arkadaslar doktorlar söyle, doktorlar böyle diyorlar ama doktorlar senin kafana silah dayamaz ilac kullan diye. Arkadasim yok diyorsun, konusacak insanim yok diyorsun. Doktora gittin mi illa ilac kullanacaksin diye bir sey yok. Arkadasin gibi konusup terapi alirsin. Bu doktorlar bosuna mi okuyor. Vardir elbet bir bildikleri. Sana tavsiyem hastaligin panik ataga evrilmeden doktora görünmen.. Yoksa panik ataktan sonrasini düsünmek bile istemezsin.


Doktorlar kafana silah dayamiyorlar dogru diyorsun ama her hastada olan bisey var, oda yazilan ilaci almak mecburiyetinde hissetmek. Bu doktorlar bosuna mi okuyor, demekki ilac kullanmam gerekiyor ki yazdi, o zaman ben bunu alayim diyecek. Her doktoru insan sanmayin. Cogu doktorlar artik kolayinca kacip ilac yazip gönderiyorlar.
Banette nin dedigi gibi, önemli olan psikoterapi. Konusma terapisi. Veyahut kendince yaptigin terapiler ki, biz bunlari basit depresyonlarda hastalarimiza öneriyoruz. (Bende bi psikiyatri bölümünde calisiyorum.)
Ata binmek, müzik dinlemek, müzik yapmak, bir takim hobi edinmek gibi.
Bu yuzdende Perii ye netten uzaklas kendine yeni ugraslar bul, seni üzen herseyden uzaklas diyoruz :)
 
Geri