Yazgı
Bronz Üye
Değil elbette. Depresyon zaten başlı başına bir anormallik. Yukarıda yazdığımı da bir yerde okumuştum ama devamını getirmek istemedim.
Şu kadarını biliyorum artık; insan düşünce, kendi çukurunun derinliğine inanamıyor.
Ürperti verdiğim için özür dilerim.
Selametle kalın.
Estağfurullah beyefendi. Bir derinlik var belli ama kendinize haksızlık etmeyin olur mu? Buna neyse ne karışıyorsa diye de düşünebilirsiniz elbette bunu da anlarım lakin bu da benim huyum böyle yazılar görünce bir şeyler söyleme ihtiyacı duyuyorum. Lütfen siz kusura bakmayın.
Konu başlığına dönersek hepsinin geçeceğine inanın. Her şeyin bir sonu olduğunu unutmayın. Yaşamanız gereken her şeyi yaşayın ağlamaniz gerekiyorsa ağlayın ama acıya saplanıp kalmayın. Hayat hala güzel hem de insanlara rağmen.
(Ne uzun yazdı ama içim şişti.) ;d